داخلی صفحه رسانه آرشيو خبر
۳
 
سعید حجاریان
این وطن مصر و عراق و شام نیست
چرا نباید در رفتارمان با اهل سنت که قبله، پیامبر(ص) و مقدساتمان یکی است مراقبت بیشتری به خرج دهیم و هفته وحدت را به مراسمی خشک و بی‌روح تقلیل دهیم که هیچ حاصلی ندارد؟ باید گام‌های عملی برداشت تا تقریب بین مذاهب اسلامی برقرار شود، همان کاری که مرحوم آیت‌الله بروجردی و شیخ شلتوت انجام دادند.
حجاریان
سال‌ها پیش مقاله‌ای تحت همین عنوان در نقد جمهوری‌های کاذب کشورهای مصر و سوریه و عراق نوشته بودم، البته آن زمان صدام، حافظ اسد و مبارک بر سر کار بودند. امروزه که ثمرات آن جمهوری‌ها را در این کشورها مشاهده می‌کنیم، به نظر می‌رسد که می‌توان از زاویه دیگر نیز به موضوع پرداخت.
 
اکنون با سوریه‌ای مواجهیم که کاملاً ویران شده، میلیون‌ها نفر آواره شده، زیربناها تخریب شده است و همه تروریست‌های عالم در آن جمع شده‌اند.
 
با مصری روبه‌روییم که هر روز در خیابان‌های قاهره، اسکندریه، سوئز و جاهای دیگر درگیری‌هایی عنیف برقرار است و ده‌ها کشته می‌دهد. موزه‌های تاریخ قبل از اسلام و بعد از اسلام با مواد منفجره به کلی از بین رفته‌اند و هر تکه‌ای از این تمدن کهن در دست کسی است. با عراقی روبه‌روییم که استان الانبارش در دست «داعش» اسیر است و مردم این استان‌ به استان‌های کردنشین و کربلا پناهنده شده‌اند و هفته‌ای نیست که انفجاری در کرکوک، موصل، بغداد، بعقوبه، توزخرماتو و اماکن دیگر، صدها نفر کشته نگیرد.
 
این ثمره آن جمهوری‌های  میراث مانده از صدام، اسد و مبارک است.
 
هفته پیش رئیس قوه قضائیه به نیروهای امنیتی و سپاه هشدار داد که مواظب باشند تا نیروهای تکفیری پایشان به ایران باز نشود و این حکایت از آن دارد که کشور ما نیز در معرض خطر است.
 
مگر می‌شود که در یمن، پاکستان، افغانستان، ولگا، عراق و شام این همه تخریب صورت گیرد اما ترکش آن به ما برخورد نکند؟
 
باید نگرانی مسئول مربوطه را جدی گرفت. اما نکته‌ای که لازم می‌دانم در اینجا روشن کنم این است که مبارزات و منازعات فقط در سطح میدانی صورت نمی‌گیرد بلکه در سطح رسانه‌ای نیز همین درگیری‌ها بشدت رواج دارد.
 
گروه‌های شیعه و سنی، چه عرب و چه عجم، چه اردو و چه پشتون و چه زبان‌های دیگر، هر یک با به راه انداختن شبکه‌ای، آتش بیار معرکه شده‌اند و به دنبال صیدی هستند. به قول شاعر عرب:
کل من فی‌الوجود یطلب صیدا
انما الاختلاف فی الشبکات
 
فلان طلبه مطرود از قم، به سانتامونیکا فرار کرده و شبکه ماهواره‌ای برای خود زده و دائماً به مقدسات اهل سنت توهین می‌کند. آن یکی به لندن فرار کرده و ایضاً.
 
فلان گروه سنی به دوبی رفته و با شبکه جهانی خود حرف‌های قدمای شیعه مانند محدث نوری را دائماً تکرار می‌کند که بنگرید که شیعیان چگونه قائل به تحریف قرآن‌اند! و الی ماشاءالله...
 
تا بخواهید ماهواره‌ها پر از این‌گونه شبکه‌هاست. نمی‌دانم چطور دولت ما اجازه می‌دهد در قم شبکه‌ای ماهواره‌ای باشد و از این شبکه با استناد به صحاح و مسانید نکاتی را مطرح کند که گرچه می‌توان در مجالس بحث علمی خصوصی مطرح کرد، اما طرح آن‌ها به صورت عمومی برای همگان، سم قاتل است.
 
