داخلی صفحه دیدگاه آرشيو يادداشت
۹
 
اقتصاد مقاومتی؛ اقدام و عمل
"الیوم استعمال چای خارجی بأی نحو کان (و با هر توجیهی) در دفتر من ممنوع است"
محمدحسن محمدی مظفر
امروز همه ما از مشکلات موجود در راه ازدواج جوانان و اشتغال جوانان و غیرجوانان، کم و بیش باخبریم. شاید بتوان گفت که ازدواج بدون اشتغال و داشتن کار و درآمد در حکم از چاله به چاه افتادن است. شاید مراسم ازدواج را بتوان با کمک‌های متعارف و گرفتن وام تحمل کرد، ولی سرگرفتن زندگی و استمرار آن بدون اشتغال و کسب درآمد، برای عموم امکان‌پذیر نیست، مخصوصاً اینکه در بیشتر موارد زوج‌های جوان نیازمند اجاره کردن خانه هم هستند و تهیه مسکن و پرداخت اجاره یکی از گردنه‌های دشوار در این مسیر است. تازه اگر اشتغال و درآمدی نباشد، چگونه همان وام دریافتی برای ازدواج را پس دهند؟
محمدحسن محمدی مظفر، عضو هیئت علمی دانشگاه ادیان و مذاهب
محمدحسن محمدی مظفر، عضو هیئت علمی دانشگاه ادیان و مذاهب
یکی از مقوّمات و ظرفیت‌های اصلی اشتغال، مربوط به بخش تولید است. اشتغال در بخش تولید در درجه اولِ اهمیت مشاغل است و پایه و اساس سایر اشتغال‌ها محسوب می‌شود. اشتغالِ تولیدی(در مقابل اشتغال در بخش خدمات و غیر آن) است که کالاهای اساسی و ضروری کشور را فراهم می‌آورد و ضامن استقلال و خودکفایی است.
قوام تولید به مصرف است. اگر قرار باشد که کالایی صرفاً تولید شود و به مصرف نرسد، در نهایت تولید هم نابود می‌شود. انگیزه و دلگرمی هر تولیدکننده‌ای به آن است که کالا و محصولش عرضه شود و مشتری پیدا کند و هزینه‌ها و زحمت‌هایش تاحدی جبران شود و بتواند دوباره و چندباره چرخ تولیدش را به گردش درآورد.
یکی از موانع عمده‌ای که در سیر طبیعی تولید و مصرف خلل وارد می‌کند، واردات بی‌رویه و مصرف کالاهای خارجی است که شدیداً تولید داخلی را با خطر مواجه می‌سازد. این قضیه آن قدر مهم است که در برخی از تعبیرهای سال‌های اخیر، مصرف کالاهای داخلی نه تنها به عنوان وظیفه‌ای ملی و وطن‌خواهانه که به عنوان وظیفه‌ای شرعی و متدینانه مطرح شده است.
در مورد محصولات تولیدی داخل کشور، شاید گفته شود که تولیدات صنعتی و لوازم خانگی و امثال آن که در داخل کشور تولید می‌شوند، از کیفیت پایین‌تری نسبت به تولیدات خارجی برخوردارند - که البته خود این هم کلیت ندارد- ولی بااطمینان می‌توان گفت که تولیدات کشاورزی و محصولات زمینی و گیاهی کشور ما از جمله باکیفیت‌ترین و مرغوب‌ترین محصولات است، به گونه‌ای که خیلی از کسانی که در تولیدات صنعتی به دنبال محصولات خارجی‌اند، در تولیدات کشاورزی برعکس به دنبال محصولات داخلی‌اند.
یکی از محصولات کشاورزی مرغوب کشور ما، چای است. چای یکی از پرمصرف‌ترین کالاهای ما ایرانی‌هاست و شاید بتوان گفت که مصرف آن، پس از هوا و آب، در ردیف سوم قرار می‌گیرد. مردم ما اعم از زن و مرد، کودک و جوان و بزرگسال، در همه فصول، در اوج قله یا در معدن زیرزمین، در شادی و غم و ... همواره با این نوشیدنی مأنوسند و در برخی مواقع، مخصوصاً پس از کاری سخت و خسته کننده، این نوشیدنی یکی از بهترین چیزهایی است که با آن تسکین می‌یابند. روزانه غیر از مصارف شخصی و خانگی، حجم زیادی از این محصول در اماکن و مراکز عمومی، اعم از دولتی و غیردولتی، به مصرف می‌رسد.
