پایگاه تحلیلی خبری دین آنلاین - آخرين عناوين فرهنگ عمومی :: نسخه کامل http://dinonline.com/news/culture/public Tue, 11 Dec 2018 13:28:19 GMT استوديو خبر (سيستم جامع انتشار خبر و اتوماسيون هيئت تحريريه) نسخه 3.0 http://dinonline.com/skins/default/fa/normal3/ch01_newsfeed_logo.gif تهيه شده توسط پایگاه خبری دین آنلاین http://dinonline.com/ 100 70 fa نقل و نشر مطالب با ذکر نام پایگاه خبری الف آزاد است. Tue, 11 Dec 2018 13:28:19 GMT فرهنگ عمومی 60 آیا نوشیدن الکل از نظر مسیحیان پذیرفته است؟ http://dinonline.com/doc/report/fa/8069/ بر اساس یک بررسی در سال ۲۰۰۷، ۶۱ درصد از پروتستان‌هایی که به کلیسا می‌رفتند از نوشیدن الکل خودداری می‌کردند. از آن زمان تاکنون بیش از یک دهه گذشته است و تحقیقات موسسه گالوپ و دیگر مؤسسات نشان می‌دهد که میزان نوشیدن الکل در بین امریکایی‌ها گسترش چشم‌گیری داشته است به طوری که بر اساس نظرسنجی انجام شده بین مردم، ۶۳ درصد از پاسخ دهندگان الکل مصرف می‌کنند. با این حال عقیده پروتستان‌هایی که به کلیسا می‌روند همچنان مثل گذشته باقی مانده است و حدوداً به همان میزان از نوشیدن الکل امتناع می‌کنند. این نکته بسیار اهمیت دارد که عوامل متعددی چون  وابستگی مذهبی، موقعیت جغرافیایی و سن و جنسیت در نظر افراد دین‌دار نسبت به نوشیدن الکل مؤثر است، چنان‌که مردان بیش از زنان و متودیست‌ها بیش از باپتیست‌ها به مصرف الکل گرایش دارند. بر اساس نظرسنجی جدید ۵۹ درصد از پروتستان‌هایی که به کلیسا می‌روند همچنان از خوردن الکل دوری می‌کنند و ۴۱ درصد الکل می‌نوشند اگرچه در انجیل از خوردن آن منع شده‌اند. در نگاه دقیق‌تر به نظر پروتستان‌های معتقد، دیدگاه‌های متفاوتی درباره دستور متون مقدی در حوزه نوشیدن الکل وجود دارد. تنها ۲۲ درصد معتقدند که انجیل به وضوح دستور داده است که معتقدان هرگز نباید الکل بنوشند. ۵۵ درصد معتقدند نوشیدن مقدار عاقلانه و مشخصی از الکل گناه ندارد و ۸۷ درصد معتقدند که افراد هرگز نباید مست شوند. در واقع آنچه تقریباً بین همه آنها مشترک است این موضوع است که نوشیدن الکل به میزانی مجاز است که موجب مستی نشود. با این حال به طور کلی همان‌طور که اشاره شد اکثریت پروتستان‌های معتقد و کلیسارو در امریکا از نوشیدن هرگونه نوشیدنی الکی به هر میزان امتناع می‌کنند.     ]]> فرهنگ عمومی Wed, 05 Dec 2018 22:14:10 GMT http://dinonline.com/doc/report/fa/8069/ چرا ایمان‌داشتن هر روز بیشتر از قبل طرفدار پیدا می‌کند http://dinonline.com/doc/report/fa/8064/ چند نفر مؤمن در سراسر جهان وجود دارد؟ اگر فکر می‌کنید مذهب به دنیای گذشته تعلق دارد و ما در دوران جدید خردگرایی زندگی می‌کنیم لازم است که از چند واقعیت آگاه شوید: 84 درصد از جمعیت جهان با تعلق به گروه‌های مذهبی گوناگون مشخص می‌شوند. افراد متعلق به این 84 درصد، به طور کلی جوان‌تر از بقیۀ مردمی هستند که وابستگی مذهبی ندارند و همچنین دین‌داران نسبت به ناباوران فرزندان بیشتری به دنیا می‌آورند. بنابراین دنیا مذهبی‌تر می‌شود، هر چند تغییرات جغرافیایی مهمی ایجاد شده است. بر اساس آمار سال 2015، مسیحیان بزرگ‌ترین گروه مذهبی در جهان را تشکیل می‌دهند. دین مسیحیت 2.3 میلیارد نفر برابر با 31.2 درصد از کل جمعیت جهان را به خود اختصاص داده است، در رتبۀ دوم دین اسلام با 1.8 میلیارد نفر برابر با 24.1 درصد از جمعیت جهان قرار دارد. سپس هندوها با 1.1 میلیارد نفر برابر با 15.1 درصد قرار گرفته و در رتبۀ چهارم بودایی‌ها 500 میلیون نفر پیرو، برابر با 6.9 درصد از جمعیت جهان را به خود اختصاص داده است. در گروه‌ بعدی افرادی هستند که پیرو فرقه‌ها و مذاهب محلی یا سنتی هستند؛ این گروه در بردارندۀ 400 میلیون نفر برابر با 6 درصد از جمعیت جهان هستند. پیروان فرقه‌های مذهبی همچون سیکیسم، بهایی و آیین جین در مجموع 58 میلیون نفر برابر با کمتر از 1 درصد از جمعیت جهان را به خود اختصاص داده‌اند. حدود 14 میلیون نفر یهودی در جهان هستند که حدود 0.2 درصد از کل جمعیت جهان را تشکیل می‌دهند، این گروهِ جمعیتی در امریکا و اسرائیل متمرکز شده‌اند. اما سومین رده یا گروه بزرگ در فهرست بالا نادیده گرفته شده‌اند. در سال 2015، تعداد 1.2 میلیارد نفر در جهان، برابر با 16 درصد از کل جمعیت جهان گفته‌اند هیچ نوع باور و وابستگی مذهبی ندارند. این به این معنا نیست که تمام این افراد آتئیست یا خداناباور هستند. برخی از آنان – و شاید اکثریتِ آنان – یک حس معنویت یا اعتقاد قوی به خداوند، خدایان یا نیروهای راهنما دارند، اما آنها هویت‌شان را ذیل هیچ‌یک از ادیان سازمان‌یافتۀ شناخته‌شده تعریف نمی‌کنند. تقریبا تمام ادیان و مذاهب به چند زیرمجموعه تقسیم شده‌اند. مسیحیان می‌توانند پیروان کلیسای کاتولیک رومی – که با 1.3 میلیارد نفر پیرو بزرگ‌ترین گروه هستند- پروتستان، ارتدوکس شرقی، ارتدوکس یونانی، آنگلیکن و یا پیرو بسیاری از