داخلی صفحه حوزه و روحانیت آرشيو گزارش
 
ساخت‌وساز حوزه بر روی گسل‌‌‌های سیاسی؛ نگاه منتقدان داخلی حوزه به رفتار سیاسی حوزه در انتخابات ریاست جمهوری
انتخابات ریاست جمهوری 29اردیبهشت 96 برگزار شد و رئیس جمهور منتخب مردم برای دولت دوازدهم مشخص شد. نهادهای رسمی حوزه علمیه علی‌رغم منع برخی مدیران عالی‌رتبه حوزه به میدان آمدند و از کاندیدایی مشخص حمایت کردند. جامعه مدرسین حوزه علمیه قم نیز در بیانیه‌ای که بعد درباره نحوه صدور آن انتقاداتی مطرح شد از نامزد خاصی حمایت کرد. در کنار این سیاسی‌کاری‌های حوزه، فضلایی از حوزه علمیه به این‌گونه مداخلات رسمی معترض شدند؛ اعتراض‌هایی که نومیدی از فضای سیاسی حوزه را نشان می‌دهد.‌
ساخت‌وساز حوزه بر روی گسل‌‌‌های سیاسی؛ نگاه منتقدان داخلی حوزه به رفتار سیاسی حوزه در انتخابات ریاست جمهوری
به گزارش دین‌آنلاین، فرید مدرسی روزنامه و پژوهشگر در حوزه دین و روحانیت در کانال پرطرفدار تلگرامی خود در روزهای گذشته به‌صورت اختصاصی با برخی از فضلای حوزه درباره سیاسی‌کاری و مداخلات سیاسی حوزویان در انتخابات گذشته گفت‌گو کرده و نظر آنان را در این‌باره پرسیده است.

محمدتقی سبحانی، استاد حوزه علمیه قم: از حوزه ناامیدم/ حوزه حزب سیاسی نیست؛ سخنگو ندارد
 
يكى از پديده هاى انتخابات اخير، آشكار شدن گسل‌هاى سياسى در سطوح عالى مديريت و مرجعيت حوزه بود؛ گسل‌هايى كه نه تنها نشان از نابسامانى در ساختار مديريت حوزه دارد، بلكه از وجود عوامل تأثيرگذار بيرونى بر فضاى آن حكايت مى‌كند.
چنانكه در اين روزها بارها گفته‌اند، حضور در عرصه سياست بدون برنامه و راهبرد روشن، مى‌تواند خسارت سنگينى را بر پيكره حوزه بر جاى گذارد و نسبت روحانيت را با مردم و نخبگان دچار چالش و تنش جدى كند.
در چنين شرايطى مى پرسند كه چه بايد كرد: بنده در كوتاه مدت راهى به حل اين بحران نمى‌شناسم و از بازآرايى سامانه سياسى و اجتماعى حوزه نااميدم و در كنار دلايل ديگر، عمده‌ترين مشكل را در حضور رهبران معنوى حوزه در كشمكش‌هاى سياسى مى‌دانم.
با اين وصف، تنهاترين راه اين است كه با معرفى چند صدايى موجود در متن حوزه به جامعه، مردم را از اين پندار كه حوزه يك حزب سياسى است و يا داراى سخنگوى رسمى مى‌باشد، باز داريم و اين تصوير را تقويت كنيم كه روحانيت نيز به موازات مردم از نگرش‌ها و كنش‌هاى سياسى متنوعى برخوردار است.
 

سید عباس صالحی، عضو هیئت امنای دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم: عده‌ای حوزه را قرنطینه شده معرفی می‌کنند
 
کنشگران سیاسی کوشیده‌اند که حوزه و روحانیت را مصادره کنند و روحانیت را آنگونه جلوه دهند که خود می‌خواهند. اما واقعیت سیاسی حوزه در جمهوری اسلامی چند صدایی است؛ از انتخابات اولین دوره ریاست‌جمهوری تاکنون چنین بوده. در انتخاب بنی‌صدر، جامعه مدرسین با نظر جامعه روحانیت همراه نشد؛ همچنین روحانیون مستقل، از آن دو هم گرایش‌های متفاوت داشتند.
در انتخابات‌های بعد تا دوره سید محمد خاتمی، جامعه یکصدا بود؛ در حوزه هم چند صدایی محسوسی وجود نداشت اما در انتخاب میان ناطق-خاتمی، حوزه و روحانیت دوباره متکثر شد. گرچه جامعتین، علی‌اکبر ناطق‌نوری را برگزیدند اما حوزه محصور در این دو تشکل نبود.
در انتخاب دولت هشتم و رقابت هاشمی ـ احمدی‌نژاد، حوزه دودستگی روشنی داشت؛ گرچه طیف آقای مصباح به احمدی‌نژاد روآورد اما طرفداران آقای هاشمی، هم اندک نبودند. در رقابت دولت نهم نیز این چنین بود؛ هواداران  احمدی نژاد و موسوی هر دو فعال بودند. در دو انتخابات دولت دهم و یازدهم نیز همین‌گونه بود.
به نظر می‌رسد به‌رغم این تکثر ذاتی در سیاست‌ورزی حوزه، دو نکته قابل ذکر است:
نخست اینکه یک جریان به اتکای رسانه‌های رسمی، می‌کوشد جریان فعال رقیب را کمرنگ نشان دهد.
دوم آنکه به اتکای قدرت پنهان، محیط کنش سیاسی رقیب را ناامن کند و آن از لایه‌ای محسوس به لایه‌های نامحسوس‌تر بکشاند.
همانگونه که چند صدایی فکری در حوزه رو به تزاید است، چند صدایی سیاسی هم چونان مسیری را طی می‌کند. حوزه با جامعه حرکت می‌کند، هرچند عده‌ای آن را قرنطینه شده معرفی کنند.
 

