داخلی صفحه دیدگاه آرشيو يادداشت
 
چرا انقلاب کردیم؟
سیدمحمدعلی ابطحی
انقلاب، مسیر طبیعی جامعه بود. گرچه می‌شود مسیر و روند رفتارهای بعد انقلاب را نقد کرد و قبول نداشت و به آن اعتراض داشت اما اصل انقلاب آن سال را که محصول رفتار یک ملت به‌صورت دسته‌جمعی بود نمی‌شود نادیده گرفت. آن دوران جامعه نمی‌توانست انقلاب نکند. به‌جای استفاده از مد چرا انقلاب کردید از تلاش برای بازگشت به آرمان‌های اصلی انقلاب البته متناسب با شرایط دوران فعلی باید گفت مد شده! کاری نمی‌شود کرد.
در مورد انقلاب چند سالی است مد شده بگویند چرا انقلاب کردید. این مد دلایل مختلفی دارد. یکی اینکه مشکلات این روزهای جامعه فراوان شده است. مشکلات سیاسی، اخلاقی، اقتصادی. همه اینها گفته می‌شود به دلیل انقلاب بوده است. جوان امروز هم دوست دارد زندگی کند. این مشکلات زندگی‌اش را تخریب می‌کند. وقتی به او گفته می‌شود به خاطر انقلاب است، طبعاً بلافاصله می‌پرسد چرا انقلاب کردید.

دلیل دومش وجود رسانه‌های فراگیر است. همه می‌توانند حرف بزنند. این اتفاق مهم این سال‌های جهان است. در مورد انقلاب اسلامی ۵۷ هم همه می‌توانند صحبت کنند. موافق و مخالف. از مخالفان انقلاب که طبعاً توقع دفاع و یا توضیح منطقی وجود ندارد. علاوه بر آنکه همین گستردگی رسانه‌ها به آنها کمک کرده است که خوبی‌های دوران قبل انقلاب را به‌تناسب نیازهای جوانی نسل موجود پررنگ کنند و از تونل زمان آن را بگذرانند و به من و تو انتقال دهند و از مشکلات سیاسی و اقتصادی و اجتماعی و فرهنگی چیزی نگویند. در این روایت‌ها فقط جنبه‌های شیرین و مثبت دوران پهلوی نقل می‌شود. طبعاً سؤال بعدی این خواهد شد که چرا انقلاب کردید؟

دلیل دیگر این سؤال و این مد، دفاع بد رسانه‌های رسمی و خصوصاً صداوسیما از انقلاب است. در تلویزیون رسمی به‌جای اینکه انقلاب و دلایل آن را توضیح دهند و شرایط جامعه را همچنان که هست توضیح دهند، بسیار بد دفاع از انقلاب می‌کنند. مرحوم دکتر شریعتی جمله معروفی داشت که می‌گفت برای خراب کردن هر چیزی بهترین راه بددفاع‌کردن از آن است. نیازهای حکومتی در هرسال تطبیق داده می‌شود به انقلاب ۵۷. مردم و به‌خصوص جوان‌ها تصور می‌کنند که در وقت انقلاب هم مردم چنین آرمان‌هایی داشته‌اند. پریروزها تلویزیون را می‌دیدم. داشت از یکی از آرمان‌های امام دفاع می‌کرد. اصرار داشت بگوید امام مهربان نبوده است و بسیار هم خشونت‌طلب بوده است. دیگری در همین تلویزیون رسمی اصرار داشت انقلابیون و امام و رهبری را سمبل افراطی‌ها معرفی کند. این دفاع بد مسیری جلو راه جوانی که از خشونت و افراطی‌گری بیزار است نمی‌گذارد جز آنکه بگوید چرا انقلاب کردید.