زیرمجموعه‌های دیگر‌ مسیحیت باشند. مسلمانان نیز می‌توانند سنی (اکثریت)، شیعه، عبادی، احمدی یا صوفی باشند. هندوئیسم چهار گروه اصلی دارد: ویشنوپرستی، شیواپرستی، شاکتی‌پرستی و سنت اسمارته. بودیسم نیز دو سنت اصلی دارد: مهایانه و تراوده، که هر کدام زیرشاخه‌های مربوط به خودشان را دارند. یهودیان نیز پیرو شاخه‌های ارتدوکس (اولترا ارتدوکس)، محافظه کار، اصلاح طلب و یا گروه‌های کوچکتر هستند. جغرافیا در مذهب اهمیت دارد. منطقۀ اقیانوس آرام، پرجمعیت‌ترین منطقۀ جهان است و همچنین پرجمعیت‌ترین منطقۀ مذهبی جهان است. این منطقه خانۀ 99 درصد از هندوها، 99 درصد از بودایی‌ها و 90 درصد از پیروان فرقه‌های سنتی و محلی می‌باشد. همچنین این منطقه محل زندگی 76 درصد از افراد غیرمذهبی جهان است که 700 میلیون نفر از آنان چینی هستند. سه‌چهارم از افراد مذهبی در کشورهایی زندگی می‌کنند که اکثریت جمعیت آنجا را تشکیل می‌دهند: یک‌چهارم باقی‌مانده سهم اقلیت‌های مذهبی است. برای مثال، 97 درصد از هندوها در سه کشور که دارای اکثریت جمعیت هندو هستند زندگی می‌کنند: هند، جزیرۀ موریس و نپال، این در حالی است که 87 درصد از مسیحیان در 157 کشور که دارای اکثریت جمعیت مسیحی هستند زندگی می‌کنند. سه‌چهارم از مسلمانان نیز در کشورهای با اکثریت جمعیت مسلمان زندگی می‌کنند. در میان افرادی که وابستگی مذهبی ندارد از هر ده نفر هفت نفرشان در کشورهایی زندگی می‌کنند که در آن اکثریتِ جمعیت را تشکیل می‌دهند، از جمله چین، جمهوری چک و کرۀ شمالی. از سوی دیگر اکثر بودایی‌ها، یعنی 72 درصد از بودایی‌ها، در کشورهای‌شان اقلیت جمعیت را تشکیل می‌دهند. هفت کشور در جهان وجود دارد که بودایی‌ها اکثریت جمعیت آنها را تشکیل می‌دهند: بوتان، میانمار، کامبوج، لائوس، مغولستان، سری‌لانکا و تایلند. کدام مذاهب در حال رشد هستند و در کجا واقع شده‌اند؟ پاسخ کوتاه به این سوال این است که مذهب در اروپای غربی و امریکای شمالی در حال افول است و در دیگر جاهای دنیا در حال رشد است. میانۀ سن جمعیت جهان 28 سال است. در این میان دو مذهب میانۀ سنی کمتری نسبت به دیگر مذاهب دارند: میانۀ سن جمعیت در میان پیروان اسلام 23 سال است و در میان پیروان هندو 26 سال است. دیگر مذاهب میانۀ سنی بالاتر از 28 سال دارند: مسیحیت 30 سال، بودایی 34 سال و یهودیت 36 سال. میانۀ سن افرادی که وابستگی مذهبی ندارند به 34 سال رسیده است. اسلام سریع‌ترین رشد جمعیت در جهان را دارد، پیروان اسلام دو برابر سریع‌تر از میزان رشد جمعیت جهانی رشد می‌کنند. انتظار می‌رود از سال 2015 تا 2060، جمعیت جهان تا 32 درصد افزایش یابد، و پیش‌بینی می‌شود جمعیت مسلمانان تا 70 درصد افزایش داشته باشد. و حتی اگر مسیحیان نیز جمعیت کلی خود را در طول این دوره افزایش دهند، با افزایشی 34 درصدی و عمدتاً به لطف رشد جمعیت در جنوب صحرای افریقا، احتمالاً مسیحیت مقام اول جمعیتی خود را در میان مذاهب از دست می‌دهد و تا اواسط این قرن جای خود را به اسلام خواهد داد. هندوها تا 27 درصد رشد جمعیت خواهند داشت و یهودیان نیز، عمدتاً به دلیل افزایش زاد و ولد در میان اولترا ارتدوکس‌ها، تا 15 درصد افزایش جمعیت خواهند داشت. گروهی که وابستگی مذهبی ندارند جمعیت‌شان تا 3 درصد افزایش خواهد یافت. اما به فراخور رشد جمعیت، این دسته‌بندی از مذاهب، نسبت به امروز، کوچک‌تر خواهد شد زیرا رشد آنها پایین‌تر از افزایش جمعیت کلی جهان است و پیش‌بینی می‌شود که بودایی‌ها تا 7 درصد کاهش جمعیت داشته باشند. این آمار به طور عمده به زاد و ولد و مرگ و میر بستگی دارد نه به تغییر مذهب. زنان مسلمان به طور متوسط 2.9 فرزندآوری دارند که به شکل قابل توجهی بیشتر از نرخ زاد و ولد زنان غیر مسلمانی است که متوسط 2.2 فرزندآوری دارند. با اینکه زنان مسیحی روی هم رفته نرخ زاد و ولدشان 2.6 است، این نرخ در اروپا پایین است زیرا شمار مرگ‌های مسیحیان بیشتر از شمار زاد و ولد آنان است، از سال 2010 تا 2015 میزان زاد و ولد مسیحیان حدود 6 میلیون نفر بوده است، مسیحیان به شکل نامتناسبی سهم بزرگی (34%) از مرگ و میر جهان را به خود اختصاص داده‌اند. در حالی که جمعیت افرادی که وابستگی مذهبی ندارند حدود 16 درصد از کل جمعیت جهان است، بین سال‌های 2010 تا 2015، تنها حدود 10 درصد از نوزادان مادرانی بدون وابستگی مذهبی دارند. اما حدود 23 درصد از مسلمانان امریکایی می‌گویند که به دین دیگری گرویده‌اند و در سال‌های اخیر در اروپا شواهدی مبنی بر رشد یافتن تعداد مهاجران مسلمانی که تغییر دین می‌دهند و به مسیحیت می‌گروند وجود دارد. در سال‌های اخیر کشور چین در سطح وسیعی شاهد احیای مذهب بوده است و برخی از پیش‌بینی‌ها می‌گویند چین تا سال 2030 دارای بزرگ‌ترین جمعیت مسیحی در جهان خواهد بود. از سال 1979 آمار پروتستان‌های چینی به طور سالانه تا 10 درصد افزایش داشته است و بر اساس یکی از تخمین‌ها این جمعیت از 93 میلیون نفر تا 115 میلیون نفر افزایش یافته است. فرض دیگری