داخلی صفحه رسانه آرشيو گزارش
 
مرور مطبوعات/ ‌سه‌شنبه‌ 19آبان / روزنامه اعتماد
محمدعلی ابطحی: هر موسیقی‌ای در رادیو پخش می‌شد، از جاهای مختلف تذكر می‌گرفت
روزنامه اعتماد به پیروزی حزب خانم سوچی در انتخابات میانمار پرداخته و یکی از چالش های مهم پیش روی او را ساماندهی تنش‌های مذهبی دانسته است. معرفی تازه های نشر در کنار جدیدترین سخنان هاشمی رفسنجانی و مصباح یزدی و خاطرات محمدعلی ابطحی از معضلی به نام موسیقی در رادیو از دیگر مطالب منتخب این روزنامه است.
محمدعلی ابطحی: هر موسیقی‌ای در رادیو  پخش می‌شد، از جاهای مختلف تذكر می‌گرفت

روزنامه اعتماد در صفحه 2 به انعکاس جدیدترین سخنان آیت‌الله هاشمی‌رفسنجانی پرداخته که توجه به ارتقای كیفیت را باعث ارتقای جایگاه مسلمانان در جامعه دانسته است.
 
وی به این نکته اشاره داشته است که: «مسلمانان كیفیت و آموزه‌های خوب تمدن‌های بشری در اقصی نقاط جهان را گرفتند و با تركیب آنها و تلفیق آن با فرهنگ اسلامی، بهترین تمدن را خلق كرده بودند كه متاسفانه بعدها به خاطر بعضی از مسائل سیاسی و اجتماعی و به ویژه اختلافات مذهبی دچار افول شد.»
 
 
 
مصباح‌یزدی: اگر اذن خداوند نباشد، از انبیا هم نمی‌توان پیروی كرد
اعتماد با استفاده از سخنان آیت‌الله مصباح‌یزدی، عنوان « برخی دموكراسی را مقدس‌تر از همه مقدسات می‌دانند » را منتشر ساخته و از قول وی آورده است:

- اینكه دلایل متعددی وجود دارد كه ولی‌فقیه در زمان غیبت، به عنوان نا‌یب امام عصر(عج) به شمار می‌رود و اطاعت از وی واجب است، اما عده‌ای خود را به غفلت می‌زنند و دموكراسی را همچون وحی منزل و مقدس‌تر از همه مقدسات می‌دانند.



- حق حاكمیت بر مردم تنها برای خدا و كسانی است كه از خداوند اجازه حكومت داشته باشند. طبق آیه قرآن، اطاعت از پیامبران هم به اذن خدا واجب است؛ یعنی اگر اذن خداوند نباشد، از انبیا هم نمی‌توان تبعیت و پیروی كرد.در زمانی كه مردم از یك پاسبان ساده می‌ترسیدند و خود را مجبور به اطاعت می‌دیدند، یك روحانی عمامه به‌سر خطاب به شاه گفت: اگر خلاف احكام اسلامی عمل كنی، تو را بیرون خواهم انداخت؛ و چنین كاری را هم كرد. از زمان امام حسن(ع) تا امروز، هرگز این موقعیت فراهم نشده بود كه در جامعه اسلامی یك حاكم مشروع در راس حكومت قرار گیرد، چرا كه بنی‌امیه و بنی‌عباس ائمه(ع) را خانه‌نشین كرده، حق آنان را غصب كردند و بعد از آن نیز سلاطین جور حكومت كردند؛ اما بعد از ١٣٠٠ سال كه در همه عالم اسلام، یك حكومت مشروع وجود نداشت، خداوند به دست امام(ره) این حكومت مشروع را به وجود آورد؛ و این نعمتی است كه دست‌كم در زمان غیبت، به هیچ كشور اسلامی داده نشده است.