این‌ها واقعیت‌ها نیست. این دفاع بد دلیل دیگری است که مد شده است بپرسند چرا انقلاب کردید. از سوی دیگر به‌جای هرکسی از ظن خود، هرکسی از لج خود که در مقطعی به‌حق یا ناحق از رفتار مسئولان پس از انقلاب آسیب دیده است، به‌جای اینکه آن رفتار را نقد کند، فوری این را می‌گوید که این رفتارها نتیجه اصل انقلاب است. درحالی‌که خود آنان در زمان انقلاب از انقلابیون بوده‌اند. تقریباً اکثر طیف‌هایی که در برابر انقلاب شناخته می‌شوند - به‌جز سلطنت‌طلبان - در روزهای انقلاب ایران جزو حامیان انقلاب بوده‌اند و در انقلاب ۵۷ سهیم بوده‌اند. همین اکثریت ملی نشانه آن است که انقلاب یک ضرورت آن دوران بوده است و رفتارهای بعد انقلاب نمی‌تواند باعث شود که اصل انقلاب مورد سؤال قرار گیرد. این را برای نسل جوان امروز که دچار مد چرا انقلاب کردید شده‌اند، باید بی‌رودربایستی گفت که انقلاب اسلامی در سال ۵۷ یکی از موارد نادری در تاریخ است که اکثریت قاطع مردم به تصمیم واحدی رسیدند. بسیاری از مردم قبل از رهبران حزبیِ آن روزها وارد معرکه و موج انقلابی شدند. همه گروه‌های سیاسی آن روزها که بعدها حتی سلاح درروی انقلاب کشیدند آن روزها انقلابی بودند. در آن سال‌ها نمی‌شد کسی انقلابی نباشد. حداقل در آن فاصله نیمه ۵۷ تا نیمه ۵۸ حتی یک شعر، رمان، فیلمی که در آن به انقلاب نقد داشته باشد وجود ندارد. بااینکه روشنفکران و شاعران معمولاً منتقد هستند، ولی یک اثر کوچک در مخالفت با انقلاب و یا امام در آن تاریخ‌ها وجود ندارد. خیلی‌ها یادشان نیست که آن روزها دوران جنگ سرد و رویارویی شرق و غرب بود. رژیم ایران غربی بود. مستشاران امریکایی مقرشان در ایران بود. حداقل شوروی حاضر بود سلاح در اختیار انقلابیون ایران قرار دهد. بعضی انقلابیون چپ هم اصرار داشتند وارد فاز نظامی شوند اما امام خمینی نپذیرفت که وارد فاز مسلحانه شود و انقلابی با حداقل خونریزی انجام شد. تازه یک‌باره هم این اتفاق نیفتاد. هم نیروهای مذهبی و هم نیروهای انقلابی چپ و هم روحانیت سال‌ها به رژیم پهلوی نظرات اصلاحی خود را عرضه می‌کردند. امام خمینی در سال ۴۲ شاه را با عنوان آقای شاه نصیحت می‌کرد. گروه‌های سیاسی مسلحانه و غیرمسلحانه نسبت به سانسور، شکنجه، خفقان، وابستگی سیاسی، بی‌توجهی به آرمان‌های دینی و اسلامی سال‌ها تذکر دادند. اما هیچ صدایی از سوی حکومت شنیده نمی‌شد. وقتی همه این مراحل طی شد، یک تصمیم جمعی در جامعه شکل گرفت که خواستار سقوط شاه شد. در آن دوران یک ملت تصمیم گرفت.

نمی‌شود بی‌توجه به واقعیت آن دوران، مردم را نادیده گرفت و با یک کلمه پرسید چرا انقلاب کردید. مسیر طبیعی جامعه بود. گرچه می‌شود مسیر و روند رفتارهای بعد انقلاب را نقد کرد و قبول نداشت و به آن اعتراض داشت اما اصل انقلاب آن سال را که محصول رفتار یک ملت به‌صورت دسته‌جمعی بود نمی‌شود نادیده گرفت. آن دوران جامعه نمی‌توانست انقلاب نکند. به‌جای استفاده از مد چرا انقلاب کردید از تلاش برای بازگشت به آرمان‌های اصلی انقلاب البته متناسب با شرایط دوران فعلی باید گفت.
 
کد مطلب: 7161
Share/Save/Bookmark
 
تاریخ انتشار : پنجشنبه ۲۱ بهمن ۱۳۹۵
ساعت انتشار : ۱۴:۵۵
 
 


انتشار یافته : ۰نظر     در صف انتشار : ۰نظر     تکراری،غير قابل انتشار : ۰نظر