مبنی بر وجود 10 تا 12 میلیون کاتولیک دیگر نیز وجود دارد. از سوی دیگر، جمعیت مسیحیان در اروپای غربی رو به کاهش است. در ایرلند که به طور سنتی یک کشور با ثبات است، نسبت جمعیتی که تحت هویت کاتولیکی معرفی شده‌اند بر اساس دو سرشماری در سال‌های 2011 و 2016، از 84.2 درصد تا 78.3 درصد کاهش یافته است، و همچنین این درصد در میان 16 تا 29 ساله‌ها تا 54 درصد کاهش داشته است. تعداد افرادی که وابستگی مذهبی ندارد تا 9.8 درصد افزایش یافته است، یعنی در طول پنج سال یک جهش 71.8 درصدی داشته است. در اسکاتلند، کشوری که به شکل تاریخی سنت مذهبی دارد، اکثریت مردم، یعنی 59 درصد از آنان به عنوان غیرمذهبی معرفی می‌شوند و 66 درصد از زنان و 55 درصد از مردان از مذاهب سازمان‌یافته روی برگردانده‌اند. بین افرادی که زیر 44 سال سن دارند از هر ده نفر هفت نفر گفته‌اند که هیچ مذهبی ندارند؛ تنها گروه سنی که اکثریت آنان وابستگی مذهبی دارند گروه افراد بالای 65 سال است. در کشورهای دارای حکومت مذهبی چه خبر است؟ در میان این دسته‌ از کشورها احتمالا اولین کشوری که به ذهن خطور می‌کند جمهوری اسلامی ایران است. ایران یکی از دو کشور در جهان است که کرسی‌های خود را در قوۀ مقننه در اختیار روحانیون مذهبی قرار می‌دهد، کشور دیگر انگلستان است. دیگر کشورهای مسلمان جهان شامل موریتانی، عربستان سعودی، سودان و یمن است. بیست و هفت کشور در جهان، اسلام را به عنوان مذهب دولتی خود ثبت کرده‌اند. تنها کشور مذهبی مسیحی واتیکان است، مرکز کوچک اما قدرتمندِ کاتولیک رومی، جایی که پاپ قدرت را در دست دارد و سرپرست قوه‌های اجرایی، قضایی و قانون‌گذاریِ دولت واتیکان را بر عهده دارد. سیزده کشور - نُه کشور از آن در اروپا واقع شده‌اند – مسیحیت یا یک شاخه از مسیحیت را به عنوان مذهب دولتی خود تعیین کرده‌اند. در انگلستان، کلیسای انگلیکان (کلیسای انگلیسی) به عنوان کلیسای رسمی کشور شناخته می‌شود که نقش مهمی در مناسبت‌های دولتی بر عهده دارد. در حال حاضر بیست و یک اسقف بر کرسی‌های مجلس اعیان بریتانیا نشسته‌اند. اسرائیل خود را به عنوان «دولت یهود» معرفی می‌کند و 80 درصد از جمعیت اسرائیل را یهودیان تشکیل می‌دهند با این وجود این کشور دارای حکومتی سکولار است. در سال 2015 بیش از 100 کشور و سرزمین هیچ مذهب رسمی یا مرجع نداشتند. چه مذاهبی قدیمی‌تر هستند و آیا مذهب جدیدی وجود دارد؟ گفته می‌شود که قدیمی‌ترین مذهب جهان هندوئیسم است که عمر آن به حدود 7000 سال قبل از میلاد بازمی‌گردد. یهودیت در ردۀ دوم از قدیمی‌ترین ادیان جهان قرار دارد، عمر آن به 2000 سال قبل از میلاد باز می‌گردد، پس از آن مذهب زرتشتیان است که از قرن ششم قبل از میلاد در ایران وجود داشت، اما به نظر می‌رسد ریشه‌های مذهب زرتشتی به 1500 سال قبل از میلاد بازمی‌گردد. شینتو، بودیسم، آیین جین، کنفوسیونیسم و تائوئیسم تا 500-700 سال قبل از میلاد قدمت دارند. در ردۀ بعد مسیحیت قرار دارد و ششصد سال بعد از مسیحیت اسلام ظهور می‌کند. ممکن است برخی استدلال کنند که جدیدترین مذهب بی‌مذهبی است، هرچند ناباوران به مذهب در تمام عمر بشر وجود داشته‌اند. اما در دوره‌های زمانی معین مذاهب جدید ظهور می‌کنند، مذاهبی همچون کپی‌میسم، مذهب اینترنتی، مذهب هیولای اسپاگتی پرنده یا پاستافاریانیسم (که رسماً توسط دولت نیوزیلند به رسمیت شناخته شده است) و تِراسِم که یک فرامذهب است و معتقد است مرگ اختیاری است و خدا تکنولوژی است. در سال 2016، اعضای معبد جِدای (Jedi Order)، که از اصول مذهب فیلم‌های جنگ ستارگان پیروی می‌کنند در تلاش‌شان برای به رسمیت‌شناخته شدن به عنوان یکی از مذاهب سازمان‌یافته تحت قانون خیریۀ انگلیس موفق نبودند. در دو نظرسنجی که اخیرا صورت گرفته است جِدای پرطرفدارترین مذهب جایگزین، با بیش از 390000 طرفدار شناخته شده است، برابر با 7 درصد از جمعیت که در سرشماری سال 2001 خود را به عنوان شوالیه‌های جدای معرفی کرده‌اند. در سال 2011 این آمار به وضوح کاهش یافت، اما همچنان 176632 نفر بودند که خود را به دولت به عنوان شوالیه‌های معبد جدای معرفی کرده بودند. آیا مذهب تأثیری بر وضعیت جهان می‌گذارد؟ البته که تأثیر دارد، اعتقاد مذهبی و انجام اعمال مذهبی عواقب و نتایج بسیار زیادی دارد. جنگ‌های بی‌شماری در طول تاریخ، از گذشته تا امروز، در جهان علل آشکار و پنهان مذهبی داشته‌اند و دارند. در طول چند سال گذشته، شمار کمی از آنان شامل جنگ‌های افراط‌گرایان اسلامی در خاورمیانه، جنگ و جدال قدرت بین سنی و شیعه در منطقه، آزار و اذیت مسلمانان روهینگیا در میانمار، شورشیان بوکوحرام در نیجریه، برخوردهای خشونت‌آمیز میان مسیحیان و مسلمانان در افریقای مرکزی، آزار و اذیت زنان به نام مذهب، آزار افراد LGBT و شکنجۀ «کافران» به اسم دین می‌شود که ما هر روز شاهد آنها هستیم. همچنین مذهب اثرات سیاسی دارد. دونالد ترامپ در سال 2016 با حمایت مسیحیان سفیدپوست اونجلیک پیروز شد. اخیراً در آرژانتین قانون‌گذاران تحت فشار اسقف‌های کاتولیک و پاپ اعظم به غیرقانونی بودن سقط جنین رأی دادند. نخست وزیر راست‌گرای افراطی مجارستان، ویکتور اوربان، برای توجیه سیاست‌های ضدمهاجرتی خود به ضرورت حفظ «فرهنگ مسیحی» اشاره کرده است. اما همۀ خبرها بد نیست؛ میلیون‌ها نفر از انسان‌های مؤمن در سراسر جهان درگیر پروژه‌های اجتماعی هستند که به فقرا و افراد حاشیه‌نشین کمک می‌کنند. کلیساها، مساجد و کنیسه‌ها به وضعیت غذایی و حمایت از پناهندگان می‌پردازند. آمار این کمک‌ها و اثرات آنها را می‌توانید در گزارش‌های آنان مشاهده کنید. چه اتفاقی روی می‌دهد؟ شکنجه و تعصب بیشتر می‌شود. پیروان اکثر مذاهب اصلی افزایش خصومت و در موارد بسیاری خشونت را گزارش داده‌اند. مسیحیان عمدتاً از خاورمیانه رانده می‌شوند که برخی آن را نسل‌کشی جدید نامیده‌اند. در عین حال، ضدیهودی‌گری و اسلام‌هراسی در اروپا در حال افزایش است. یکی از بزرگ‌ترین تحولات در دورنمای دنیای مذهبی در چند سال آینده، احتمالاً مرگ (یا احتمالاً بازنشستگی) پاپ فرانسیس است، او اکنون 81 ساله است و چند مشکل در سلامت جسمی‌اش دارد. تلاش‌های او برای اصلاح واتیکان و کلیسا منجر به واکنش‌های چشمگیری از سوی نیروهای محافظه‌کار شد، این نیروها اکنون در حال سازماندهی خودشان علیه مقام پاپ فرانسیس هستند و برای لحظه‌ای که صندلی پاپ خالی می‌شود خودشان را آماده می‌کنند. ]]> فرهنگ عمومی Sat, 01 Dec 2018 00:03:56 GMT http://dinonline.com/doc/report/fa/8064/ جنبش توییتری زنان در عربستان در اعتراض به پوشش رداء http://dinonline.com/doc/news/fa/8054/ به گزارش دین‌آنلاین به نقل از گاردین، محمد بن سلمان در مصاحبه خود  با شبکه اس بی سی در ماه مارس گفت:" قوانین اسلام واضح است و از زنان می‌خواهد همچون مردان لباسی موقر و محترمانه بپوشند که لزوماً به معنای عبای سیاه رنگ نیست و اسلام زنان را برای انتخاب لباسی محترمانه، اراسته و محجوب، مختار دانسته است." پس از مصاحبه وی یکی از مفتی‌های سعودی شیخ احمد الغامدی نیز این دیدگاه مشهور را که تنها رنگ مجاز رنگ مشکی است رد کرد. عربستان در ماه های اخیر به دنبال اجرای برخی اصلاحات لیبرالیستی در حکومت ریاض است. برای مثال زنان برای اولین بار در ماه ژوئن مجوز رانندگی در عربستان را کسب کردند، همچنین زنان توانستند به استادیوم‌های ورزشی وارد شوند و این روزها در تلاش بیشتری برای حضور بیشتر در محیط کار عمدتاً مردانه عربستان هستند. با این حال حکومت اخیراً تعداد زیادی از زنان فعال در حوزه حقوق زنان را دستگیر کرده است و همچنین اعتراضات بسیاری درباره سیستم قیمومیت در قوانین خانوادگی و فامیلی در عربستان وجود دارد که کاملاً مردسالارانه است. ]]> فرهنگ عمومی Mon, 26 Nov 2018 18:13:58 GMT http://dinonline.com/doc/news/fa/8054/ دکتری که برای بیمارانش قرآن و انجیل می خواند برنده جایزه سازمان ملل شد http://dinonline.com/doc/news/fa/7982/ اتار تنها دکتر جراح این بیمارستان است و به کسانی که از جنگ یا بازداشت در سودان یا سودان جنوبی رنج می‌برند کمک‌های پزشکی می‌رساند. او همچنین کارهای روزمره در بیمارستان مثل جابه‌جایی میزها، درست کردن لامپ‌ها و بازی با نوزادان تازه به دنیا آمده را انجام می‌دهد. او به خاطر حمایتش از پناهنده‌ها از طرف کمیساریای عالی سازمان ملل برای پناهندگان، موفق به دریافت جایزه نانسن ۲۰۱۸ شد. فیلیپو گراندی، مقام ارشد کمیساریا می‌گوید اتار نماد درخشانی از انسانیت در طول دهه‌ها جنگ و درگیری داخلی است. در طول سال‌ها، بیمارستان دکتر اتار با ارائه خدمات پزشکی جان حدود ۲۰۰ هزار نفر را نجات داده است که از این تعداد ۱۴۰ هزار نفر پناهندگان ناشی از جنگ داخلی بوده‌اند. در جنوب سودان مراقبت‌های پزشکی منابع بسیار محدودی دارد و همواره با کمبود دارو، ابزار پزشکی و پرسنل متخصص مواجه است. علاوه بر آن، منابع محدود توسط گروه‌های مسلح دزدیده شده و بسیاری از پزشکان و پرستاران ربوده یا کشته می‌شوند. پس از استقلال کشور در سال ۲۰۱۱، تنها ۱۲۰ دکتر و ۱۰۰ پرستار برای مداوای ۱۲ میلیون نفر خدمات ارائه می‌دادند. بیمارستان اتار شامل ۵۳ کارمند و ۳ دکتر دیگر از کنیا و اوگاندا است. او همه زمان خود را به گسترش بیمارستان و تربیت پرسنل بیمارستان اختصاص داده است. اتار معتقد است که منطقه او چالش‌های فراوانی پیش رو دارد و او تصمیم دارد که جایزه ۱۵۰ هزار دلاری خود را به مقابله با چالش‌های پیش رو در سودان جنوبی اختصاص دهد. ]]> فرهنگ عمومی Wed, 10 Oct 2018 20:57:27 GMT http://dinonline.com/doc/news/fa/7982/ دین در محل کار؛ آیا محل کار محل برخورد آرای مذهبی است؟ http://dinonline.com/doc/article/fa/7979/ بحث درباره مسئله دین در محل کار در سال‌های اخیر بالا گرفته و توجه رسانه‌ها را نیز به خود جلب کرده است. در دو زمینه اختلاف نظر وجود دارد: یکی کارمندان مذهبی در سازمان‌های سکولار و حد انتظاری که افراد مذهبی می‌توانند از سازمان برای رفع نیازهای مذهبی‌شان داشته باشند و دیگر نگرانی در مورد منافع سازمان‌های مذهبی و حدودی که آنان باید با توجه به قوانین برابری رعایت کنند است. از جمله سوالاتی که ایجاد می‌شود این است که آیا کارمندان مذهبی می‌توانند انتظار داشته باشند که برای نماز و تشریفات مذهبی تعطیلی یا مرخصی ساعتی داشته باشند؟ آیا سازمان‌های مذهبی نیاز دارند که کارکنانشان اعتقادات مذهبی خاصی داشته باشند تا بتوانند در آن سازمان کار کنند؟ و چگونه می‌توان تنش میان انواع حقوق مثل برابری جنسیتی و برابری مذهبی را مدیریت کرد؟ در بسیاری از کشورها برای دین در محل کار حمایت قانونی وجود دارد. یکی از این موارد پرونده زنی بود که در محل کارش، بریتیش ایرویز، از گذاشتن نشان صلیب بر روی لباسش خودداری کرده بود و مورد دیگر زنی بود که به دلایل مذهبی کارش را، به عنوان ثبت‌کننده از دست داد. در تابستان سال 2014 کمیسیون برابری و حقوق بشر انگلستان EHRC آغاز به کار کرد، این کمیسیون به دنبال تحقیق در این مورد است که چگونه دین و باورهای مذهبی بر تجارب متقاضیان شغل، کارکنان و مشتریان اثر می‌گذارد. گزارش‌ها نشان می‌دهند که علی رغم حمایت‌های قانونی، استخدام کارکنان همچنان درباره گروه‌های اعتقادی و مذهبی تبعیض‌آمیز است. با این‌حال در دهه اخیر نسبت به دهه‌های گذشته، تغییرات ملموسی ایجاد شده است و مکان‌های کار به حقوق و نیازهای گروه‌های مذهبی مختلف توجه بیشتری می‌کنند. در تحقیقاتی که EHRC انجام داده است، نشان داده شده که بسیاری از پاسخگویان معتقدند فضاهای کاری باید خنثی و بدون جانبداری مذهبی باشند و در آنها دین بایست یک موضوع شخصی و خصوصی در نظر گرفته شود، به آن احترام گذاشته شود و مسائلی مثل قوانین پوشش لباس، ساعات کاری، اصلاح عدم توافق‌ها برای انجام وظایف خاص در محل کار و توازن بخشیدن به آزادی مذهبی با دیگر برابری‌های حقوقی افراد نیاز به هدایت و مدیریت دارد. مسائل مذهبی در محل کار و در کلِ اقتصاد ممکن است میان تعداد کمی از کارکنان و کارفرمایان ایجاد شود، با این حال میزان اختلافات ایجادشده بازتاب‌دهنده دیدگاه‌های قدرتمند و اثرگذار موجود در جهان امروز است. اولین سوالی که در مورد تعامل دین و کار مطرح می‌شود این است که اصلاً آیا محل کار محل برخورد آرای مذهبی است؟ اینکه دین بایست چیزی شخصی و خصوصی، بدون هیچ رفتار خاصی در محل کار باشد یا نه، موضوع بحث انگیزی است. بر این اساس می‌توان انتظار داشت که حمایت عمومی برای آزادی مذهبی نبایست در محل کار اِعمال شود، در عوض آزادی مذهبی باید با آزادی کارکنان در دست کشیدن از انجام کار، [کاری که بر خلاف مذهب‌شان است] ایجاد شود. در سال‌های اخیر رویکردی حداقلی نسبت به حمایت مذهبی در محل کار، به عنوان بخشی از روندهای انضباطی استاندارد اجرایی شد. دو تغییر در چارچوب قانون منجر به حرکتی مهم در این مسیر شد، اول، اتحادیه اروپا EU، در دستور 2000/78 حمایت‌های ضدتبعیض مذهبی در حوزه‌های کار و شغل را معرفی کرد، این دستور در سال 2010 در انگلستان در قانونِ برابری (Equality Act) اجرایی شد. دوم، در ژانویه 2013، دادگاه حقوق بشر اروپا، در جریان رسیدگی به یک پرونده مرتبط با مسئله دین در محل کار، حقوق آزادی مذهبی در محل کار به رسمیت شناخته شد. این تحولات قانونی نشان می‌دهد که اهمیت تأمین و حفظ حقوق برابری مذهبی در محل کار به رسمیت شناخته شده است. برای بسیاری از کارکنان جدایی دین از محل کار ممکن نیست و حفظ مواردی مثل نوع پوشش و انجام تکالیف روزانه مذهبی چیزی نیست که بتوان به سادگی آن را کنار گذاشت. با این وجود، لازم است که میان هرگونه حقوق آزدای مذهبی در محل کار و منافع سازمان مثل منافع اقتصادی تعادل برقرار شود. در فضاهای کاری تبعیض مستقیم زمانی رخ می‌دهد که یک فرد به دلایل مذهبی کمتر پذیرفته می‌شود و نسبت به مذاهب دیگر شرایط نامناسب‌تری برایش ایجاد می‌شود و یا زمانی که کارفرمایان از استخدام افراد به دلیل مذهب‌شان صرف نظر می‌کنند. این نوع تبعیض مستقیم استثنائاتی هم دارد که بر اساس آن کارفرمایان می‌توانند برای مشاغلی که مربوط به خذمات‌رسانی به مذاهب خاص یا در مکان‌های مذهبی خاص است این تبعیض را بین متقاضیان قائل شوند. تبعیض غیرمستقیم نیز زمانی رخ می‌دهد که شرایط یا الزامات باعث زیان‌رسیدن به افراد مذاهب خاص در مقایسه با دیگر مذاهب بشود. از جمله مواردی که منجر به ایجاد ناهماهنگی، تبعیض و کشمکش در محل کار می‌شوند نوع لباس کارکنان، مرخصی ساعتی برای انجام فرایض مذهبی، اختلاف نظر اخلاقی/وجدانی درباره وظایف کاری و ترویج دین در محل کار و تعرض به باورهای دیگران است. شمار زیادی از پرونده‌ها درباره اختلاف نظر در مورد پوشش در محل کار است. در برخی از نقاط اروپا در محل‌های کار کارکنان اجازه دارند از نمادها و پوشش مذهبی استفاده کنند و از سوی دیگر کارفرمایان نیز می‌توانند قوانینی وضع کنند که به دلایل امنیتی و بهداشتی و به منظور ارائه