- در دوران طاغوت، متدینین، پولی كه از دولت می‌گرفتند را حرام دانسته و برای استفاده از آن از مرجع تقلید خودشان اجازه می‌گرفتند؛ اما امروز همان پست و مقام در نظام اسلامی، نه تنها پولش جایز بلكه خدمت در آن پست، عبادت به شمار می‌رود؛ همان‌گونه كه در زمان شاه، جوانان از خدمت سربازی فرار می‌كردند، اما بعد از انقلاب، نوجوانان شناسنامه‌های خود را دستكاری می‌كردند كه سن‌شان بیشتر به نظر بیاید و بتوانند به جبهه بروند؛ و این تفاوت ناشی از نعمت انقلاب اسلامی است.  

 
 
تنش‌های مذهبی میانمار، چالش‌ بزرگی برای آنگ سان سوچی است
این روزنامه برای پرداختن به پیروزی حزب آنگ سان سوچی، عنوان « پیروزی تاریخی  دموكراسی‌خواهان/ ارتش میانمار اریكه سیاست را واگذار می‌كند » را انتخاب نموده و با اشاره به محروم بودن مسلمانان موسوم به روهینجا در این انتخابات، پیش‌بینی کرده شكل‌گیری روند دموكراتیك در میانمار شرایط را برای اقلیت‌های این كشور نیز بهبود بخشد.
 


اعتماد با اشاره به نظر كارشناسان سیاسی آورده است: «آنگ سان سوچی با چالش‌های بسیاری رو به رو خواهد بود كه نخستین و مهم‌ترین آنها بعد از عبور ارتش از اریكه قدرت، تنش‌های مذهبی است.»
 
میانمار ۵۱ میلیون نفر جمعیت دارد كه دین ۸۰ درصد آنان بودایی است. حدود هفت درصد مردم این كشور مسیحی، حدود شش درصد پیرو آیین‌های بومی و حدود چهار درصد مسلمان هستند.
 
 
           
دایره‌المعارف تشیع به حرف میم رسید
روزنامه اعتماد در صفحه 7 به معرفی تازه های نشر پرداخته و برای جلد پانزدهم دایره‌المعارف تشیع، عنوان «از ماثر و الاثار تا مجتبی مینوی» را انتخاب نموده است. در بخشی از این گزارش می خوانیم:
«با توجه به اینكه این مجلد از دایره المعارف به حرف میم اختصاص دارد، در آن مداخل مهمی چون محمدبن عبدالله (ص)، مبعث، محمدتقی و محمد باقر مجلسی، سید حسن مدرس، مدینه، مسجد، مسلم بن عقیل، مشروطیت، معجزه، معرفت، مفاتیح‌الغیب، مفاتیح‌الجنان، مكتب اصفهان، مكتب خراسان، منطق، موسی صدر، میرفندرسكی و... خواندنی و قابل توجه هستند.
 


 با ورق زدن این دایره‌المعارف متوجه می‌شویم كه در نگارش هر یك از مدخل‌ها از آخرین ویرایش‌ها و جدیدترین نسخه‌های یافته شده استفاده شده است و نگارندگان كوشیده‌اند ضمن توجه به منابع دست اول از تازه‌ترین پژوهش‌هایی كه در زمینه مداخل موجود است، بهره بگیرند. همچنین گستردگی و تنوع مدخل‌ها و اختصاص نداشتن آنها صرفا به موضوعات قدیمی یا جدید از دیگر نقاط قوت و قابل توجه این كتاب است.»
 
 
محمدعلی ابطحی: هر موسیقی‌ای در رادیو  پخش می‌كردیم، از جاهای مختلف به ما تذكر می‌دادند
اعتماد در شماره های گذشته، شش قسمت از خاطرات شفاهی محمدعلی ابطحی در زمان مدیریت رادیو در دهه شصت را منتشر ساخته و اینک در هفتمین بخش آن با عنوان «وقتی سیاستگذاری‌ها موسیقی را ممنوع كرد» می خوانیم:
 