محمد عندلیب همدانی، عضو جامعه مدرسین حوزه: حوزه علمیه نباید به یک حزب و جناح سیاسی تنزل یابد

مدیران حوزه‌ها فارغ از مقام و مسئولیت خویش، حق دارند نظرات خود را در مسائل گوناگون سیاسی-اجتماعی ابراز کنند و حتی به صورت مصداقی از نامزدی حمایت کنند و هیچ‌چیز نمی‌تواند مانع این آزادی آنها شود؛ چنانکه حق دارند نظر خود را کتمان کنند و اظهارنظر صریحی نداشته باشند.
حوزه‌های علمیه و روحانیت شیعه مرجع و ملجأ همه مردم با همه گرایش‌ها هستند و استفاده از عنوان حوزه و امکانات حوزه در مسیر تایید یک شخص را صحیح نمی‌دانم؛ تا چه رسد به این که از این عنوان و امکانات در مسیر نفی طرف مقابل استفاده شود.
مدیران حوزوی باید از تحمیل نظر خود بر دیگران خودداری کنند و از ایجاد فضای تخریب و توهین جدا ممانعت کنند. از مصرف کردن بیت‌المال و وجوهات شرعیه در مسیر تبلیغات انتخاباتی خودداری کنند و نگذارند مباحث سیاسی جو غالب مدارس باشد.
در صورت عدم رعایت، اعتماد مردم به روحانیت آرام‌آرام سلب می‌شود و تعلیم و تعلم از اولویت حوزه‌ها می‌افتد و تقوا و تزکیه رخت برمی‌بندد. همچنین فرصت و زمینه برای رشد افکار و عقاید انحرافی ایجاد می‌شود و آتش بغض و عداوت بین برادران و خواهران ایمانی شعله‌ور می‌گردد. حوزه و روحانیت از وظیفه اصلی و اساسی خود که هدایت خلق به سوی ارزش‌ها و زیبایی‌ها است، جا می‌ماند و به حد یک حزب و جناح سیاسی تنزل می‌کند.

محمدرضا نائینی، عضو نشست دوره‌ای اساتید: کاندیدای نهادهای حوزوی، کاندیدای حوزه نیست/ زیردستان مدیر حوزه، حرمت او را پاس نداشتند

معتقدم ورود مصداقی در انتخابات به صلاح نهادهای حوزوی نیست؛ زیرا:
۱- این نهادها را از حالت پدری برای تمامی جامعه خارج کرده و ایشان را به عضویت یک جناح، تنزل خواهد داد.
۲- با توجه به وجود اختلاف نظر جدی در میان نخبگان حوزوی، این نوع جانبداری‌ها از نفوذ معنوی این نهادها در داخل حوزه خواهد کاست.
۳- نادرستی این نحوه دخالت وقتی افزون خواهد شد که فضای تنفس برای دیگران را نیز محدود ‌کند.
به نظرم بهترین کار همانی است که مدیر محترم حوزه‌های علمیه انجام دادند، یعنی منع زیرمجموعه‌ها از فعالیت برای کاندیدای خاص؛ گرچه برخی زیردستان، حرمت این دستورالعمل را پاس نداشتند.
در وضعیت فعلی با توجه به اصرار برخی نهادهای حوزوی بر دخالت‌های مصداقی، شاید مناسب‌ترین کار، انتقال این واقعیت به جامعه باشد که "حوزه به عنوان حوزه نماینده خاصی در این موارد ندارد و کاندیداهای معرفی شده توسط برخی نهادهای حوزوی کاندیدای آن نهادها هستند؛ نه حوزه". بدیهی است که حساب آحاد روحانیت از نهادهای روحانی جدا است.
تذکر پایانی این که مبنای مطالب فوق، آن است که انتخابات در نظام اسلامی دعوای حق و باطل نیست، بلکه رقابت میان افرادی است که اصل صلاحیت آنان مورد تأييد شورای محترم نگهبان قرار گرفته است.
 
کد مطلب: 7367
Share/Save/Bookmark
 
تاریخ انتشار : دوشنبه ۸ خرداد ۱۳۹۶
ساعت انتشار : ۰۹:۴۹
 
 


انتشار یافته : ۰نظر     در صف انتشار : ۰نظر     تکراری،غير قابل انتشار : ۰نظر