چای یکی از محصولات کشاورزی عمده مخصوصاً در شمال کشور است. عده زیادی در تولید این محصول، اعم از کاشت و برداشت و دیگر صنایع جانبی متعلق به آن، اشتغال دارند. بنده اطلاع دقیق ندارم، ولی اگر قرار باشد که همه چای مصرفی داخل کشور از تولید داخلی تأمین گردد، شاید نیاز باشد که تولید داخلی خیلی بیش از میزان کنونیِ تولید این محصول در داخل کشور باشد که اگر چنین باشد، بخشی از اشتغالزایی می‌تواند در این قسمت انجام گیرد.
 چایِ تولیدِ داخل یکی از مرغوبترین و گواراترین چای‌هاست و از طرف دیگر، تا آنجا که دیده‌ام، قیمت آن حدوداً نصف قیمت چای‌های خارجی است. با این وصف، چرا باید چای‌های خارجی بازار این محصول را در دست خود بگیرند؟ بنده درباره جاهای دیگر اظهارنظر نمی‌کنم، ولی خوب است سری به مغازه‌ها و فروشگاه‌های شهر قم بزنید و ببینید که چطور چای خارجی بازار این محصول را در قبضه خود دارد و اگر بخواهید چای داخلی تهیه کنید باید خیلی به دنبال یافتن آن بگردید!
شاید این محصول، چیزی پیش پا افتاده و کم اهمیت به نظر آید، ولی اگر قرار بر اقدام و عمل برای اقتصاد مقاومتی است، باید از همین جزئیات شروع کنیم؛ البته با توصیفی که درباره حجم استفاده از آن آوردم، خیلی هم نباید کم اهمیت به نظر برسد. در این زمینه انتظار آن است که شهر قم پیشگام باشد، مخصوصاً دفتر مراجع و بزرگان (و بالاخص دفتر خود رهبری معظم دام عزه). اگر همین دفاتر محترم مضمون جمله‌ای را که در زیرعنوان این نوشته آورده‌ام، به عنوان آیین‌نامه خود قرار دهند، و عملاً هم به آن ملتزم شوند، یک قدم به پیش نهاده‌ایم و اقدامی عملی در راه اقتصاد مقاومتی برداشته‌ایم؛ مخصوصاً با توجه به اینکه اقدام آنها می‌تواند الگو و سرمشق دیگران قرار گیرد. نمونه‌اش را قبلاً در نهضت تنباکو شاهد بوده‌ایم، آن نهضت بی نظیر نیست و باز هم می‌تواند شبیهش رخ  دهد.
در این زمینه می‌توان حرکت‌هایی نمادین هم داشت، مثلاً در ایام محرم و صفر که مراسم و مجالس بی‌شماری برپاست و چای هم تقریباً یکی از پایه‌های اصلی در پذیرایی آنها به حساب می‌آید، متولیان و دست‌اندرکاران این مجالس و مراسم و هیئت‌ها همگی بنا بر آن بگذارند که به مناسبت امسال چای مصرفی در آنها را از چای‌های داخلی تهیه کنند.
بنده کارشناس اقتصادی و اقتصاددان نیستم، چایکار و چایفروش هم نیستم؛ آنچه را آورده‌ام براساس مرتکزات و مشاهدات شخصی است و ممکن است برخی از اطلاعاتم ناقص یا نادرست باشد، ولی به گمانم فحوای سخن و روح مطلبی که گفته‌ام، آشکار و روشن است و عموم خوانندگان تصدیقش خواهند کرد.
به گمانم اگر قرار است که در طریق اقتصاد مقاومتی و توسعه اشتغال و حل معضلات کنونی قدمی برداریم، باید از خودمان شروع کنیم، آن هم از کارهایی که به نظر جزئی و غیر مهم می‌آیند (که در حقیقت خیلی هم مهمند). خیلی از ماها دستمان به خیلی از جاها نمی‌رسد و با این حال صبح که از خواب بلند می‌شویم، می‌خواهیم کاری بکنیم و برای اقتصاد مقاومتی قدمی برداریم، آیا بهتر نیست از همان جایی شروع کنیم که دستمان بهش می‌رسد: از استکان چای!
 
