داخلی صفحه حوزه و روحانیت آرشيو يادداشت
۱۱
 
حریم امام رضا، جایی برای ارمنی‌ها، نه مسلمانان!
مصطفی دُرّی
آیۀالله علم الهدی، امام جمعه محترم مشهد مقدس، روز گذشته در خطبه دوم نماز جمعه فرمودند: «اینجا شهر زیارت است، شهر گردشگری نیست که ما بخواهیم مراکز تفریحی یا مراکز عیاشی را توسعه بدهیم.» ایشان سپس تأکید کردند: «در این مملکت اگر مسئله توریستی و گردشگری لازم است، شمال، شیراز، اصفهان و دیگر شهرهای بزرگ را برای آن انتخاب کنید نه مشهد امام رضا را.»
ایشان در ادامه، با تمثیل به شهر واتیکان، آن را نمونه ای از شهرهای مقدس دانستند که قوانین مذهبی خاصی در آن رعایت می گردد و با متجاوز دانستن طرفداران برگزاری کنسرت در مشهد به حریم امام رضا، آن ها را به زندگی در شهری دیگر توصیه کردند.
در این رابطه، چند نکته قابل ذکر است:
1. سخنان نماینده محترم ولی فقیه در استان خراسان رضوی، از آنجا که با ذائقه بسیاری از ایرانیان و حتّی مشهدی ها ناهمگون است، هیچ گاه شائبه تملق و یا سیاسی کاری ندارد. دفاع از ممنوعیت برقراری کنسرت در مشهد مقدس، در حالی که هیچ نهاد فرهنگی یا مذهبی دیگری، حاضر به ابراز علنی آن نیست، تنها رایحه خوش صداقت را از دهان ایشان به مشام می رساند.
هم مشهدی ها التزام ایشان به استفاده از خودروی پراید را دیده اند و هم زائران شبانه حرم، حضور «هر» نیمه شب ایشان را برای تهجّد در بارگاه رضوی. صراحت لهجه و بیان صادقانه عقاید، گمشده سیاست و دیانت امروز است.
2.  ایجاد مراکز عیّاشی و گناه، نه تنها در شهرهای مذهبی، بلکه حتّی در شهرهای غیرمذهبی نیز حرام بوده و اختصاصی به مشهد مقدّس ندارد. سوال امّا این است که راه اندازی و توسعه مراکز تفریح حلال، مانند پارک‌ها، موزه‌ها، استخر و ... چه منافاتی با مقتضیات شهر مذهبی دارد؟
آیا توصیه به تقسیم ساعات روز به عبادت، کار و تفریح در کلام امامان معصوم (علیهم السلام)[1] اختصاص به ساکنان شهرهای غیر مذهبی دارد و ساکنان شهرهای مذهبی باید تمام روز خود را به زیارت بپردازند؟
اگر این چنین است، چرا پیامبر اکرم و امیرالمؤمنین (علیهما السلام) در دوران زمامداری‌شان بر جامعه مسلمین، میان شهری که خود ساکن بودند و سایر شهرها تفاوتی قائل نشده و برای شهر خود، قوانین سختگیرانه‌تری در راستای نفی تفریح و خوشگذرانی قرار ندادند؟
بالاتر از آن، چرا خود امامان عزیز، ساعاتی از اوقات خود را به همراه اصحاب و یا با خانواده به تفریحات مرسوم در آن زمان، مانند سفر، آب تنی و شوخی با دیگران می گذراندند؟
وقتی اهل بیت (علیهم السلام) خود به تفریح می پردازند و مؤمنین را نیز به اختصاصی بخشی از ساعات روز بدان تشویق می نمایند، چرا در شهری که بدن مطهر ایشان در آنجا دفن است، باید این امور ممنوع باشد و علاقه‌مندان به تفریح و گردشگری، «فاجر» و «فاسق» نامیده شوند؟!
3. قیاس مشهد مقدس به واتیکان، نادرست است. زیرا علاوه بر آنکه اماکن فرهنگی و تفریحی زیادی در این شهر وجود دارد، وجود چنین شهری که تنها ساکنانش، روحانیون مسیحی هستند، مبتنی بر عقیده خاص مسیحیان در تقدیس رهبانیت و گوشه گیری است؛ امری که اسلام عزیز به شدّت آن را نفی کرده و در جای جای متون دینی، از رهبانیّت و دوری از مردم نهی کرده است. حال چگونه می‌توان شهری را که نماد گوشه‌گیری و رهبانیّت مسیحیان است به عنوان نمونه مطلوبی برای مشهد مقدس قلمداد کرد؟
4. حضرت آیۀالله علم الهدی، قبح برگزاری موسیقی در مشهد را منحصر در نوعی خاص از موسیقی ننموده و همه انحاء آن را نادرست دانسته‌اند. این در حالی است که بنا بر نظر مشهور مراجع، تنها موسیقی لهوی (موسیقی ای که محتوای شعر یا آهنگ آن، مناسب با مجالس لهو و لعب باشد) حرام بوده و بقیه انحاء آن، قبحی ندارد.
با این وصف، چرا از برگزاری یک امر مباح به بهانه همجواری با بارگاه امام هشتم (علیه السلام) می‌بایست ممانعت کرد؟ اگر حضور در کنسرت‌های موسیقی حلال (مانند موسیقی سنّتی)، مصداق عیّاشی و خوشگذرانی است و فاعلین آن، «فاجر» و «فاسق» هستند، چرا مشهور مراجع عظام تقلید، از آن نهی ننموده‌اند؟
به یاد دارم رهبری معظم انقلاب، یک بار در رابطه با اشعار اقبال و بار دیگر پس از شعری که محمد حسین جعفریان در حضور ایشان خواند، حاضرین را به ساخت یک موسیقی خوب برای آن شعر تشویق کردند. آیا این گفته ایشان به عنوان یک مرجع تقلید، معنائی جز ترغیب به (حداقل مصادیقی از) موسیقی دارد؟
5. ایشان در بخشی دیگر از سخنانشان، مسئولانی را که مانع از برگزاری کنسرت‌های موسیقی یا ایجاد مراکز تفریحی و گردشگری در مشهد نمی‌شوند متجاوز به حریم امام رضا دانسته و به مردمی که این سخنان را قبول ندارند به سکونت در شهر دیگری توصیه کردند.
در این رابطه باید توجّه داشت که اوّلا: همان طور که در بندهای پیشین آمد، موافقت با برگزاری کنسرت‌های موسیقی حلال یا ایجاد مراکز تفریحی و گردشگری، امری حرام نیست تا طرفداران آن، متجاوز به حریم امام رضا (علیه السلام) تلقّی شوند.
و ثانیا: حتّی مرتکب حرام نیز به لحاظ فقهی و قانونی، محکوم به تبعید از محل سکونتش نیست، چه رسد به طرفدار و موافق یک امر حلال که از طریق مدنی (ایجاد کمپین) نظر خود را ابراز کرده است.
و ثالثاً: چگونه مسلمانان مجاور و معتقد به امامت امام هشتم را به تغییر محل سکنایشان توصیه می‌کنیم، در حالی که لطف همین امام به مسیحیان و ارمنیان و شفای ایشان را از کرامات ایشان می‌دانیم؛ مسیحیان و ارمنیانی که نه تنها با برگزاری کنسرت موافقند، بلکه از محرمات قطعی اسلام همچون نوشیدن خمر و خوردن گوشت خوک نیز ابائی ندارند؟
حریم امام رضا (علیه السلام) چگونه جایی است که بی‌حجابان و شارب‌الخمران غیرمسلمان در آن جای می‌گیرند، اما مسلمانانی که برای سکنی و تفریحشان نیز شهری مذهبی را انتخاب می‌کنند، راهی بدان ندارند؟!

