داخلی صفحه دیدگاه آرشيو يادداشت
۱
 
چرا ملاصدرا؟
عبدالله صلواتی
نگارنده با ملاصدرا زندگی می‌کند و به فراخور استعداد و نوع وجودیش، از امکان شبکة معرفتی صدرایی در گشودگی به هستی بهره می‌برد.
عبدالله صلواتی، عضو هیئت علمی دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی
عبدالله صلواتی، عضو هیئت علمی دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی
ملاصدرا فیلسوف مورد علاقه من است؛

چون، تفکر فلسفی ملاصدرا، تفکری انضمامی و ناظر به زندگی است؛

چون، ثبات و ایستایی را نمی‌شناسد و سراسر تحول و پویایی است. به تعبیری: استعاره «فلسفه سفر است» تار و پود فلسفه ملاصدرا را می بافد؛

چون، در فلسفه ملاصدرا چشمه ایمان  می‌جوشد و حکمت حقیقیِ به روایت ملاصدرا، در ارتباط با خدا و دین تعریف می‌شود؛

چون، با ملاصدرا و نگرش وجودی اش می‌توان چشمها را شست و جور دیگر دید عالَم و آدم را؛

چون، با ملاصدرا و تفکر انقلابی اش می‌توان هنر را رسانه را جامعه را آموزش را فرهنگ را سیاست را متحول کرد؛

چون، با ملاصدرا می‌توان نسخه منحصربه‌فرد بود و در هر منظر و مسئولیتی که هستیم تکثر نسخه‌های انسانی را ضروری، مهم، و محترم بدانیم و در چارچوب انسانی، نسخه‌ های متکثر فرهنگی، اجتماعی، و سیاسی بپیچیم و این نسخه های منحصر انسانی را  زیر چرخ دنده توده و زندگی گله ای له نکنیم.

چون، در شبکه معرفتی او وجود در همه‌جا ساری  است و محبوب و وجود با حضور خویش در عالم، اوصاف وجودی‌ای چون عشق، اراده، میل، محبت، علم را به همه جا می‌برد. در این فضا هر شیِ برخوردار از هستی، از اوصاف آن بهره‌مند است. در این فضا به راحتی می توان کلام رسول خدا(ص)  را فهمید که فرمود: مردم عیال خدا هستند، پس محبوبترین مردم نزد خدا کسی است که نفعش به عیال خدا برسد و دل خانواده ‏ای را شاد کند؛

چون، ملاصدرا دستگاه فلسفی منسجمی دارد که بر پایه آن و امکانات درونی اش می توان سراغ مسائل رفت. براستی مسأله فیلسوف در عصر کنونی چیست؟ آیا باید فیلسوف مسأله داشته باشد؟ آیا توسعه، آیا خوزستان، آیا داعش، آیا آب، آیا هوا، آیا پلاسکو، آیا تمدن، آیا فرهنگ می‌تواند مسأله فیلسوف باشد یا اینها خروج از رسالت فیلسوفان است. به نظر من، پاسخ مثبت است اما فیلسوف با نگاه وجودی اش وارد این ماجرا می شود مثلا زمانی که می بیند در توسعه مشکل داریم مشکلات را رصد می کند و می رسد به اینکه گفتگو را نمی دانیم و مهارت هم اندیشی نداریم بعد می پرسد موانع گفتگو چیست؟ سپس به این نتیجه رهنمون می شود که شنیدن را نمی دانیم می شنویم اما سخن خود را نه سخن دیگری را. بعد می آید و موانع وجودشناختی شنیدن را رصد می کند و...

چون، ملاصدرا، به مدد نگرش وجودی‌اش دستم را گرفته و از خانه ذهن به سرای عین آورده و نشان داده بسیاری از مسائل رنگ و بوی عینی و ثبوتی دارند نه ذهنی و اثباتی و عالِم نه دنیای بنشسته در گوشه ای که دائم در سفر است؛
چون، با ملاصدرا می توان معنای زندگی را لمس کرد و تپش نبض نظم ارگانیگ وجودی را در عالَم حس کرد و آرام و استوار و هدفمند در جاده بیکران هستی گام برداشت.
 
کد مطلب: 7219
Share/Save/Bookmark
 
تاریخ انتشار : جمعه ۱۳ اسفند ۱۳۹۵
ساعت انتشار : ۲۲:۰۴
 
 


انتشار یافته : ۱نظر     در صف انتشار : ۰نظر     تکراری،غير قابل انتشار : ۰نظر
Iran, Islamic Republic of
۱۳۹۵-۱۲-۱۷ ۱۴:۵۲:۳۷
چرا تمام وجود خود را به ملا صدرا وابسته نموده اید؟ ای کاش کمی هم نهج البلاغه را با دقت مطالعه نمایید. (2721)