داخلی صفحه رسانه آرشيو گزارش
 
مرور مطبوعات/ ‌شنبه‌ 24 بهمن / روزنامه اعتماد
از تایید صلاحیت روحانی ٢٤ ساله تا رد صلاحیت سیدحسن خمینی با سابقه تدریس 20ساله
اعتماد در اولین روز هفته به رد صلاحیت دوباره سیدحسن خمینی توسط شورای نگهبان پرداخته و درکنار بررسی معانی و کاربرد واژه «گفتمان»، کتاب «زندگی روزمره در سایه استالینیسم» را معرفی می کند و از ممنوعیت عرضه گل و شکلات و عروسک با عنوان روز ولنتاین توسط نیروی انتظامی خبر داده است.
از تایید صلاحیت روحانی ٢٤ ساله تا رد صلاحیت سیدحسن خمینی با سابقه تدریس 20ساله
از تایید صلاحیت روحانی ٢٤ ساله تا رد صلاحیت سیدحسن خمینی با سابقه تدریس 20ساله/كتاب «تحریر توحید» سید‌حسن خمینی منتشر شد
 
روزنامه اعتماد در صفحه 3 در حالی از تایید صلاحیت یك روحانی ٢٤ ساله به عنوان جوان‌ترین كاندیدای انتخابات خبرگان از حوزه انتخابیه قم خبر داده که در گزارشی به عدم تایید صلاحیت «سیدحسن خمینی» برای دومین بار پرداخته است.
 
این روزنامه با یادآوری سابقه ٢٠ ساله تدریس یادگار امام در حوزه نوشته است: «از همان لحظه‌ای كه خبر حضورش در انتخابات آمد، زلزله بود كه در نظرسنجی‌ها افتاد اما صلاحیت‌های علمی و دینی‌اش او را مستقل از پسوند نامش می‌كرد.... او از پشتیبانی مراجع گفته و تاكید كرده بود كه «بزرگان و مراجع و اساتید عظیم‌الشأن نسبت به صلاحیت علمی این حقیر شهادت دادند و ده‌ها ساعت نوارهای درس و چندین جلد كتاب نیز ضمیمه این پرونده شد كه بر خلاف انتظار نتوانست احراز حضرات آقایان را باعث شود؛ احرازی كه در سال‌ها و دوره‌های قبل، از راه‌های به مراتب ساده‌تر برای دیگران حاصل شده بود و در همین دوره نیز برای برخی دیگر از عزیزان، از طریقه‌ای غیر از امتحان ممكن شده است.»

در بخش دیگری از گزارش این روزنامه به چرایی ردصلاحیت سید‌حسن خمینی پرداخته شده و آمده است: «بند ب ماده ٣ قانون انتخابات مجلس خبرگان رهبری، درست همانجایی كه با یك تیتر بعد از تعداد خبرگان می‌آید و شرایط انتخاب‌شوندگان را روشن كرده آمده است: «اجتهاد در حدی كه قدرت استنباط بعضی مسائل فقهی را داشته باشد و بتواند ولی فقیه واجد شرایط رهبری را تشخیص دهد.» این همان شرطی است كه سید حسن خمینی از نگاه فقهای شورای نگهبان آن را ندارد و به همین دلیل قادر به حضور در رقابت انتخاباتی هفتم اسفند نخواهد بود.»



 اثر جدید سید حسن خمینی
در بخش دیگری از گزارش روزنامه اعتماد به انتشار کتاب «تحریر توحید» توسط سید حسن خمینی پرداخته شده و با اشاره به سطح علمی بالای این کتاب در کنار شرح مقدمه قیصری استاد فقید، مرحوم آیت‌الله سید جلال‌الدین آشتیانی، آمده است: «این  اثر به تازگی و به همت انجمن علمی عرفان اسلامی در دو جلد انتشار یافته و در پی آن است كه پنجره‌ای نو به روی طالبان و دانش‌پژهان حوزه عرفان بگشاید.»
 
