داخلی صفحه دیدگاه آرشيو يادداشت
۱
 
چند روایت معتبر درباره دانشگاه آیت‌الله هاشمی شاهرودی
علی الهی خراسانی
دانشگاه عدالت، دانشگاهی غیر دولتی است که آیت الله هاشمی شاهرودی مؤسس آن محسوب می‌شود و چند سالی است در تهران فعالیت می‌کند. پیش از بیان نکاتی درباره چند و چون این دانشگاه، تمایل دارم به نکته ای در باب شخصیت سیاسی و اجتماعی آیت‌الله هاشمی شاهرودی اشاره کنم.
چندی پیش تصویر پوستری در فضای مجازی و نیز شبکه‌های موبایلی از کانال تلگرامی شبکه ماهواره‌ای "من و تو" منتشر شد که نشان می‌داد عکس آیت‌الله شاهرودی در عرض عکس مقام معظم رهبری ذیل عکس امام قرار دارد. عده‌ای تحلیل‌های عجیب و غیرواقع‌بینانه‌ای کردند و نتیجه آن شد که آیت‌الله شاهرودی سودای قدرت‌افزایی و بسط نفوذ خود در بالاترین لایه‌های حاکمیت را در سر می پروراند! این گزاره بی‌دلیل و شیطنت‌آمیز وقتی کاملا برای همه رنگ باخت که مشاهده کردیم آیت‌الله شاهرودی که تنها مرجع تقلید و صاحب رساله در مجلس خبرگان است حتی پس از رأی نیاوردن برای کرسی ریاست، نائب رئیسی دوم مجلس خبرگان را پذیرا شد. آیت‌الله شاهرودی مرجع تقلیدی است که خود را برای بالابردن نظام ولایت فقیه هزینه می‌کند نه آنکه مانند عده‌ای ولایت فقیه را برای بالارفتن خود خرج کند!
اما دانشگاه عدالت! آنچه می‌خواهم در چند سطری بنگارم گزارش این دانشگاه نیست چراکه سایت آن موجود است و من قرار نیست نقش روابط عمومی این دانشگاه را ایفا کنم. بلکه می‌خواهم پیوند مرجعیت با توسعه علمی از طریق تأسیس دانشگاه رسمی را نشان دهم. دانشگاه عدالت برعکس تمام دانشگاه‌هایی که توسط برخی بزرگان نظام و عالمان دینی درست شده است کاملا منطبق بر سیاست‌های آموزش عالی است. به بیان رساتر، این دانشگاه مانند تجربه‌های قبلی در تأسیس دانشگاه توسط این بزرگان، دست به راه‌اندازی رشته‌های ترکیبی و مخلوط نچسبی از معارف اسلامی و علوم انسانی نزده است! رشته‌هایی که کولاژمانند رشد کرده اند و و فارغ التحصیل آن نه حوزوی خالص و متخصص است و نه صاحب نظر در علوم انسانی.
نکته جالب و قابل توجه دیگر اهمیت دادن دانشگاه عدالت به "شهر" و "شهرنشینی" است، وقتی می‌بینیم در میان رشته‌های فقه، حقوق و مدیریت، رشته شهرسازی در مقطع دکترا وجود دارد و این دانشگاه را از نمونه‌های خود ممتاز می‌کند.
سرفصل‌های رشته دکترای شهرسازی همان سرفصل‌های مصوب آموزش عالی است نه آنکه منطبق بر سلیقه‌های شخصی و غیرعلمی باشد. قطعا رشته شهرسازی و مطالعات میان‌رشته‌ای با علوم اسلامی می‌تواند زیرساخت‌های علمی و نظری مناسبی بر تحقق شهر اسلامی و کارآمد باشد. این سیاست، نمونه‌ و الگوی خوبی است برای دیگران که به نام اسلامی‌سازی علوم انسانی، تمام تجربه‌های دانشگاهی را نادیده می‌گیرند و دست به ابتکارات نوینی می‌زنند که نه تأثیر علمی دارد و نه جریانی!