کد مطلب: 6573
Share/Save/Bookmark
 
تاریخ انتشار : شنبه ۹ مرداد ۱۳۹۵
ساعت انتشار : ۱۸:۳۶
 
 


انتشار یافته : ۹نظر     در صف انتشار : ۰نظر     تکراری،غير قابل انتشار : ۰نظر
مسعود
۱۳۹۵-۰۵-۰۹ ۲۱:۴۹:۰۶
کاش یک کمی اطلاعات از چای ها و طعم و مزه آن و بی کیفیتی چای ایرانی و تولید چای ایرانی از برگ و ساقه و چوب داشت در حالیکه چای خارجی از برگ تازه بهاره تولید میشود برای همین کیفیت و مرغوبیت و طعم چنین دارد...
جهت اطلاع چای ایرانی اگر با کیفیت تولید شود خود یکی از بهترین چای هاست - که فرهنگ تولید با کیفیت آن فعلا نیست- مختصر چای با کیفیت ایرانی هم - که ضمنا در بازار موجود نیست و یک کالای لوکس میباشد- قیمت بالایی دارد که به قیمت خارجی پهلو میزند!
قبل از فتوا کاش اطلاع کامل از موضوع میداشت و سپس چنین تسرع به ایده پردازی میکردند دوستان!! (2430)
 
محمدی مظفر
۱۳۹۵-۰۵-۱۱ ۲۲:۵۵:۰۱
1. بنده اهل فتوا دادن نبوده و نیستم؛ فتوای شرعی مصطلحات خاص خود را دارد که بنده آگاهانه از کاربرد آنها پرهیز کرده ام. بنده نگفته ام که "حرام" است، بلکه لفظی معمولی ("ممنوع") را به کار برده ام. البته از فتوای تحریم تنباکو برای یادداشت مختصر خودم الهام گرفته ام و با توجه به آن، پیشنهاد خود را از باب براعت استهلال در ابتدای نوشته آورده ام.
2. اطلاعاتی که حاشیه نویس محترم آورده، از نظر بنده مخدوش است و کلیت ندارد، شاید برخی چایهای تولید داخلی آن چنانکه گفته، باشند، ولی توصیفات ایشان نه درباره چای داخلی و نه خارجی کلیت ندارد. در این صورت هر کسی می تواند به تجربه و مشاهدات و اطلاعات خود تمسک کند. بعلاوه که ذوق و سلیقه ها هم متفاوت است. بنده چای خوب تولید داخلی را سراغ دارم و در شمال کشور هم با آرم های مختلف تولید می شود و خودم هم به پیشنهاد خود عمل کرده و می کنم، اگر هم چای مرغوب داخلی به دست نیاورم، چای نامرغوب و کم کیفیت داخلی را بر چای پرکیفیت خارجی ترجیح می دهم.
3. اگر قیمت چای داخلی با خارجی هم پهلو بزند، باز هم ترجیح با خرید چای داخلی است به خاطر کمک به تولید و اشتغال ملی. وقتی کسانی برای امنیت و استقلال این کشور از جان خود مایه می گذارند، چرا ما از مایه گذاشتن چای خود دریغ کنیم! دغدغه بنده کمک به تولید و اشتغال ملی است، نه نوشیدن بهترین و اعلاترین چای!
4. پیشنهاد بنده در وهله اول خطاب به دفاتر آقایان است، در این گونه مکانها اگر با محصولی متوسط یا پایینتر از متوسط هم پذیرایی صورت گیرد، اشکالی پیش نمی آید. مگر قرار است که در اینجاها با چایهای عالی از مراجعه کنندگان پذیرایی شود. البته این در صورتی است که اصل مسئله برتری چای خارجی بر داخلی را بپذیریم، که از نظر بنده کاملا مخدوش است.
5. کاش شما هم قبل از اظهار نظر شتابزده و بدون دقت کافی، از موضوع و حکم اطلاع کافی میداشتی! (2433)
 