سید محمود صادقی به عنوان تقریر کننده این مباحث، در پایگاه «جماران» نوشته است: «آیت‌الله سیدحسن خمینی از آذر ماه سال ٩١ تا اسفند ماه سال ١٣٩٢ این كتاب را برای جمعی از طلاب تدریس كرد. همزمان با تدریس كتاب، كار نگارش و تدوین این دروس نیز به همت یكی از شاگردان ایشان آغاز شد. كتاب «تحریر توحید» در حقیقت نگارش، تحقیق و تنظیم این درس‌ها است كه چنان كه نویسنده آن آورده است، در زمانی قریب به چهارسال تدوین یافته است. كتاب افزون بر شرح و توضیح عبارات محقق قیصری، ترجمه‌ای نیكو از آن ارایه كرده و البته مباحث كتاب را با حواشی ارزشمند بسیاری از محققان و اساتید گذشته این دانش همراه ساخته است. حواشی مرحوم استاد آقا محمد‌رضا قمشه‌ای، میرزا غلامعلی شیرازی و نیز تعلیقات ارزشمند امام خمینی بر این مقدمه، با كتاب همراه شده و بر وزانت آن افزوده است....»
 
 
 
جهان‌بینی‌ها محصول گفتمان‌ها هستند
اعتماد در صفحه 7 ، مقاله «عظیم محمودی» زیر عنوان «رقابت‌های سیاسی تجلی تضادهای گفتمانی» را به چاپ رسانده و انتخابات را بیش از آنكه مسابقه بین افراد و جریان‌های سیاسی باشد، عرصه رقابت گفتمان‌ها با یكدیگر دانسته است.
 


نگارنده با ضروری دانستن ارائه تعریف مشخصی از مفهوم «گفتمان» نوشته است: «این واژه را نخستین بار داریوش آشوری در سال ١٣٦٦ برای ترجمه مفهوم «دیسكورس» (یا معادل فرانسوی آن «دیسكور») به كار برد. معنای لغوی و البته ابتدایی «دیسكورس» در لاتین «بحث كردن» است. به معنای دقیق‌تر و فنی‌تر «گفتمان»، گفتاری است در شرح و بسطِ یك جستار در یك زمینه علمی و نظری به صورت خطابه یا مقاله.... «گفتمان»، سخن یا گفتاری است كم و بیش بلند كه رساننده معنا، پیام و ایده‌ای است و به تعبیر داریوش آشوری «جهان‌بینی ها»، پدید آورنده «گفتمان»ها هستند.
 
محمودی در ادامه این نوشتار به بررسی رقابت‌ها و تمایزات گفتمانی اردوگاه اصولگرایان در انتخابات یازدهمین دوره ریاست‌جمهوری در سال ١٣٩٢ پرداخته است.

 
 
از ورود گفتمان به علوم انسانی تا مونتاژ نظریه‌های گفتمانی
اعتماد در مطلب دیگری درباره موضوع گفتمان، یادداشت «محسن محمودی» زیر عنوان «چرا از به‌كاربردن واژه گفتمان این همه ذوق می‌كنیم» را در صفحه 7 به چاپ رسانده و با اشاره به تبارشناسی و خاستگاه آن، به مفاهیم و دیدگاه‌ها درباره گفتمان پرداخته است.
 
نگارنده در کنار پرداختن به دیدگاه های «فردینان دوسوسور»، «رولان بارت»، «ژاك لاكان»، «چامسكی»، «میخاییل باختین» و «میشل فوكو» درباره گفتمان، به بررسی کاربرد این واژه در ایران پرداخته است.
 


در بخش هایی از این یادداشت آمده است:
«در ایران، گفتمان و خود پست‌مدرنیسم از میانه‌های دهه‌ ١٣٧٠ خورشیدی وارد رشته‌های مختلف علوم انسانی و هنر شد، اما در عرض مدت كوتاهی با استقبال چشمگیر و البته عجیب مواجه شد و ترجمه‌ها و نوشتارهای فراوانی در این باب انجام گرفت.
 