نکته دیگر آنکه درست است که شاید تمام جریان‌های سیاسی برخی مسئولان حاضر در دانشگاه عدالت را نپسندند اما مهم آنست که مسئولان دانشگاه عدالت مانند برخی دانشگاه‌های تأسیسی با مایه‌های اسلامی اهل مداخله سیاسی و جناحی به نام دانشگاه نیستند. اساسا دانشگاه عدالت مانند روحیه و شخصیت مؤسس آن، اهل هیاهو و رفتارهای جناحی و حزبی نیست و خود را خرج دسته‌بندی‌های جناحی نمی‌کند. آیت‌الله شاهرودی آنگاه که ریاست قوه قضائیه را یک دهه برعهده داشت هیچگاه میان خود و نماینده‌ مجلسی، روزنامه‌نویسی یا وبلاگ نویسی تنش لفظی ایجاد نکرد. ....
در دانشگاه عدالت اندیشکده‌ای به نام "اندیشکده آیت‌الله شهید صدر"تأسیس شده است.  بیشتر دانشگاه‌های اسلامی ما در کشور فاقد ساختارهای رسمی معطوف به اندیشه‌‌ورزی و نظریه‌پردازی هستند. اندیشکده در کنار فضاهای رسمی آموزشی و پژوهشی می‌تواند جریان‌ساز علمی باشد و به گفتمان‌سازی در ساحت‌اندیشه بپردازد. این اندیشکده در دانشگاه عدالت می‌تواند زمینه مطالعات میان‌رشته‌ای میان علوم انسانی و علوم اسلامی باشد. این اندیشکده تلاش دارد میراث فکری علامه شهید صدر –این متفکر بزرگ اسلامی- را مبنای تولید اندیشه خود قرار دهد و جریان علمی نظام‌سازی اسلامی را توسعه و رشد دهد. به حق باید گفت شهید صدر تنها اندیشمند بزرگ شیعه و مرجع تقلیدی بود و –البته هست- که در نظام‌سازی اسلامی هم روش را ارائه داد و هم مبانی و هم ارائه ساختارمند یک نظام اسلامی. شگفت آنکه حق این تلاش عظیم در حوزه علمیه قم ادا و دنبال نشد و توسط جریانی که همواره نگاهی خاص و غیرمنطقی به شهید صدر و جریان علمی ایشان دارد، بایکوت شده است!
نکته پایانی جوان‌گرایی و نخبه‌گرایی آیت‌الله شاهرودی در هفتمین دهه عمر خویش است. او ریاست دانشگاه را می‌توانست به چهره‌ای معروف اما فرسوده دهد یا آنکه ریاست را وجه المصالحه جریان‌های سیاسی قرار دهد اما ترجیح داد ریاست این دانشگاه بر عهده جوانی نخبه از حوزه و دانشگاه اما گمنام در فضاهای سیاسی و اجرایی بگذارد تا دانشگاه، علمی اداره و مدیریت شود نه سیاسی و حزبی!
البته دانشگاه عدالت تازه تأسیس است و طبیعتا از برخی کمبودها و نقص‌ها به دور نیست که امیدارم به تدریج تصحیح و تکامل یابد.
غرض از این سطور تعریف و تمجید یک‌جانبه از مرکزی علمی در تهران نبود بلکه بیان نکاتی از تجربه نهادسازی علمی در تهران توسط یک مرجع تقلید در قم بود.


 
 
کد مطلب: 6427
Share/Save/Bookmark
 
تاریخ انتشار : جمعه ۷ خرداد ۱۳۹۵
ساعت انتشار : ۱۱:۲۸
 
 


انتشار یافته : ۱نظر     در صف انتشار : ۰نظر     تکراری،غير قابل انتشار : ۰نظر
جواد
۱۳۹۵-۰۳-۱۱ ۱۱:۲۶:۰۶
ایمیلی برای ارتباط با مدیران سایت قرار دهید. (2317)