آقایان غافلند از این‌که مردم عوام با دلیل و برهان امور را مقدس نساخته‌اند. بلکه به عللی امری برایشان تقدس یافته است. همین فراموش کردن فرق علت و دلیل باعث می‌شود که فکر کنند اگر بتوانند از صحیح بخاری، نکته‌ای در عیب‌جویی فلان صحابه پیدا کنند دیگر همه اهل سنت انگشت به دهان و حیران خواهند ماند و از ضلالت نجات خواهند یافت و مهتدی و مستبصر خواهند شد.

در حالی که اهل سنت ما در زندگی عادی و در حشر و نشر خود، از پدر و مادرشان، از محیط‌شان، به صورت طبیعی بعضی از امور برایشان مقدس شده است؛ نیز در اثر پروسه جامعه‌پذیری به بخشی از فرهنگشان تبدیل شده است و شما هزار دلیل بیاورید عقیده آن‌ها را راسخ‌تر می‌کنید، به قول معروف المعلل لایدلل. همین‌طور برعکس وقتی شبکه‌های سنی که علیه شیعه دست به استدلال می‌زنند، مثلاً به رد و نفی امام زمان(عج) می‌پردازند، همان اثر را دارد. به قول آل احمد، شیعه با این حرف‌ها دست از امامش نمی‌کشد و جشن نیمه‌شعبان را طوری برگزار می‌کند که نوروز چشمش از حسودی کور شود.
 
حتماً حکایت داستان نیما یوشیج و آن مرد روستایی را شنیده اید که برای سفر به شهر از جنگل می‌گذشت و چون چشمش به درخت مقاومی افتاد پارچه‌ای بر شاخه محکمی از آن بست تا در بازگشت از سفر، آن را بریده و برای ساختن چماق با خود به روستا ببرد. اما چون سفرش طولانی شد و بازگشت، دید که مردم بر همان شاخه دخیل‌های فراوان بسته‌اند و از آن درخت استمداد می‌جویند! طبیعتاً وقتی آن مرد خواست تا شاخه را ببرد و با خود به روستا برد با برخورد دیگران رو به رو شد، او را تکفیر کردند و دست آخر کشتند. من خودم سال‌ها قبل در سفر به وین (اتریش) دیدم که مردم اروپا در محلی که ادعا شده است مریم مقدس خود را به دختر چوپانی به نام برنادت نمایانده است جمع می‌شوند و بشکه بشکه از چشمه آب این محل برای تبرک می‌برند. آنها در این محل مقبره ساخته، شمع روشن و نذر می‌کنند!  می‌خواهم بگویم فرآیند تقدس‌زایی حتی در غرب هم که قرن‌هاست سکولار شده، به شکلی که گفتم رایج است. در جوامع اسلامی که موضوع خیلی زنده‌تر است و مواجهه با آن دقت و حساسیت بالایی می‌طلبد.
 
برخورد با خرافات هم هزینه‌ها و بازخوردهای فراوان دارد، چه رسد به تقابل با اعتقادات مسلم و مسجل دینی که جای خود دارند. پس به نظر می‌رسد همان‌طور که سازمان ملل در عرصه عمل به دنبال آتش‌بس می‌گردد و این همه معاهده و قرار صادر می‌کند، باید به دنبال آتش‌بس رسانه‌ای نیز بود. به نظر من این کار برعهده وزارت خارجه و رایزن‌های فرهنگی ما است. حتی اگر طرف مقابل نیز این کار را انجام نداد، شیعیان آتش‌بس رسانه‌ای یک‌طرفه اعلام کنند و این به صواب نزدیک‌تر است. من نمی‌دانم که آقای کرزای یا زرداری یا مالکی می‌توانند از امریکا و انگلیس بخواهند که این شبکه‌های متخاصم را وادار به تعطیل کنند یا نه، اما وظیفه ما است که به این آقایان توصیه کنیم که برای حفظ امنیت داخلی خودشان هم که شده در سطوح بالا چنین درخواست‌هایی از لندن، امارات و امریکا بکنند.
 
