داخلی صفحه دیدگاه آرشيو يادداشت
۷
 
جمع مستان
رضا بابایی
یکی از دوستان که چند سالی در یکی از کشورهای اروپایی مأموریت تبلیغی داشت، می‌گفت: در مدتی که من در آن کشور بسیار مرفه و پیشرفته، اسلام را تبلیغ می‌کردم، گه‌گاه برخی از شهروندان مسیحی آن کشور پیش من می‌آمدند و می‌گفتند می‌خواهیم مسلمان بشویم. من چند سؤال از آنها می‌کردم؛ از جمله اینکه در اسلام چه دیده‌اید که می‌خواهید به آن بگروید. برخي از آنان، به شمار فراوان مراسم و مناسک دسته‌جمعی مسلمانان اشاره می‌کردند، می‌گفتند: وقتی می‌دیدیم که مسلمانان در مناسبت‌های مختلف گرد هم جمع می‌شوند و فضایی روحانی پدید می‌‌آورند، حسرت می‌خوردیم که چرا ما این همه دور از هم و پراکنده‌ایم.
جمع مستان
مراسم و مناسک جمعی مسلمانان، در این حجم و شمار، در ادیان و آیین‌های دیگر نیست. کدام دین را می‌شناسید که روزی سه بار مردم را به عبادت‌گاه(مسجد) دعوت کند و برنامه‌هایی همچون حج و نماز جمعه و عیدین داشته باشد؟ شبیه سفره‌های افطاری، مجالس ترحیم، جشن‌های میلاد و آیین‌های عزاداری مسلمانان در میان پیروان کدام دین و آیین است؟

کارکرد نخست و بی‌مانند این برنامه‌ها بیرون آوردن انسان‌ها از لاک روزمرّگی و یادآوری خدا و عالم ملکوت است. این امتیاز مهم اسلام را نباید نادیده گرفت. یکی از مشکلات روشنفکری دینی، این است که به رغم کوشش‌هایی که در عرصۀ علم و اندیشه می‌کند، به دلیل بی‌برنامگی و تهی‌دستی آن در حوزۀ مراسم و مناسک دسته‌جمعی، هنوز جایی فراخ در میان مردم نیافته است. هر گروه و حتی هر شخصیتی که توانسته است برنامه‌های گروهی بنیان نهد، توفيق‌مندتر بوده است. مولوی، بزرگ‌مرد دانایی و معرفت‌اندیشی، به شاعری در خانه بسنده نکرد. مثنوی را در جمع یاران ‌سرود؛ سلوک دست‌جمعی را بر مناسک عرفانی افزود؛ جمع‌خانه ساخت؛ هیئت‌های مثنوی‌خوانی سامان داد؛ ذکر گروهی را خوش می‌داشت، و تا می‌توانست مریدان و شاگردان را به صلح و وفا فرامی‌خواند. بیشتر همراهان او از میان مردم كوچه‌ و بازار بودند و برخی از همین مردم بر مسند جانشینی او نشستند. مولوی بر خلاف حافظ که در پی فراغتی بود و کتابی و گوشۀ چمنی، می‌گفت:
خلوت از اغیار ‌باید نه ز یار
پوستین بهر دی آمد، نه بهار

«یار» در کلام مولانا یار غیبی نیست. هر سوخته‌دلی است که عزم همراهی دارد. او همیشه منتظر مستان و نازنازان بود:
اندک اندک جمع مستان می‌رسند
اندک اندک می‌پرستان می‌رسند
دلنوازان نازنازان در رهند
گلعذاران از گلستان می‌رسند
می‌گفت: خدا از کوه‌ها خواسته است که با داود هم‌‌نوایی و هم‌خوانی کنند: «یا جبال اوبی معه». ما کمتر از کوه نیستیم که صدا به صدای یک‌دیگر نرسانیم و همدیگر را گم نکنیم.
کوه با داود گشته همرهی
هر دو مطرب، مست در عشق شهی

