پایگاه تحلیلی خبری دین آنلاین - آخرين عناوين فرهنگ عمومی :: نسخه کامل http://dinonline.com/news/culture/public Mon, 22 Oct 2018 23:04:51 GMT استوديو خبر (سيستم جامع انتشار خبر و اتوماسيون هيئت تحريريه) نسخه 3.0 http://dinonline.com/skins/default/fa/normal3/ch01_newsfeed_logo.gif تهيه شده توسط پایگاه خبری دین آنلاین http://dinonline.com/ 100 70 fa نقل و نشر مطالب با ذکر نام پایگاه خبری الف آزاد است. Mon, 22 Oct 2018 23:04:51 GMT فرهنگ عمومی 60 دکتری که برای بیمارانش قرآن و انجیل می خواند برنده جایزه سازمان ملل شد http://dinonline.com/doc/news/fa/7982/ اتار تنها دکتر جراح این بیمارستان است و به کسانی که از جنگ یا بازداشت در سودان یا سودان جنوبی رنج می‌برند کمک‌های پزشکی می‌رساند. او همچنین کارهای روزمره در بیمارستان مثل جابه‌جایی میزها، درست کردن لامپ‌ها و بازی با نوزادان تازه به دنیا آمده را انجام می‌دهد. او به خاطر حمایتش از پناهنده‌ها از طرف کمیساریای عالی سازمان ملل برای پناهندگان، موفق به دریافت جایزه نانسن ۲۰۱۸ شد. فیلیپو گراندی، مقام ارشد کمیساریا می‌گوید اتار نماد درخشانی از انسانیت در طول دهه‌ها جنگ و درگیری داخلی است. در طول سال‌ها، بیمارستان دکتر اتار با ارائه خدمات پزشکی جان حدود ۲۰۰ هزار نفر را نجات داده است که از این تعداد ۱۴۰ هزار نفر پناهندگان ناشی از جنگ داخلی بوده‌اند. در جنوب سودان مراقبت‌های پزشکی منابع بسیار محدودی دارد و همواره با کمبود دارو، ابزار پزشکی و پرسنل متخصص مواجه است. علاوه بر آن، منابع محدود توسط گروه‌های مسلح دزدیده شده و بسیاری از پزشکان و پرستاران ربوده یا کشته می‌شوند. پس از استقلال کشور در سال ۲۰۱۱، تنها ۱۲۰ دکتر و ۱۰۰ پرستار برای مداوای ۱۲ میلیون نفر خدمات ارائه می‌دادند. بیمارستان اتار شامل ۵۳ کارمند و ۳ دکتر دیگر از کنیا و اوگاندا است. او همه زمان خود را به گسترش بیمارستان و تربیت پرسنل بیمارستان اختصاص داده است. اتار معتقد است که منطقه او چالش‌های فراوانی پیش رو دارد و او تصمیم دارد که جایزه ۱۵۰ هزار دلاری خود را به مقابله با چالش‌های پیش رو در سودان جنوبی اختصاص دهد. ]]> فرهنگ عمومی Wed, 10 Oct 2018 20:57:27 GMT http://dinonline.com/doc/news/fa/7982/ دین در محل کار؛ آیا محل کار محل برخورد آرای مذهبی است؟ http://dinonline.com/doc/article/fa/7979/ بحث درباره مسئله دین در محل کار در سال‌های اخیر بالا گرفته و توجه رسانه‌ها را نیز به خود جلب کرده است. در دو زمینه اختلاف نظر وجود دارد: یکی کارمندان مذهبی در سازمان‌های سکولار و حد انتظاری که افراد مذهبی می‌توانند از سازمان برای رفع نیازهای مذهبی‌شان داشته باشند و دیگر نگرانی در مورد منافع سازمان‌های مذهبی و حدودی که آنان باید با توجه به قوانین برابری رعایت کنند است. از جمله سوالاتی که ایجاد می‌شود این است که آیا کارمندان مذهبی می‌توانند انتظار داشته باشند که برای نماز و تشریفات مذهبی تعطیلی یا مرخصی ساعتی داشته باشند؟ آیا سازمان‌های مذهبی نیاز دارند که کارکنانشان اعتقادات مذهبی خاصی داشته باشند تا بتوانند در آن سازمان کار کنند؟ و چگونه می‌توان تنش میان انواع حقوق مثل برابری جنسیتی و برابری مذهبی را مدیریت کرد؟ در بسیاری از کشورها برای دین در محل کار حمایت قانونی وجود دارد. یکی از این موارد پرونده زنی بود که در محل کارش، بریتیش ایرویز، از گذاشتن نشان صلیب بر روی لباسش خودداری کرده بود و مورد دیگر زنی بود که به دلایل مذهبی کارش را، به عنوان ثبت‌کننده از دست داد. در تابستان سال 2014 کمیسیون برابری و حقوق بشر انگلستان EHRC آغاز به کار کرد، این کمیسیون به دنبال تحقیق در این مورد است که چگونه دین و باورهای مذهبی بر تجارب متقاضیان شغل، کارکنان و مشتریان اثر می‌گذارد. گزارش‌ها نشان می‌دهند که علی رغم حمایت‌های قانونی، استخدام کارکنان همچنان درباره گروه‌های اعتقادی و مذهبی تبعیض‌آمیز است. با این‌حال در دهه اخیر نسبت به دهه‌های گذشته، تغییرات ملموسی ایجاد شده است و مکان‌های کار به حقوق و نیازهای گروه‌های مذهبی مختلف توجه بیشتری می‌کنند. در تحقیقاتی که EHRC انجام داده است، نشان داده شده که بسیاری از پاسخگویان معتقدند فضاهای کاری باید خنثی و بدون جانبداری مذهبی باشند و در آنها دین بایست یک موضوع شخصی و خصوصی در نظر گرفته شود، به آن احترام گذاشته شود و مسائلی مثل قوانین پوشش لباس، ساعات کاری، اصلاح عدم توافق‌ها برای انجام وظایف خاص در محل کار و توازن بخشیدن به آزادی مذهبی با دیگر برابری‌های حقوقی افراد نیاز به هدایت و مدیریت دارد. مسائل مذهبی در محل کار و در کلِ اقتصاد ممکن است میان تعداد کمی از کارکنان و کارفرمایان ایجاد شود، با این حال میزان اختلافات ایجادشده بازتاب‌دهنده دیدگاه‌های قدرتمند و اثرگذار موجود در جهان امروز است. اولین سوالی که در مورد تعامل دین و کار مطرح می‌شود این است که اصلاً آیا محل کار محل برخورد آرای مذهبی است؟ اینکه دین بایست چیزی شخصی و خصوصی، بدون هیچ رفتار خاصی در محل کار باشد یا نه، موضوع بحث انگیزی است. بر این اساس می‌توان انتظار داشت که حمایت عمومی برای آزادی مذهبی نبایست در محل کار اِعمال شود، در عوض آزادی مذهبی باید با آزادی کارکنان در دست کشیدن از انجام کار، [کاری که بر خلاف مذهب‌شان است] ایجاد شود. در سال‌های اخیر رویکردی حداقلی نسبت به حمایت مذهبی در محل کار، به عنوان بخشی از روندهای انضباطی استاندارد اجرایی شد. دو تغییر در چارچوب قانون منجر به حرکتی مهم در این مسیر شد، اول، اتحادیه اروپا EU، در دستور 2000/78 حمایت‌های ضدتبعیض مذهبی در حوزه‌های کار و شغل را معرفی کرد، این دستور در سال 2010 در انگلستان در قانونِ برابری (Equality Act) اجرایی شد. دوم، در ژانویه 2013، دادگاه حقوق بشر اروپا، در جریان رسیدگی به یک پرونده مرتبط با مسئله دین در محل کار، حقوق آزادی مذهبی