در این میان، نظریه‌پردازان اصلاح‌طلب، طیف موسوم به روشنفكران مذهبی و چپ‌های سرخورده از فروپاشی شوروی بیشترین نقش را در بسط این واژه و به طور كلی پست‌مدرنیسم داشتند.... نظریه‌های گفتمانی به سبب تكیه بر نسبیت، عقل‌گریزی، رمانتیسم، عرفان و ابهام می‌توانست هم برای طرفداران جذاب باشد و هم طیف مقابل را به سرگیجه و عدم‌واكنش بیندازد. به عنوان نمونه: «چیزی به اسم تفسیر نداریم، بلكه تفاسیر داریم»، «چیزی به اسم تاریخ نداریم بلكه تاریخ‌ها داریم» و... درواقع چیزی نبود جز بیان این نكته كه می‌توان قرائت متفاوتی از دین داشت، می‌توان به پیوند دموكراسی و اسلام قایل بود، می‌توان قرائت رحمانی از اسلام داشت و امثالهم.

گفتمان در آكادمی هم مورد استقبال زایدالوصفی قرار گرفت. دستگاه تولید مقاله برای ارتقا، در جایی كه علوم انسانی اساسا كاری به كار معضلات جامعه ندارد، شروع به مونتاژ و بازتولید متون و نظریه‌های گفتمانی كرد. چیزی كه هم غیرقابل فهم بود و در نتیجه جذاب و نیز خنثی و سترون. تنها در فاصله سالیان ٨٤- ١٣٨٠ بیش از ١٠٠٠ مقاله و ده‌ها كتاب به انطباق و كاربست اندیشه‌های پست‌مدرن در حوزه مذهبی پرداختند....»
 
 
 
استالینیسم، ایدئولوژی منسجم در ساحت اندیشه
روزنامه اعتماد در صفحه 7 به معرفی کتاب «زندگی روزمره در سایه استالینیسم» به قلم «شیلا فیتزپاتریك» پرداخته و به قلم« حسن شهسواری» آورده است: «نویسنده در این كتاب سعی كرده تصویری از انسان شوروی با ویژگی‌های خاص در فضای استالینیسم را ترسیم می‌كند.... «كولاكوفسكی» در كتاب «جریان‌های اصلی ماركسیسم» معتقد است كه استالینیسم نوعی نظام سیاسی و اقتصادی و یك ایدئولوژی منسجم است كه هدف‌های خاص خود را در ساحت اندیشه یا نظریه مطرح و آنگاه در بستر جامعه و حاكمیت به اجرا در می‌آورد.



استالین با تبلیغ نوعی ایدئولوژی خود كامه در پی دستیابی به اهدافی چون صنعتی شدن سریع و اشتراكی كردن كشاورزی بود و این سیاست‌ها نمی‌توانست بدون تمركز قدرت و سركوب نیروها و نهادهای جامعه مدنی عملی شود. حتی هنر و تمام عرصه‌های فرهنگی جامعه تحت ایدئولوژی رئالیست سوسیالیستی درآمد....

بینش آرمانی دهه ١٩٣٠، تصویری از آرمان‌هایی متافیزیكی و آن جهانی ترسیم نمی‌كرد بلكه آرمان‌های این دهه به دنیایی تعلق داشت كه انسانی و طبیعی بودند.... فصل پنجم این كتاب با عنوان «آزردگان» به روشنی از فضای طاعونی و خفقان‌آور سخن می‌گوید.
 
 در سال ١٩٣٤ استالین هر نوع مخالفتی را به‌شدت سركوب می‌كرد. در این برهه زمانی، بسیاری از روشنفكران و هنرمندان جامعه اعدام یا زندانی شدند. «آیزایا برلین» در كتاب «ذهن روسی در نظام شوروی» آن را به شب تیره و تار «سن بارتولومی» تشبیه می‌كند كه كمتر كسی می‌تواند آن را به فراموشی بسپارد....»
 