باری؛ مناسک گروهی برای دل‌سوختگان عشق، تفرج معنوی است. دریغ است که این تفرجگاه‌های روحانی را چنان و چندان به سیاست و دنيا بیالاییم که خستگان و درماندگان، عطا به لقا ببخشند و درهای خانه به روی خود ببندند. نماز‌های جماعت و مناسک دینی، پناهگاه روح‌های خسته از روزگار است. این پناهگاه‌ها را از مردم نگیرید. اینکه گفته‌اند نماز‌های جمعه و عیدین باید محلی برای بازگویی مشکلات سیاسی و اجتماعی روز باشد، بدین معنا نیست که طرح این مسائل در آن مجالس، چنان و چندان باشد که معنویت و فراگیری این گونه مراسم به حاشیه رود؛ به‌ویژه در روزگار ما که سیاست‌پیشگان ده‌ها رسانۀ دیگر برای سیاست‌ورزی و سخنراني و جلوه‌گري دارند. اگر در گذشته هیچ راهی برای گفت‌وگو با مردم نبود مگر در اجتماعات دینی و معنوی، امروز ده‌ها راه دیگر وجود دارد که به مدد آنها می‌توانیم بار سیاسی(خصوصا نوع جناحی آن) را از دوش مناسک دینی برداریم یا کمتر کنیم.
 
 
 
کد مطلب: 7414
Share/Save/Bookmark
 
تاریخ انتشار : پنجشنبه ۸ تير ۱۳۹۶
ساعت انتشار : ۰۸:۱۵
 
 


انتشار یافته : ۷نظر     در صف انتشار : ۰نظر     تکراری،غير قابل انتشار : ۰نظر
Iran, Islamic Republic of
۱۳۹۶-۰۴-۱۰ ۰۲:۵۴:۰۱
جمع دانشمندان به قرآن و حدیث ایمان دارند ودر آنها اندیشه می نمایند ، و جمع مستان هم خود را با مثنوی سر گرم می کنند.!!! (2808)
 
United States
۱۳۹۶-۰۴-۱۰ ۱۵:۰۲:۲۹
ای برادر! سراسرمثنوی شریف مشحون ازآیات قران واحادیث است وبه عبارتی مثنوی را قران فارسی برشمرده اند! (2809)
 
Iran, Islamic Republic of
۱۳۹۶-۰۴-۱۰ ۱۶:۳۳:۳۶
پیامبر اسلام(صل الله علیه وآله) قرآن و عترت را مورد تاکید قرار داده اند تا مردم گمراه نشوند. دورشدن از این معیار ها وبی توجه بودن از این الگو های عملی و نظری و دلبستگی به مطالب سلیقه ای ، نتیجه ای به جز گمراهی ندارد زیرا مخلوط نمودن حق و باطل با یکدیگر موجب فریب میشود واین در بسیاری از اشعار به چشم می خورد به ویژه در اشعار مولوی. (2810)
 
سعیدی
۱۳۹۶-۰۴-۱۰ ۱۷:۴۳:۳۵
اگر ملاک حق و باطل ذهن من و شما باشد چه؟ آیا تشخیص یکدست و یکنواخت حق از باطل در همه امور به صورت منصوص و معقول ممکن است؟ (2812)
 
۱۳۹۶-۰۴-۱۱ ۱۴:۲۲:۰۲
ذهن و بافتنی های ذهنی ملاک نیست هرچند نام آنها را عرفان بگذاریم ، بلکه عقل یک ملاک است با وجود این در تشخیص مصداق ها ، درکامل ساختن اعتقادات ، اخلاق و رفتار ،به متون معتبر دینی و بر گزیدگان خدا(عترت) نیاز داریم. در ارتباط با متون دیگر واشعار باید مواظب باشیم فریب نخوریم ، زیرا ممکن است در متون شخصی ، بعضی از عبارت های دینی با نظر های نادرست مخلوط شده ومحرک احساسات نیز باشد. در هر صورت دلبستگی به مثنوی و امثال آن موجب گمراهی میشود . (2814)
 
ایرانی
۱۳۹۶-۰۴-۱۴ ۱۳:۱۲:۲۳
از آن که میگوید : < درهرصورت دلبستگی به مثنوی موجب گمراهی میشود > می پرسم آیا تعالیم مولوی وحافظ ودیگرعارفان که همان مکتب عشق وانساندوستیست ولب ولباب دین هم همینست موجب گمراهیست یا احادیث سراسر غلووگزافه وغیرعقلی درردیاقبول شیعه وسنی؟ پیامبر عظیم الشان اسلام نه شیعه بوده است ونه سنی ! بشردرحال حاضر تشنه مکتبیست که جنگها ی مذهبی کور راخاموش کند !سرتاسر مثنوی معنوی پراز عشق به قران کریم عشق محمد مصطفی وپیام صلحست آیا این ها موجب گمراهیست؟؟!!! (2820)
 
Iran, Islamic Republic of
۱۳۹۶-۰۴-۱۷ ۱۱:۰۳:۱۹
خطبه پیامبر (صل الله علیه واله) در موضوع غدیر را با دقت بخوانید و در جملات و کلمات ان فکر نمایید. (2822)