داخلی صفحه حوزه و روحانیت آرشيو گزارش
۱
 
از دفتر خاطرات (11)
در تفاوت احوالات آیت‌الله خویی و امام خمینی
روان‌شناسی‌های جدید، تردیدی باقی نگذاشته است که هر کدام از انسان‌ها در رفتار و روحیات خود، تمایزهای عمده­‌ای با یکدیگر دارند؛ یکی روحیه­‌ای لطیف دارد و دیگری، سخت و صلب است، یکی به کوچکترین ناملایمتی زمین‌گیر می­‌شود و دیگری انواع سختی‌ها را می­‌بیند اما خم به ابرو نمی­‌آورد. این تمایز روحی در میان مراجع عظام تقلید نیز وجود داشته است. حجت‌الاسلام فاضل استرآبادی در خاطرات خود، این تمایز روحی میان امام خمینی و آیت‌الله خویی را به تصویر کشیده است:
در تفاوت احوالات آیت‌الله خویی و امام خمینی
"مرحوم آیت‌الله خویی دارای چندین فرزند بود که همگی از آقازاده­‌های برجسته بودند: فرزند اولش مرحوم حاج سید جمال خویی بود که در تهران بر اثر بیماری فوت کرد و در قم در حرم مطهر دفن شد. من در تهران به عیادت او رفته بودم. آدم با فضل و مدرس سطوح عالیه بود. فرزند دیگر او شهید سید محمدتقی بود که به وسیله رژیم صدام به شهادت رسید. او هم صاحب کتاب­‌هایی در فقه است. فرزند دیگرش سید عبدالمجید بود که بعد از سرنگونی صدام در نجف کشته شد. فرزند دیگرش سید عباس نام داشت که البته او روحانی نبود. فرزند دیگرش سید علی نام داشت او هم روحانی نبود و در تهران کاسب بود و در بازار کار می­‌کرد. به هر دلیلی کارش نگرفت و به نجف نزد پدرش آمد. در نجف همانند بسیاری از بازاری­‌ها که عمامه به سر دارند، ایشان هم عمامه به سر گذاشت. او در بین راه نجف- بغداد در اثر تصادف فوت کرد. من در آن زمان در نجف بودم و هم در درس روز و هم در درس شب آقای خویی شرکت می­‌کردم. ایشان درس­‌ها را تعطیل کرد و مجالس متعددی هم در طول چند روز برگزار گردید. بعد از یک هفته درس شروع می­‌شود و مرحوم آیت‌الله خویی برای تدریس تشریف می­‌آورند و درس را شروع می­‌کنند. بعد از حدود ده دقیقه که از شروع درس گذشته بود، بغض گلوی آقای خویی را می­‌گیرد و به گریه می­‌افتد. از منبر پایین می­‌آید و درس تعطیل می­‌شود. البته مجدداً از روز بعد درس ادامه پیدا می­‌کند. حالا مقایسه کنید با حضرت امام که وقتی مرحوم حاج آقا مصطفی به طرز مشکوکی فوت می­‌کند، امام خم به ابرو نمی­‌آورد و آن را از الطاف خفیه الهی تلقی می­‌کند و در همان روز فوت می­‌خواست برای تدریس برود تا اینکه با زور و اجبار ایشان را قانع می­‌کنند که درس را تعطیل کند. البته این مقایسه به معنای وجود نقص مرحوم آیت‌الله خویی نیست، چرا که این‌گونه موضوعات امری اختیاری نیست. توان انسان­‌ها در این حد است، اما بیانگر شجاعت و شهامت امام است."

(به انتخاب سیدهادی طباطبایی از "خاطرات حجت الاسلام و المسلمین حاج شیخ محمد فاضل استرآبادی"، صص144-143؛ مرکز اسناد انقلاب اسلامی، 1387)
 
 
کد مطلب: 7782
Share/Save/Bookmark
 
تاریخ انتشار : چهارشنبه ۱۳ تير ۱۳۹۷
ساعت انتشار : ۰۱:۰۷
 
 


انتشار یافته : ۱نظر     در صف انتشار : ۰نظر     تکراری،غير قابل انتشار : ۰نظر
Iran, Islamic Republic of
۱۳۹۷-۰۴-۱۳ ۱۱:۱۶:۴۳
این چه مقایسه ای که میکنید (3105)