«در گفت‌وگوهای خاطرات شفاهی در مورد رادیو دهه ۶۰ كه من مدیر آن بودم، به خاطرات موسیقیایی می‌رسیم. آقای رجبلو از دوستان قدیمی رادیو در ابتدای این گفت‌وگو، توضیح داد: من جزو نخستین كسانی بودم كه به رادیو رفته بودم، به یاد دارم معضلی كه از همان روز ٢٢ بهمن شروع می‌شد و طبعا زمانی كه شما آمدید، چهار، پنج سال بود كه ما در پخش بودیم و همچنان با آن معضل روبه‌رو بودیم، بحث موسیقی بود و همیشه گرفتار بودیم كه چه موسیقی پخش شود و چه موسیقی پخش نشود. هرچه هم كه پخش می‌كردیم همیشه از جاهای مختلف تماس گرفته می‌شد و بعضا به ما تذكر داده می‌شد. انگار آنقدر خط قرمز موسیقی شدید بود كه ورود به هر كدام از بخش‌های موسیقی برای‌مان دردسرآفرین می‌شد. از این جهت می‌خواستم این بحث را مطرح كنم كه شنوندگان عزیز ما بدانند زمانی كه آقای ابطحی آمدند یك‌مرتبه یك فضای باز موسیقی خاصی را در رادیو شاهد بودیم.
 


 بحث‌هایی مربوط به برنامه‌های زنده‌ای كه در زمان شما بسیار هم پرسروصدا شروع شد؛ مثل «سلام صبح بخیر»، «صبح جمعه با شما» و برنامه‌های دیگر كه وارد آن فاز هم خواهیم شد اما شما از بحث موسیقی شروع كنید. آیا با جایی هماهنگ كردید مثلا با بیت حضرت امام یا با خود آقای هاشمی‌رفسنجانی؟ یا رویكرد رسانه آن موقع این گونه بود یا اینكه سلیقه خود شخص شما و جسارت‌های فردی‌تان بود؟
 
من در پاسخ به این سوال وخاطره آقای رجبلو، مساله موسیقی را با خاطره‌ای شروع كردم. خاطره مربوط به دورانی بود كه من مدیر رادیوتلویزیون شیراز بودم، همه مدیران مراكز شهرستان‌ها را برای جلسه‌ای ‌در همین پخش استودیوی ٨ دعوت كرده بودند و ماهم شركت كرده بودیم. جلسه توجیهی از سوی آقایان ارگانی مدیر رادیو و نبوی مدیر تولید رادیو و یاسینی مدیر پخش رادیو در ارتباط با موسیقی برگزار كردند. این جلسه احتمالا حدود اواخر بهار ٦٢ و چند ماه قبل از جابه‌جایی من بود. در آن جلسه، سخنرانی كه فكر می‌كنم آقای ارگانی یا آقای یاسینی انجام دادند این بود كه ما مطلع شدیم حضرت امام با كل موسیقی مخالفند و به این دلیل ما الان تمام سرودهایی كه بعد از انقلاب با موزیك ساخته را با طبل و سنج ضبط می‌كنیم یعنی همان كلام را به جای موسیقی با طبل و سنج می‌گذاشتیم و در شهرستان‌ها هم حرف‌مان این است كه شما نباید موسیقی پخش كنید و این قانون كلی رادیوست.
 