 
 
عواقب عرضه عروسك و گل و شكلات به عهده شخص و واحد صنفی است
این روزنامه در صفحه 13 به بخشنامه اداره اماكن به كافی‌شاپ‌ها در خصوص روز ولنتاین پرداخته و از ممنوعیت تبلیغ آن با عرضه گل و شكلات و عروسك خبر داده است.
 
در این گزارش، به افزایش حساسیت نیروی انتظامی  به موازات چهره رسمی‌تر ولنتاین در میان جوانان اشاره شده و از آن به عنوان یکی از مصادیق «فرهنگ منحط غرب» یاد شده است.



در بخشنامه صادره از اداره اماكن آمده است: «واحد‌های صنفی به هیچ عنوان حق تبلیغ و عرضه اجناس با نام و علایم والنتاین را ندارند و هیچ گونه تجمع دختران و پسران و اهدای نمادهایی چون عروسك و گل و شكلات و... نباید در واحد صنفی به وجود بیاید در غیر این صورت عواقب ناشی از آن به عهده شخص و واحد صنفی است.»
 
 
 
زندگی فیلسوفانه علیه جزمی نگری
روزنامه اعتماد در صفحه 16 و در ادامه انتشار سلسله یادداشت های محسن آزموده درباره فلسفه، یادداشت «زندگی فیلسوفانه علیه جزمی نگری» را منتشر ساخته و در پی تعریف «زندگی فیلسوفانه» برآمده است.
 


او با این تذکر كه زندگی فیلسوفانه به معنای زندگی به شیوه فیلسوفان نیست، نوشته است: «اگرچه ممكن است فیلسوفان، فیلسوفانه زندگی كنند اما به این معنا نیست كه آدم به زندگی واقعی فیلسوفانی مثل افلاطون و ارسطو و دكارت نگاه كند و مشابه ایشان زندگی كند....

زندگی فیلسوفانه به معنای تبعیت طابق النعل بالنعل از اندیشه‌های یك فیلسوف یا جریان فلسفی یا مكتب فلسفی نیست. گو اینكه ممكن است كسی فیلسوفانه زندگی كند، اما نه تنها فیلسوف نباشد كه حتی فلسفه دان هم نباشد.

 زندگی فیلسوفانه یك روش حیات است، یك منش برای دست و پنجه نرم كردن با معضلات زندگی و از این جهت ممكن است فرد یا افرادی باشند كه در برخی برهه‌های حیات‌شان زندگی فیلسوفانه داشته باشند و در برهه‌هایی دیگر خیر.»
 
نگارنده زندگی فیلسوفانه را زندگی متكی بر عقل و خردورزی توصیف نموده و یادآور می شود «زندگی انسانی فیلسوفانه خوانده می‌شود كه در مواجهه با معضلات زندگی بكوشد بر عقل و عقلانیت متكی باشد.... در زندگی فیلسوفانه جزم اندیشی و مطلق نگری جایی ندارد و خبری از تبعیت بی‌چون و چرا نیست....»
 
 
 
دیگر عناوین برگزیده «اعتماد» امروز:
حجت‌الاسلام علی‌اكبر ناطق‌نوری: امام خمینی را خدا نگه داشت/ نطفه موسی در كاخ فرعون منعقد شد و به دست فرعون و همسر مومن او بزرگ شد، حتی وقتی فرعون با تعبیر خوابش در حال كشتن همه مادرانی بود كه فرزندان‌شان پسر بودند. با این وجود اراده حق بود كه موسی بیاید. این اتفاق در زمان قبل از انقلاب و در سال‌های ٤٢ و ٤٣ نیز برای امام خمینی (ره) تكرار شد. ساواك امكان كشتن امام(ره) در موقعیت‌های مختلف را داشت، اراده حق بر این بود كه او بماند.

 
 
کد مطلب: 6112
Share/Save/Bookmark
 
تاریخ انتشار : شنبه ۲۴ بهمن ۱۳۹۴
ساعت انتشار : ۲۰:۵۴
 
 


انتشار یافته : ۰نظر     در صف انتشار : ۰نظر     تکراری،غير قابل انتشار : ۰نظر