در محل کار به رسمیت شناخته شد. این تحولات قانونی نشان می‌دهد که اهمیت تأمین و حفظ حقوق برابری مذهبی در محل کار به رسمیت شناخته شده است. برای بسیاری از کارکنان جدایی دین از محل کار ممکن نیست و حفظ مواردی مثل نوع پوشش و انجام تکالیف روزانه مذهبی چیزی نیست که بتوان به سادگی آن را کنار گذاشت. با این وجود، لازم است که میان هرگونه حقوق آزدای مذهبی در محل کار و منافع سازمان مثل منافع اقتصادی تعادل برقرار شود. در فضاهای کاری تبعیض مستقیم زمانی رخ می‌دهد که یک فرد به دلایل مذهبی کمتر پذیرفته می‌شود و نسبت به مذاهب دیگر شرایط نامناسب‌تری برایش ایجاد می‌شود و یا زمانی که کارفرمایان از استخدام افراد به دلیل مذهب‌شان صرف نظر می‌کنند. این نوع تبعیض مستقیم استثنائاتی هم دارد که بر اساس آن کارفرمایان می‌توانند برای مشاغلی که مربوط به خذمات‌رسانی به مذاهب خاص یا در مکان‌های مذهبی خاص است این تبعیض را بین متقاضیان قائل شوند. تبعیض غیرمستقیم نیز زمانی رخ می‌دهد که شرایط یا الزامات باعث زیان‌رسیدن به افراد مذاهب خاص در مقایسه با دیگر مذاهب بشود. از جمله مواردی که منجر به ایجاد ناهماهنگی، تبعیض و کشمکش در محل کار می‌شوند نوع لباس کارکنان، مرخصی ساعتی برای انجام فرایض مذهبی، اختلاف نظر اخلاقی/وجدانی درباره وظایف کاری و ترویج دین در محل کار و تعرض به باورهای دیگران است. شمار زیادی از پرونده‌ها درباره اختلاف نظر در مورد پوشش در محل کار است. در برخی از نقاط اروپا در محل‌های کار کارکنان اجازه دارند از نمادها و پوشش مذهبی استفاده کنند و از سوی دیگر کارفرمایان نیز می‌توانند قوانینی وضع کنند که به دلایل امنیتی و بهداشتی و به منظور ارائه خدمات بهتر استفاده کارکنان از نمادهای پوششی مذهبی‌شان را محدود کنند و با این سیاست دو طرف به تعادل و توافق برساد. در مورد مرخصی روزانه یا ساعتی برای انجام تکالیف مذهبی کارکنان بستگی به تعداد ساعات و روزهایی که کارکنان نمی‌توانند در محل کار حاضر باشند بین طرفین هماهنگی صورت می‌گیرد، اگر تعداد روزها و ساعات زیاد نباشد دو طرف به توافق می‌رسند، اما اگر ساعات و روزهای معاف از کار زیاد باشد و منجر به ضرر و زیان اقتصادی شود، در صورتی که کارمندان انعطاف‌پذیر نباشند و ساعات و روزهای مرخصی مذهبی را کم نکنند تنها حل کننده این مشکل قانون و الزام قانونی خواهد بود. اختلاف نظر اخلاقی/وجدانی درباره وظایف کاری در مواردی مثل فروش مشروبات الکلی یا فروش گوشت برخی حیوانات ایجاد می‌شود، در این موارد نیز اغلب کارفرمایان اگر بتوانند انجام این وظایف را با دیگر کارکنان پوشش دهند می‌توانند وظایف این کارمند را تغییر دهند و در غیر این صورت به قانون ارجاع داده می‌شوند. در مواردی نیز دلیل درگیری و اختلاف ترویج دین در محل کار است، انجام تکالیف مذهبی و گفتگوهای ناخواسته درباره مذهب –برای مثال مخالفت مذهبی در مورد همجنس‌گرایی- در محل کار ممکن است نزد دیگر کارمندان