خدمات بهتر استفاده کارکنان از نمادهای پوششی مذهبی‌شان را محدود کنند و با این سیاست دو طرف به تعادل و توافق برساد. در مورد مرخصی روزانه یا ساعتی برای انجام تکالیف مذهبی کارکنان بستگی به تعداد ساعات و روزهایی که کارکنان نمی‌توانند در محل کار حاضر باشند بین طرفین هماهنگی صورت می‌گیرد، اگر تعداد روزها و ساعات زیاد نباشد دو طرف به توافق می‌رسند، اما اگر ساعات و روزهای معاف از کار زیاد باشد و منجر به ضرر و زیان اقتصادی شود، در صورتی که کارمندان انعطاف‌پذیر نباشند و ساعات و روزهای مرخصی مذهبی را کم نکنند تنها حل کننده این مشکل قانون و الزام قانونی خواهد بود. اختلاف نظر اخلاقی/وجدانی درباره وظایف کاری در مواردی مثل فروش مشروبات الکلی یا فروش گوشت برخی حیوانات ایجاد می‌شود، در این موارد نیز اغلب کارفرمایان اگر بتوانند انجام این وظایف را با دیگر کارکنان پوشش دهند می‌توانند وظایف این کارمند را تغییر دهند و در غیر این صورت به قانون ارجاع داده می‌شوند. در مواردی نیز دلیل درگیری و اختلاف ترویج دین در محل کار است، انجام تکالیف مذهبی و گفتگوهای ناخواسته درباره مذهب –برای مثال مخالفت مذهبی در مورد همجنس‌گرایی- در محل کار ممکن است نزد دیگر کارمندان آزار و اذیت تلقی شود. کارکنان مذهبی می‌توانند از سازمان‌شان این توقع را داشته باشند که تا زمانی که یک تعادل معقول میان نیازهای کارکنان و نیازهای کارفرمایان و مدیران حفظ شود سازمان برای انجام اعمال مذهبی و اعتقادی با آنها همکاری کند. با وجودی که هیچ منع قانونی برای همکاری مذهبی در محیط‌های کاری انگلستان وجود ندارد اما در عمل تبعیض مستقیم و غیرمستقیم وجود دارد، با این حال برای حل این مسائل می‌توان با توجه به زمینه و محیط فضای کار و منافع کارفرمایان و کارکنان، تصمیمات دقیق و حقوقی گرفت و تنش در محل کار را به حداقل رساند. با توجه به مطالعاتی که صورت گرفته است به نظر می‌رسد حق آزادیِ مذهبی در محل کار حقی مشروط است. در پیش گرفتن رویکردی متعادل بهترین شیوه برای حل مشکلات ناشی از اختلاف مذهبی در محیط کار است و به لحاظ قانونی نیز باید به قانونی دست یابیم تا حقوق طرفین حفظ شود. ]]> فرهنگ عمومی Tue, 09 Oct 2018 18:17:00 GMT http://dinonline.com/doc/article/fa/7979/ آیا باایمان و معنویت می‌توان محیط زیست را نجات داد؟محیط زیستی اسلامی http://dinonline.com/doc/report/fa/7942/ بیانیه مسلمانان در ادامه اقدام پاپ فرانسیس، به نظر موجی برای توجه مذهبی به محیط‌‌ زیست را به راه انداخت، اما در حقیقت این مسئله نتیجه ده‌ها سال فعالیت محققان و کنشگران اسلامی برای یافتن پاسخ مناسب اسلامی در قبال بحران‌های محیط زیستی است. این محققان با توجه به منابع و سنت‌های اسلامی و همچنین یافته‌های جنبش سکولار محیط زیستی، به دنبال ایجاد محیط زیست‌گرایی خاص اسلامی هستند. بنیان‌های نظری محیط زیست‌گرایی اسلامی، در متون مقدس اسلامی و قرآن و حدیث قابل مطالعه است. بر خلاف مسیحیت که بر اساس داستان پیدایش از انسان‌ها می‌خواهد زمین را پر کنند و آن را رام خود سازند، قرآن، سلطه بر طبیعت را از آن انسان نمی‌داند و انسان تنها خلیفه و نماینده خداوند بر زمین است. در اسلام‌گرایی سنی، خلافت، اجازه‌ای مذهبی برای رهبری سیاسی مذهبی است که بر جامعه مسلمان حکومت می‌کند. اما محیط زیست‌گرایان اسلامی خلافت را به معنای ناظر و متولی می‌دانند و مفهوم خلافت را به معنای مسئولیت دسته‌جمعی بشر برای حفاظت از خلقت خداوند می‌دانند.  قرآن دو دلیل واضح برای اهمیت جهان طبیعت بیان می‌کند: ۱. انسان و جهان طبیعت به یکدیگر وابسته هستند و از بسیاری جهات شباهت دارند و جهان طبیعت مکانی دائمی انسان برای حمد و عبادت خداوند است.( انعام ۳۸، رعد ۱۳، اسراء ۴۴، الرحمن ۶) ۲. جهان طبیعت نشانه‌ای برای انسان است تا خداوند را درک کند.(یونس ۵ و ۶) سیدحسین نصر، یکی از متفکران مهم ایرانی، در کتاب خود با عنوان انسان و طبیعت(بحران معنوی انسان متجدد) ، خود را به عنوان یه منتقد شرقی دنیای غرب می‌داند. نصر از اولین کسانی است که محیط زیست‌گرایی اسلامی را مطرح کرده‌اند. او معتقد است که بحران‌های محیط زیستی نتیجه بحران معنوی انسان است. نصر ریشه بحران‌های محیط زیستی را در جدایی علم از الهیات در نتیجه عصر روشنگری می‌داند که منجر به تقدس‌زدایی جهان طبیعت شد. بنابراین از نظر او راه حل بحران محیط زیست، جنبش محیط زیستی و فعالیت‌های مسئولانه محیط زیستی نیست بلکه انسان‌ها باید رابطه خود را با امر الهی تجدید کنند که نتیجه آن باعث تغییر رابطه آنها با دنیای طبیعت خواهد بود. برخی از فعالان محیط زیستی معاصر نیز معتقدند بازسازی ایمان و عمل یا بازگشت به عمل مذهبی اصیل و معتبر راه حل بحران محیط زیست است. اما این دیدگاه که مشکلات محیط زیستی نتیجه بحران معنوی است در بین فعالان محیط زیست مسلمان رایج نیست. برای بسیاری از این فعالان، اهمیت به محیط زیست پرستش خداوند و نوعی عبادت است. آنها