 احتمالا به دلیل اینكه آنها آقای محمد هاشمی را قبول نداشتند و خودشان را هم مجموعه‌ای قدرتمند سیاسی در كشور می‌دانستند و شاید با آن مراكز هماهنگی كرده بودند من نمی‌دانستم بدون اطلاع رییس و شورای سرپرستی به ما در شهرستان‌ها بخشنامه ابلاغ كرده‌اند و من هم تنها آخوند جلسه بودم و از نظر سنی هم مثل بقیه مدیران سن كمی داشتم. تنها آدمی بودم كه اعتراض كردم و گفتم این چه مبنایی است؟ گفتند كه این مبنا نظر حضرت امام است. من با همان جسارت‌های شخصی‌ام كه داشتم با اینكه به من ربطی نداشت نزد دكتر روحانی، رییس شورای سرپرستی رفتم. آقای محمد هاشمی تهران نبود. آقای گرجی رییس‌دفترشان بود. آقای علی جنتی عضو نماینده قوه قضاییه در شورای سرپرستی هم در جلسه بود. آن زمان فكر می‌كردم این یك مصوبه رادیوتلویزیون و قطعی است. من به عنوان اعتراض نزد آنها رفتم كه این چه كاری است و كجا فتوای امام است؟ یادم است آقای علی جنتی همین حریت‌هایی را كه الان كه وزیر ارشاد است دارد، همان‌موقع هم داشت و گفت كه این سیاستگذاری است و ربطی به مدیرعامل ندارد. از آقای هاشمی هم بپرسید. من این گونه در ذهنم است كه بچه‌های رادیو برای حذف موسیقی با محمدآقای هاشمی هماهنگ كرده بودند البته اگر اشتباه نكنم. به عنوان یك وظیفه الهی كه سروصدا نكنیم و به خاطر خدا وقتی نظر امام این است ما هم قیامت‌مان را نفروشیم و این حرف‌ها...
 
در ذهنم است كه هماهنگ كرده بودند و به این دلیل نزد شورای سرپرستی رفتم. آن زمان بحث این بود كه آقای محمد هاشمی شورای سرپرستی را در كارهای اجرایی راه نمی‌داد و معتقد بود سیاستگذاری با شورای سرپرستی است. آقای جنتی استدلال كرد كه این سیاستگذاری است و مساله حذف موسیقی را چه كسی گفته است؟ اصل این بی‌خبری شورا و عملكرد جزیره‌ای یك بخش از صدا وسیما در این امر مهم برای من جالب توجه بود.
 
 بسیاری از مشكلات اول انقلاب بر همین اساس شكل گرفت كه آدم‌ها اجتهاد فردی می‌كردند و در بهترین صورت برای كسب ثواب شخصی دست به اقداماتی می‌زدند كه نه شرع آن را تاكید كرده بود و نه قانون آن را قبول داشت. اما واقعیت این بود كه شور انقلابی این مرزها را در خیلی جاها می‌شكست. یادم نیست كه كجا اما گفتند آقای لولاچیان از امام یك استفتایی كردند و براساس آن استفتا این كار را می‌كنیم. یادم است زمانی كه بچه بودیم و با پدرم به تهران می‌آمدیم به منزل آقای لولاچیان می‌رفتیم و با آنها آشنایی خانوادگی داشتیم. در فصل بعدی به مساله این استفتا و خاطرات جنبی آن خواهم پرداخت.
 
 من به شورای سرپرستی رفتم و بحث جلسه و حذف كلی موسیقی از رادیو را مطرح كردم. نكته جالب قضیه هم این بود كه دوستان رادیو می‌گفتند این تصمیم در رادیو فقط اجرا می‌شود و نه در تلویزیون. چون آنان نپذیرفته‌اند كه موسیقی را حذف كنند. صرفا انگیزه شرعی، بدون توجه به واقعیت تاریخی و شرعی وایرانی موسیقی در این حوزه. متوجه شدم كه شورای سرپرستی از این سیاست كه ما را به خاطر حذف موسیقی دعوت كردند، اطلاع نداشتند. بچه‌های رادیو بر اساس اینكه دوست داشتند بدون سروصدا درحقیقت یك كار الهی انجام دهند و در ذهن‌شان این بود كه این نظر امام است و فتوای‌شان این است كه موسیقی حرام است. به شیراز برگشتم...»
 
 
کد مطلب: 5710
Share/Save/Bookmark
 
تاریخ انتشار : چهارشنبه ۲۰ آبان ۱۳۹۴
ساعت انتشار : ۰۰:۱۸
 
 


انتشار یافته : ۰نظر     در صف انتشار : ۰نظر     تکراری،غير قابل انتشار : ۰نظر