آزار و اذیت تلقی شود. کارکنان مذهبی می‌توانند از سازمان‌شان این توقع را داشته باشند که تا زمانی که یک تعادل معقول میان نیازهای کارکنان و نیازهای کارفرمایان و مدیران حفظ شود سازمان برای انجام اعمال مذهبی و اعتقادی با آنها همکاری کند. با وجودی که هیچ منع قانونی برای همکاری مذهبی در محیط‌های کاری انگلستان وجود ندارد اما در عمل تبعیض مستقیم و غیرمستقیم وجود دارد، با این حال برای حل این مسائل می‌توان با توجه به زمینه و محیط فضای کار و منافع کارفرمایان و کارکنان، تصمیمات دقیق و حقوقی گرفت و تنش در محل کار را به حداقل رساند. با توجه به مطالعاتی که صورت گرفته است به نظر می‌رسد حق آزادیِ مذهبی در محل کار حقی مشروط است. در پیش گرفتن رویکردی متعادل بهترین شیوه برای حل مشکلات ناشی از اختلاف مذهبی در محیط کار است و به لحاظ قانونی نیز باید به قانونی دست یابیم تا حقوق طرفین حفظ شود. ]]> فرهنگ عمومی Tue, 09 Oct 2018 18:17:00 GMT http://dinonline.com/doc/article/fa/7979/ آیا باایمان و معنویت می‌توان محیط زیست را نجات داد؟محیط زیستی اسلامی http://dinonline.com/doc/report/fa/7942/ بیانیه مسلمانان در ادامه اقدام پاپ فرانسیس، به نظر موجی برای توجه مذهبی به محیط‌‌ زیست را به راه انداخت، اما در حقیقت این مسئله نتیجه ده‌ها سال فعالیت محققان و کنشگران اسلامی برای یافتن پاسخ مناسب اسلامی در قبال بحران‌های محیط زیستی است. این محققان با توجه به منابع و سنت‌های اسلامی و همچنین یافته‌های جنبش سکولار محیط زیستی، به دنبال ایجاد محیط زیست‌گرایی خاص اسلامی هستند. بنیان‌های نظری محیط زیست‌گرایی اسلامی، در متون مقدس اسلامی و قرآن و حدیث قابل مطالعه است. بر خلاف مسیحیت که بر اساس داستان پیدایش از انسان‌ها می‌خواهد زمین را پر کنند و آن را رام خود سازند، قرآن، سلطه بر طبیعت را از آن انسان نمی‌داند و انسان تنها خلیفه و نماینده خداوند بر زمین است. در اسلام‌گرایی سنی، خلافت، اجازه‌ای مذهبی برای رهبری سیاسی مذهبی است که بر جامعه مسلمان حکومت می‌کند. اما محیط زیست‌گرایان اسلامی خلافت را به معنای ناظر و متولی می‌دانند و مفهوم خلافت را به معنای مسئولیت دسته‌جمعی بشر برای حفاظت از خلقت خداوند می‌دانند.  قرآن دو دلیل واضح برای اهمیت جهان طبیعت بیان می‌کند: ۱. انسان و جهان طبیعت به یکدیگر وابسته هستند و از بسیاری جهات شباهت دارند و جهان طبیعت مکانی دائمی انسان برای حمد و عبادت خداوند است.( انعام ۳۸، رعد ۱۳، اسراء ۴۴، الرحمن ۶) ۲. جهان طبیعت نشانه‌ای برای انسان است تا خداوند را درک کند.