ما باید از غرب این را بیاموزیم که از قرن چهاردهم تا قرن نوزدهم که ماشین کشتار تفتیش عقاید برپا بود، میلیون‌ها نفر در مناقشات مذهبی کشته شدند؛ در کل اروپا از اسپانیا گرفته تا ایتالیا، فرانسه، انگلیس و کشورهای دیگر. در غرب پس از هفت قرن کشتار – که حتی تا قرن بیستم هم ادامه داشت – دیگر امروزه بحث و جدل مذهبی بین مردم رواج ندارد. مناقشات و محاورات مذهبی فقط در آکادمی ها بین تئولوژیست‌ها صورت می‌گیرد. گویی «پرده‌ای از تجاهل» به روی مناقشات ایدئولوژیک، فلسفی و دینی کشیده‌اند و حاضر نیستند درباره آن گفت‌وگو کنند چون می‌دانند که مته به خشخاش گذاشتن در این امور همانا و هسته اتم را شکافتن همان.
 
ما حتی زمانی که این شعر سعدی (علیه‌الرحمه) را در کتاب می‌خواندیم که:
«ای کریمی که از خزانه غیب / گبر و ترسا وظیفه‌خور داری
دوستان را کجا کنی محروم /  توکه با دشمن این نظر داری؟»
انتقاد ما به مرحوم سعدی این بود که مگر گبر و ترسا دشمن‌اند؟ ما هفته وحدت برگزار می‌کنیم اما، گمان دارم که باید هفته وحدت را به سمت وحدت با گبر و ترسا نیز برد.
 
چرا نباید در رفتارمان با اهل سنت که قبله، پیامبر(ص) و مقدساتمان یکی است مراقبت بیشتری به خرج دهیم و هفته وحدت را به مراسمی خشک و بی‌روح تقلیل دهیم که هیچ حاصلی ندارد؟ باید گام‌های عملی برداشت تا تقریب بین مذاهب اسلامی برقرار شود، همان کاری که مرحوم آیت‌الله بروجردی و شیخ شلتوت انجام دادند.
1- عنوان آن مقاله اشاره به شعری از مولوی داشت که مصرع دوم آن به صورت زیر است:
این وطن جایی است کان را نام نیست
البته با دخل و تصرفی که در معنای وطن گردد
منبع: روزنامه ایران
 
کد مطلب: 3288
Share/Save/Bookmark
 
تاریخ انتشار : پنجشنبه ۱۰ بهمن ۱۳۹۲
ساعت انتشار : ۱۶:۵۱
 
 


انتشار یافته : ۳نظر     در صف انتشار : ۰نظر     تکراری،غير قابل انتشار : ۰نظر
علی
United States
۱۳۹۲-۱۱-۱۱ ۰۲:۴۴:۳۶
موافقم.به نظرم لابی های وزارت خارجه با کشورهای پایگاه این رسانه ها میتواند باعث جلوگیری از آنها شود.البته برخی از آنها که در قم هستند را باید همین جا فکری برایشان کرد.سایتهای متهاجمی هم هستند که باید سر جایشان نشانده شوند. (859)
 
محجوبه
Iran, Islamic Republic of
۱۳۹۲-۱۱-۱۳ ۱۰:۱۲:۵۷
يا شکورسلام بر شمابسيار تامل برانگيز بود .خداقوت البته جايي که از ترسا و گبر سخن گفتيد مي تواند جنجال به پا کند چرا که توضيح نداديد يعني چي وحدت با گبر و ترسا . شايد بهتر باشد بگوييم وحدت با آنها يعني خوش رفتاري و نرمخويي نه اينکه قبول اعتقاداتشان !اللهم اصلح کل فاسد من امور المسلمين اللهم عجل لوليک الفرج (864)
 
دانته
۱۳۹۶-۱۲-۱۳ ۰۲:۳۰:۵۴
کاملا مخالفم. ما شیعیان با احدی در مورد عقایدمان مصالحه نخواهیم کرد و کوتاه هم نخواهیم امد. مگه شوخیه؟؟ اگه به کنار اومدن و مصلحت اندیشی از ترس جان یا امنیت و اینها بود، پس امام حسین علیه اسلام واسه چی باید جلوی یزید می ایستاد؟ میتونست مثل تو هزارتا عذر و بهانه بیاره و واسه نمردن به هر قیمتی، با یزید مرتد بیعت کنه. اما نکرد. پس نتیجه میگیریم جنگ جنگ تا پیروزی. اصلا ما زنده ایم و منتظر اونروزی که حسابهای تاریخی رو تسویه کنیم با دشمنان تشیع راستین انقلابی. ترسوهایی مثل تو هم حرفشون هیچ جا خریدار نداره. خیلی ناراحتی و نگرانی برو بشین همون انگلیس پیش مامان الیزابت ات که یه وقت گربه شاخ ات نزنه. (3034)