ارجاعات:
[1]. روایات بیانگر این امر بسیار زیاد است. برای نمونه:
«امیرالمؤمنین (عليه السلام): للمؤمنِ ثلاثُ ساعاتٍ : فساعَةٌ يُناجِي فيها رَبَّهُ ، و ساعَةٌ يَرُمُّ مَعاشَهُ ، و ساعَةٌ يُخَلِّي بينَ نفسِهِ و بينَ لَذَّتِها فيما يَحِلُّ و يَجمُل.»
امام على عليه السلام : مؤمن اوقات خود را سه بخش مى كند : زمانى كه در آن با پروردگار خود به راز و نياز مى پردازد و زمانى كه به تحصيل معاش دست مى يازد و زمانى كه به لذّتهاى حلال و نيكو مى گذراند. (نهج البلاغه، حکمت 390)
 
کد مطلب: 6592
Share/Save/Bookmark
 
تاریخ انتشار : شنبه ۲۳ مرداد ۱۳۹۵
ساعت انتشار : ۱۰:۵۰
 
 


انتشار یافته : ۱۱نظر     در صف انتشار : ۰نظر     تکراری،غير قابل انتشار : ۰نظر
۱۳۹۵-۰۵-۲۳ ۱۷:۵۸:۲۱
عالی بود (2463)
 