(یونس ۵ و ۶) سیدحسین نصر، یکی از متفکران مهم ایرانی، در کتاب خود با عنوان انسان و طبیعت(بحران معنوی انسان متجدد) ، خود را به عنوان یه منتقد شرقی دنیای غرب می‌داند. نصر از اولین کسانی است که محیط زیست‌گرایی اسلامی را مطرح کرده‌اند. او معتقد است که بحران‌های محیط زیستی نتیجه بحران معنوی انسان است. نصر ریشه بحران‌های محیط زیستی را در جدایی علم از الهیات در نتیجه عصر روشنگری می‌داند که منجر به تقدس‌زدایی جهان طبیعت شد. بنابراین از نظر او راه حل بحران محیط زیست، جنبش محیط زیستی و فعالیت‌های مسئولانه محیط زیستی نیست بلکه انسان‌ها باید رابطه خود را با امر الهی تجدید کنند که نتیجه آن باعث تغییر رابطه آنها با دنیای طبیعت خواهد بود. برخی از فعالان محیط زیستی معاصر نیز معتقدند بازسازی ایمان و عمل یا بازگشت به عمل مذهبی اصیل و معتبر راه حل بحران محیط زیست است. اما این دیدگاه که مشکلات محیط زیستی نتیجه بحران معنوی است در بین فعالان محیط زیست مسلمان رایج نیست. برای بسیاری از این فعالان، اهمیت به محیط زیست پرستش خداوند و نوعی عبادت است. آنها معتقدند حضور در طبیعت رحمت و خیر خداوند را به آنها یادآوری می کند، همچنین آنها در طبیعت می‌توانند نشانه‌های خداوند را ببینند و ایمان خود را تجدید کنند. برخی دیگر از محیط زیست‌گرایان، فعالیت محیط زیستی را نوعی وظیفه دینی می‌دانند، چه به صورت مستقیم چرا که انسان ناظر و متولی زمین است و چه به صورت غیرمستقیم که آموزه‌های اسلام اسراف و سوء‌استفاده مالی از طبیعت را رد کرده و از مسلمانان می‌خواهد در مقابل اقدامات سودگرایانه و سرمایه‌دارانه، از طبیعت محافظت کند. حوزه فعالیت بسیاری از این فعالان محیط زیستی مسلمان، گروه‌های محلی مسلمان و به ویژه ایجاد کمپین‌های آموزشی است. مثلا آنها به مسلمانان تفاسیر محیط زیست‌گرایانه قرآن و احادیث را می‌آموزند و از تغییرات ساده در زندگی مانند بازیافت کردن و استفاده نکردن از پلاستیک‌های یکبار مصرف حمایت می‌کنند. اکثر این کارگاه‌های آموزشی و سخنرانی‌ها در مساجد یا مراکز اسلامی انجام می‌شود.  ]]> فرهنگ عمومی Wed, 03 Oct 2018 21:03:07 GMT http://dinonline.com/doc/report/fa/7942/ کلیسای انگلیس سیر فراموش شدگی را آغاز کرده است http://dinonline.com/doc/report/fa/7938/ به  گزارش دین‌آنلاین به نقل از ایندپندنت، بررسی مرکز  اجتماعی انگلیس نشان می دهد تنها ۲ درصد از جوانان ۱۸ تا ۲۴ سال انگلیسی خود را به کلیسای انگلیس متعهد می‌دانند، این در حالی است که اکثریت همه گروه‌های سنی در انگلیس معتقدند که مذهب خاصی ندارند. تعداد کسانی که در بریتانیا خود را عضوی از کلیسا می‌دانند از سال ۲۰۰۲، از ۳۱ درصد به ۱۴ درصد کاهش داشته است و تعداد کسانی که در مراسم مذهبی شرکت می‌کنند از این مقدار نیز بسیار کمتر است. بیشترین کاهش افراد وابسته به کلیسا در سنین ۴۵ تا ۵۴ درصد رخ داده است که درصد آنها از سال ۲۰۰۲ تاکنون از ۳۵ درصد به ۱۱ درصد رسیده است. بیشترین کسانی که خود را عضوی از کلیسا می‌دانند افراد بالای ۶۰ سال هستند که البته در بین این گروه سنی نیز تنها ۳۰ درصد چنین نظری دارند. چنین کاهشی در تعداد افراد معتقد به کلیسا، گرایش جامعه انگلیس به سمت سکولار شدن را نشان می‌دهد. ۵۲ درصد از مردم در انگلیس خود را غیرمعتقد