دوست محمدی
Germany
۱۳۹۵-۰۵-۱۳ ۱۴:۱۷:۱۸
سلام آقای دکتر
چای را استعمال نمی کنند، همچنانکه توتون وتنباکو را هم استعمال نمی کردند. فتوای میرزای بزرگ این بود. الیوم «شرب» توتون و تنباکو...
اتیتر را درست کنید برادر. (2434)
 
محمدی مظفر
۱۳۹۵-۰۵-۱۳ ۲۳:۲۶:۰۲
وعلیکم السلام، فتوای میرزای شیرازی آن طور که در خاطرم هست، و در اینترنت موجود است، چنین است:
«بسم‌الله الرحمن الرحیم، الیوم استعمال تنباکو و توتون بِأَیِ نحوٍ کان در حکم محاربه با امام زمان علیه‌السلام است. حرره الاقل محمدحسن الحسینی.»(نک: نهضت تنباکو در ویکی پدیا). تعبیر "شرب" در کتابهای فقهی آمده نه در متن فتوای تحریم تنباکو.
این را هم ملتفتم که چای را در زبان فارسی می نوشند، نه این که استعمال کنند. تعبیر بنده فقط وام گرفتن قالب و تعابیر همان فتوای معروف است برای مقصودی مشابه تا خواننده هم به خواندن متن ترغیب شود.
البته عنوان نوشته بنده «اقتصاد مقاومتی؛ اقدام و عمل» بود که متأسفانه سایت محترم دین آنلاین آن را حذف کرده و زیرعنوان را به جای عنوان گذاشته که موجب برخی سوء برداشتها هم شده است و برخی خیال کرده اند بنده میخواسته ام فتوا بدهم. عبارتی که به عنوان تیترِ نوشته قرار گرفته در اصل زیرعنوان بوده و جنبه براعت استهلال داشته، و قصدم آن بوده که فتوای تحریم تنباکو را برای خواننده تداعی کند (دقت کنید که در سطر 14 از پایین مطلب هم تعبیر "زیرعنوان" آمده که شاهدی است بر حذف عنوان اصلی). به هر حال به نظرم اگر سایت محترم عنوان اصلی نوشته بنده را سرجایش قرار دهد، بهتر است. (2435)
 
مصطفی هنرمند
United States
۱۳۹۵-۰۵-۱۵ ۱۵:۵۱:۵۵
دغدغه شما بسیار قابل احترام و صحیح است و جای تشکر دارد،اما صنعت چای در این دیار هرگز ازین فراتر نرفته و دلایل مختلفی دارد،از سو مدیریت داخلی در حمایت از چایکاران تا دستهای پنهان خارجی برای پا نگرفتن این محصول در کشور عزیزمان.همانطور که میدانید بخش اعظم چای دنیا در منطقه سیلان و هند تولید و به بازارهای بین المللی عرضه میشوند که با یک تحقیق مختصر میتوانید دریابید که بیشتر عوایدش از مرحله کاشت تا عرضه ،به صورت مونوپل در اختیار کمپانیهای انگلیسی است و آنها هم مایل نیستد کسی رقیبشان باشد و به همین دلیل از هیچ تلاشی برای بدر کردن رقبا فرو گذار نیستد.آرزوی منم این هست که روزی همه ملت ما چای و برنج و گندم ملی خودمان را بخوریم انشللا.ممنون از نوشتار مسئولانه شما.موفق باشید. (2438)
 