علی اصغر
۱۳۹۵-۰۵-۲۳ ۱۸:۴۸:۴۱
برادر فرهیخته
عااالی بود
و بسیار روشن گر
سپاس (2464)
 
مجید ادب‌سار
United States
۱۳۹۵-۰۵-۲۳ ۱۹:۰۲:۵۱
نوشته‌ی بسیار اندیشمندانه‌ای بود.
مایه‌ی خرسندی است که هنوز هستند کسانی که سخن از دل مردم بگویند.
دست مریزاد. (2465)
 
راجی
United States
۱۳۹۵-۰۵-۲۳ ۲۱:۳۱:۳۸
سلام علیکم
متاسفانه آقای دری به اغراضی که برای توریستی کردن شهر مذهبی مشهد وجود دارد واقف نیستند یا اگر هم واقفند نمی خواهند بپذیرند. هیچ کس با تفریح حلال اهالی مشهد مخالف نیست اما صحبت در این است که شهر مشهد را بگونه ای بسازیم که برای کسب درآمد توریست جذب کنیم آن هم نه برای زیارت بلکه حتی کسانی را که برای زیارت می آیند به امور دیگر مشغول نماییم.
به نظرم خیلی ساده لوحی است که گمان کنیم چون مومن باید سه مطلب را در وقتش بگنجاند پس ما هم باید مراکز تفریحی مشهد را بقدری گسترده کنیم که دیگر جایی برای زیارت باقی نماند آن وقت بگوییم الحمدلله به این حدیث شریف عمل کردیم.
اگر عمل به این حدیث مقتضی ساخت چنین مراکز بزرگ یا برگزاری کنسرت و امثالهم هست پس چرا اسلام دستور نداده کنار هر مسجدی چنین بناهایی ایجاد شود؟ مگر ثلث وقت ما نباید به تفریح حلال بگذرد؟ درست مثل ثلث دیگر وقت ما که به عبادت می گذرد؟
خدا نکند که قلم خوب در کنار فکر بد قرار گیرد!!! (2467)
 
علیرضا
۱۳۹۵-۰۵-۲۶ ۰۰:۰۵:۰۶
راجی عزیز! تفریحات آن زمان در مکان خاصی صورت نمی گرفته تا امر به ساختن آن بکنند. پارک و استخر و سینما که وجود نداشته.
به جناب علم الهدی ایراد خاصی نداری؟ اینکه زائرین را عیاش و خوشکذران و فاجر و فاسق خواند شما را اذیت نکرد؟!!
خدا نکند قلم توجیه گر در کنار فکر بد قرار گیرد! (2477)
 
عباس
۱۳۹۷-۰۸-۲۲ ۰۹:۱۴:۳۳
شما مطمئنی متن را خوندی؟ احتمالا به کس دیگری اشکال نگرفتی؟! (3189)
 
محمد
۱۳۹۵-۰۵-۲۳ ۲۲:۲۶:۱۷
سلام احسنت اولا ممنون که همه جوانب مثبت و منفی را در نظر گرفته و یکطرفه نگری ندارید دوما به نظر منم نباید سلایق شخصی را وارد تصمیم گیری شهری کرد.اگر کاری درست نیست با دلیل مستند ثابت شود وگرنه کار شکنی توجیه اسلامی ندارد (2468)
 
مزیم
۱۳۹۵-۰۵-۲۴ ۰۹:۰۷:۰۸
بسیاراستدلال درستی است. وکاش این برخوردها درحریم حضرت رضا کمترشود. عیدتان هم مبارک. (2469)
 
آفشید
۱۳۹۵-۰۵-۲۴ ۰۹:۳۳:۲۸
درود بر نویسنده که با زبان علمی و به دور از عقده گشائی به نقد امام جمعه پرداخت و درود بر دین آنلاین که جسارت انتشار آن را به خود داد. (2470)
 
احسان
۱۳۹۵-۰۵-۲۴ ۱۴:۴۱:۰۹
درود بر شما برادر ارزشمند
امید که قلم شما کارگر افتد
سپاس (2472)
 
بهار
۱۳۹۵-۰۵-۲۴ ۲۱:۲۰:۱۷
هموطن،راجی گرامی
با ادب و احترام پیشنهاد می کنم یادداشت جناب آقای درّی را بار دیگر بدون پیش داوری مطالعه بفرمایید
بنده به هیچ عنوان برداشت شما را از یادداشت ایشان نداشتم
سربلند باشید (2473)