معتقدند حضور در طبیعت رحمت و خیر خداوند را به آنها یادآوری می کند، همچنین آنها در طبیعت می‌توانند نشانه‌های خداوند را ببینند و ایمان خود را تجدید کنند. برخی دیگر از محیط زیست‌گرایان، فعالیت محیط زیستی را نوعی وظیفه دینی می‌دانند، چه به صورت مستقیم چرا که انسان ناظر و متولی زمین است و چه به صورت غیرمستقیم که آموزه‌های اسلام اسراف و سوء‌استفاده مالی از طبیعت را رد کرده و از مسلمانان می‌خواهد در مقابل اقدامات سودگرایانه و سرمایه‌دارانه، از طبیعت محافظت کند. حوزه فعالیت بسیاری از این فعالان محیط زیستی مسلمان، گروه‌های محلی مسلمان و به ویژه ایجاد کمپین‌های آموزشی است. مثلا آنها به مسلمانان تفاسیر محیط زیست‌گرایانه قرآن و احادیث را می‌آموزند و از تغییرات ساده در زندگی مانند بازیافت کردن و استفاده نکردن از پلاستیک‌های یکبار مصرف حمایت می‌کنند. اکثر این کارگاه‌های آموزشی و سخنرانی‌ها در مساجد یا مراکز اسلامی انجام می‌شود.  ]]> فرهنگ عمومی Wed, 03 Oct 2018 21:03:07 GMT http://dinonline.com/doc/report/fa/7942/ کلیسای انگلیس سیر فراموش شدگی را آغاز کرده است http://dinonline.com/doc/report/fa/7938/ به  گزارش دین‌آنلاین به نقل از ایندپندنت، بررسی مرکز  اجتماعی انگلیس نشان می دهد تنها ۲ درصد از جوانان ۱۸ تا ۲۴ سال انگلیسی خود را به کلیسای انگلیس متعهد می‌دانند، این در حالی است که اکثریت همه گروه‌های سنی در انگلیس معتقدند که مذهب خاصی ندارند. تعداد کسانی که در بریتانیا خود را عضوی از کلیسا می‌دانند از سال ۲۰۰۲، از ۳۱ درصد به ۱۴ درصد کاهش داشته است و تعداد کسانی که در مراسم مذهبی شرکت می‌کنند از این مقدار نیز بسیار کمتر است. بیشترین کاهش افراد وابسته به کلیسا در سنین ۴۵ تا ۵۴ درصد رخ داده است که درصد آنها از سال ۲۰۰۲ تاکنون از ۳۵ درصد به ۱۱ درصد رسیده است. بیشترین کسانی که خود را عضوی از کلیسا می‌دانند افراد بالای ۶۰ سال هستند که البته در بین این گروه سنی نیز تنها ۳۰ درصد چنین نظری دارند. چنین کاهشی در تعداد افراد معتقد به کلیسا، گرایش جامعه انگلیس به سمت سکولار شدن را نشان می‌دهد. ۵۲ درصد از مردم در انگلیس خود را غیرمعتقد به دین می‌دانند که این درصد در سال ۲۰۰۲، ۴۱ درصد بوده است. در اسکاتلند این درصد بیشتر است و ۵۶ درصد مردم می‌گویند که دین‌دار نیستند و تنها ۱۸ درصد از اسکاتلندی‌ها خود را به کلیسای اسکاتلند وابسته می‌دانند. همچنین تحقیقات نشان می‌دهد که فاصله بسیاری بین تعهد مذهبی و رفتن به کلیسا وجود دارد و تنها ۲۱ درصد از کسانی که خود را وابسته به کلیسای انگلیس می‌دانند، در کلیسا حضور می‌یابند. در میان کاتولیک‌های انگلستان نیز ۴۱ درصد به کلیسا رفت و آمد دارند. همه اینها در حالی است که طبق گفته دیو مال، رئیس پیروی و تبلیغات مذهبی کلیسای انگلیس، با وجود کاهش تعداد افراد جوان معتقد به کلیسا، گرایش جوانان برای ایمان و معنویت در حال افزایش است. در پی این تغییر در تعداد افراد معتقد به کلیسا، فعالان سکولار خواستار کاهش نفوذ کلیسای اوانجلیک در حکومت انگلیس شدند. استفن اوانز رئیس جامعه ملی سکولار در انگلیس می‌گوید سیاست‌مداران باید درباره نقش عمومی مذهب و رابطه کلیسای انگلیس با حکومت دوباره فکر کنند، برای مثال آنها باید به حق انحصاری دین‌یاران انجیلی برای داشتن ۲۶ کرسی در مجلس قانون‌گذاری پایان دهند و همچنین نفوذ گروه‌های مذهبی را کاهش دهند. ]]> فرهنگ عمومی Tue, 25 Sep 2018 19:01:55 GMT http://dinonline.com/doc/report/fa/7938/ چرا "محمد" محبوب‌ترین نام در بریتانیاست؟ http://dinonline.com/doc/news/fa/7952/ طبق این آمار، محبوب‌ترین اسامی در انگلیس و ولز، الیور برای پسران و اولیویا برای دختران اعلام شده است در حالی که محمد دارای سه تلفظ  Muhammad, Mohammed, Mohamedاست و در صورت یکسان محسوب کردن این تلفظ‌ها و جمع تعداد آنها، محمد جایگاه اول محبوب‌ترین اسم را در کل بریتانیا به دست می‌آورد. بر اساس گزارش‌ها انتخاب نام محمد برای نوزادان در سال‌های اخیر در حال افزایش است، با این حال قرار گرفتن نام محمد در فهرست صد نام برتر مسئله جدیدی نیست. اولین بار این نام در سال ۱۹۲۴ در رده نود و یکمین نام برگزیده در بریتانیا قرار گرفت. بارزترین دلیل برای افزایش قابل توجه محبوبیت نام محمد در بریتانیا در سال های اخیر را می توان رشد تعداد مسلمانان در انگلیس و ولز دانست در حالی که نام بیشتر پسران در بین این جمعیت ایمانی محمد است.   در طبقه‌بندی سال ۲۰۱۸ اسامی محبوب در انگلیس و ولز به غیر از نام محمد، نام‌های هری، جرج، نوح و جک برای پسران در صدر قرار دارند و الیویا، امیلیا، آوا، ایسا و امیلی نام‌های منتخب برای دختران است. ]]> فرهنگ عمومی Sat, 22 Sep 2018 08:57:14 GMT http://dinonline.com/doc/news/fa/7952/ روشی جدید برای دسته‌بندی امریکایی‌ها بر اساس مذهب http://dinonline.com/doc/news/fa/7929/ به گزارش دین‌آنلاین، در این دسته‌بندی جدید افراد بر اساس عقاید مذهبی و معنوی، میزان فعالیت در انجام اعمال دینی و میزان اهمیت دین و باورهای معنوی در زندگی به هفت دسته تقسیم می‌شوند:   گروه اول "وفاداران یکشنبه" نام دارند که مذهبی‌ترین گروه هستند. این افراد نه تنها به صورت فعال به انجام اعمال مذهبی می‌پردازند بلکه عمیقاً در جمع گروه مذهبی خود حضور دارند.   "خدا و کشورباوران" گروه دوم هستند که کمتر در گروه‌های کلیسایی یا دیگر گروه‌های مذهبی فعال هستند اما همانند وفاداران یکشنبه، عقاید سنتی مذهبی فراوانی دارند که بر دیدگاه آنان درباره مسائل اجتماعی و سیاسی تأثیر دارد. آن‌ها بیش از هرگروهی مهاجران را تهدید قلمداد می‌کنند.   گروه سوم شامل اقلیت‌های نژادی و قومی است که "دین‌داران گوناگون" نامیده می‌شوند و به لحاظ جمعیت‌شناسی و باورها متفاوت هستند. برخی از آنها به خدای کتاب مقدس باور دارند و برخی دیگر خدا را به عنوان یک نیروی معنوی می‌دانند که در اجسام مادی و طبیعت حلول شده است.   در طیف مقابل گروه‌های مذهبی، "سکولارهای حتمی" قرار دارند که نسبت به بقیه گروه‌ها کمتر مذهبی هستند. این گروه شامل افراد ثروتمند و تحصیل‌کرده امریکا می‌شود که عموماً سفیدپوست و مذکر هستند و خود را مذهبی و معنوی نمی‌دانند و هرگونه اعتقاد از جمله اعتقاد به خدا و کتاب مقدس را رد می‌کنند. اکثر آنها حتی وجود هرگونه نیروی فراتر از انسان را نمی‌پذیرند.   "مخالفان مذهب" گروه پنجم هستند که به وجود نیرویی معنوی و بالاتر معتقدند اما به خدا و کتاب مقدس قائل نیستند. بسیاری از این افراد به انوع جدیدی از عقاید باور دارند و خود را معنوی اما غیر مذهبی می‌دانند. آن‌ها نسبت به دین سازماندهی شده نظر شدیداً منفی دارند و معتقدند که کلیساها نفوذ بسیاری بر امور سیاسی دارند و در کل دین بیشتر از آنکه مفید باشد مضر است.   در بین گروه‌های بسیار مذهبی و غیر مذهبی دو گروه میانه قرار دارند: یکی از آنها که "مذهبی‌های معتدل" نام دارند، کسانی هستند که به خدا و کتاب مقدس معتقدند و ۴۰ درصد آنها هر روز عبادت می‌کنند اما نسبتاً تعداد کمی از آنها در خدمات و مراسم مذهبی شرکت می‌کنند. اکثر این افراد معتقدند اعتقاد به خدا شرط لازم اخلاق‌مدار بودن انسان نیست. گروه بعدی "بیداران معنوی" نام دارند که دارای نوعی عقاید مربوط به دوران جدید هستند. آن‌ها به خدا و یا نیروی معنوی فراتر اعتقاد دارند اگرچه اکثرشان به خدای کتاب مقدس اعتقاد ندارند و تعداد کمی در طول هفته در خدمات و مراسم مذهبی شرکت می‌کنند. در این تقسیم‌بندی، دسته‌بندی سنتی رایج افراد بر اساس دین آنها مورد نظر قرار گرفته نشده است اما در نظر گرفتن آن، می‌تواند ترکیب مذهبی هرگروه را روشن‌تر کند. مثلاً در گروه اول که وفاداران یکشنبه نام گرفتند، پروتستان‌ها بیشتر حضور دارند اما این گروه شامل کاتولیک‌ها، مورمون‌ها، شاهدان یهوه، یهودیان، مسلمانان و هندوها نیز می‌شود. همچنین با وجود اینکه عقاید سیاسی در این دسته‌بندی ملاک نبوده، دیدگاه‌های حزبی و سیاسی افراد در جایگیری آنها در گروه‌های بسیار مذهبی یا کمتر مذهبی تأثیر بارزی دارد. مثلاً جمهوری‌خواهان بخش اکثریت گروه‌های بیشتر مذهبی یعنی وفاداران یکشنبه و خدا و کشورباوران را شکل می‌دهند در حالی که دموکرات‌ها اغلب در دو گروه غیر مذهبی قرار دارند. به همین ترتیب در حالی که محافظه‌کاران در دو گروه مذهبی‌تر عضویت دارند، گروه‌های کمتر مذهبی به سمت گرایش‌های چپ متمایل هستند. در مجموع مرکز تحقیقات پیو براساس این دسته‌بندی، به دنبال جایگزین کردن آن با طبقه‌بندی سنتی بر اساس ادیان و اعتقادات نیست بلکه به دنبال راهی جدید و مکمل برای بررسی دین و زندگی عمومی در امریکاست.     ]]> فرهنگ عمومی Sat, 15 Sep 2018 06:46:21 GMT http://dinonline.com/doc/news/fa/7929/ نسل جدید سیاه‌پوست نسبت به نسل جدید غیرسیاه‌پوست مذهبی‌تر است http://dinonline.com/doc/report/fa/7898/ به گزارش دین‌آنلاین، مرکز تحقیقات پیو با بررسی و مطالعه جوانان متولد سال‌های ۱۹۸۱ تا ۱۹۹۶ بر اساس چهار عامل تعهد مذهبی(اعتقاد به خدا، اهمیت مذهب از نظر خود افراد، عبادت و حضور در مراسم مذهبی) به دست آورده است که حدود ۶۱ درصد از سیاه‌پوستان جوان روزانه حداقل یک‌بار عبادت می‌کنند در حالی که ۳۹ درصد نسل جدید غیر سیاه‌پوست چنین عملی را انجام می‌دهند. این تحقیق نشان می‌دهد ۳۸ درصد از نسل جدید سیاه‌پوستان حداقل هفته‌ای یک‌بار در خدمات مذهبی شرکت می‌کنند، این امر در نسل جدید غیرسیاه‌پوست ۲۵ درصد است، اگرچه در بین خود سیاه‌پوستان نیز نسل جدید نسبت به نسل قدیمی کمتر مذهبی هستند. عبادت روزانه، حضور در مراسم مذهبی و اهمیت دین در زندگی برای نسل جدید کمتر از نسل قدیمی است. با این حال اعتقاد به بهشت و احساس عمیق نسبت به جهان در بین همه سیاه‌‌پوستان به‌صورت برابر در میزان بالایی قرار دارد. ]]> فرهنگ عمومی Fri, 14 Sep 2018 16:06:25 GMT http://dinonline.com/doc/report/fa/7898/