احمدیان
United States
۱۳۹۵-۰۵-۱۷ ۰۲:۱۶:۳۷
البته چای ایرانی گرانتر از چای خارجی است. اگر چای خارجی هم وارد نشود که دیگر واویلا. چای سالم ایرانی کم پیدا می شود و خیلی گران و البته مرغوب است و سالم و عالی. اما فرض کنید چای خارجی وارد نشود؛ قیمت چای داخلی از این هم که هست شدیدا بیشتر می شود. به نظرم اگر مثلا دانشگاههایی مثل دانشگاه ادیان و موسسات اقماری دیگر حوزه علمیه قم و مشهد و غیره بودجه دولتی نگیرند و روی پای خودشان بایستند، به اقتصاد مقاومتی کمک شایانی خواهد شد. (2444)
 
محمدی مظفر
۱۳۹۵-۰۵-۱۷ ۲۳:۴۶:۱۰
1. چای خوب ایرانی در همین استان گیلان (که فاصله اش تا قم بسیار کمتر از فاصله سیلان و هندوستان تا قم است) تقریبا در همه مغازه ها هست و قیمتش هم حدودا نصف چایهای خارجی موجود در مغازه های قم است. چایهای درجه پایینتر هم هست که قیمتش حدودا یکچهارم قیمت خارجی هاست. البته ممکن است برخی از چایهای تولید داخلی همقیمت با خارجیها یا گرانتر از آنها باشد که بنده ندیده و نخریده ام. شاید هم اختلاف نظر بر سر مصادیق باشد، یعنی آنچه را من خارجی دانسته ام، دوستان داخلی حساب میکنند!
2. بنده هم مخالف نیستم که اگر تولید داخلی کفاف نکند، به مقدار نیاز باید از خارج وارد کنیم تا زمانی که تولیدات داخلی به اندازه نیاز داخلی برسد، ولی در همین فرض هم باید سعیمان اول خرید تولیدات داخلی باشد.
3. منظور از این یادداشت آن است که دستورالعملی در رابطه با مصرف محصولات برای خودمان تعریف کنیم و بگوییم: "ما عقلا و شرعا و عرفا بنا می گذاریم که محصول داخلی (مثلا چای) را مصرف کنیم و لو این که قیمتش از مشابه خارجی گرانتر باشد؛ و از مصرف محصول خارجی پرهیز کنیم مگر اینکه محصول داخلی تمام شود".
4. "نگرفتن بودجه دولتی" به تنهایی به اقتصاد مقاومتی "کمک شایانی" نمی کند، بلکه باید آن بودجه صرف تولیدات داخلی شود و به جیب تولیدکننده داخلی (مخصوصا کشاورزان) برود، نه اینکه صرف خرید محصولات خارجی دارای مشابه داخلی شود یا سر از فیشهای آنچنانی درآورد. (2455)
 
ایرانی
۱۳۹۵-۰۵-۱۷ ۱۵:۲۵:۵۰
بسیار نکته جالبیست به جای ادعاهای توخالی و بزرگ برای اصلاح کل جهان ازهمین چیزهای شدنی ودمدست ازخودمان شروع کنیم افرین به این پیشنهاد.... (2446)
 
طراحی سایت
۱۳۹۵-۰۵-۲۰ ۱۴:۳۱:۴۶
واقعا احسنت بر شما که به فکر تولید و اشتغال جوانان هستید و با این کار مصرف کالای خارجی رو تحریم کردید انشاالله در آینده همه عزیزان مسئول به این موضوع اهمیت بدهند (2458)