به دین می‌دانند که این درصد در سال ۲۰۰۲، ۴۱ درصد بوده است. در اسکاتلند این درصد بیشتر است و ۵۶ درصد مردم می‌گویند که دین‌دار نیستند و تنها ۱۸ درصد از اسکاتلندی‌ها خود را به کلیسای اسکاتلند وابسته می‌دانند. همچنین تحقیقات نشان می‌دهد که فاصله بسیاری بین تعهد مذهبی و رفتن به کلیسا وجود دارد و تنها ۲۱ درصد از کسانی که خود را وابسته به کلیسای انگلیس می‌دانند، در کلیسا حضور می‌یابند. در میان کاتولیک‌های انگلستان نیز ۴۱ درصد به کلیسا رفت و آمد دارند. همه اینها در حالی است که طبق گفته دیو مال، رئیس پیروی و تبلیغات مذهبی کلیسای انگلیس، با وجود کاهش تعداد افراد جوان معتقد به کلیسا، گرایش جوانان برای ایمان و معنویت در حال افزایش است. در پی این تغییر در تعداد افراد معتقد به کلیسا، فعالان سکولار خواستار کاهش نفوذ کلیسای اوانجلیک در حکومت انگلیس شدند. استفن اوانز رئیس جامعه ملی سکولار در انگلیس می‌گوید سیاست‌مداران باید درباره نقش عمومی مذهب و رابطه کلیسای انگلیس با حکومت دوباره فکر کنند، برای مثال آنها باید به حق انحصاری دین‌یاران انجیلی برای داشتن ۲۶ کرسی در مجلس قانون‌گذاری پایان دهند و همچنین نفوذ گروه‌های مذهبی را کاهش دهند. ]]> فرهنگ عمومی Tue, 25 Sep 2018 19:01:55 GMT http://dinonline.com/doc/report/fa/7938/ چرا "محمد" محبوب‌ترین نام در بریتانیاست؟ http://dinonline.com/doc/news/fa/7952/ طبق این آمار، محبوب‌ترین اسامی در انگلیس و ولز، الیور برای پسران و اولیویا برای دختران اعلام شده است در حالی که محمد دارای سه تلفظ  Muhammad, Mohammed, Mohamedاست و در صورت یکسان محسوب کردن این تلفظ‌ها و جمع تعداد آنها، محمد جایگاه اول محبوب‌ترین اسم را در کل بریتانیا به دست می‌آورد. بر اساس گزارش‌ها انتخاب نام محمد برای نوزادان در سال‌های اخیر در حال افزایش است، با این حال قرار گرفتن نام محمد در فهرست صد نام برتر مسئله جدیدی نیست. اولین بار این نام در سال ۱۹۲۴ در رده نود و یکمین نام برگزیده در بریتانیا قرار گرفت. بارزترین دلیل برای افزایش قابل توجه محبوبیت نام محمد در بریتانیا در سال های اخیر را می توان رشد تعداد مسلمانان در انگلیس و ولز دانست در حالی که نام بیشتر پسران در بین این جمعیت ایمانی محمد است.   در طبقه‌بندی سال ۲۰۱۸ اسامی محبوب در انگلیس و ولز به غیر از نام محمد، نام‌های هری، جرج، نوح و جک برای پسران در صدر قرار دارند و الیویا، امیلیا، آوا، ایسا و امیلی نام‌های منتخب برای دختران است. ]]> فرهنگ عمومی Sat, 22 Sep 2018 08:57:14 GMT http://dinonline.com/doc/news/fa/7952/ روشی جدید برای دسته‌بندی امریکایی‌ها بر اساس مذهب http://dinonline.com/doc/news/fa/7929/ به گزارش دین‌آنلاین، در این دسته‌بندی جدید افراد بر اساس عقاید مذهبی و معنوی، میزان فعالیت در انجام اعمال دینی و میزان اهمیت دین و باورهای معنوی در زندگی به هفت دسته تقسیم می‌شوند:   گروه اول "وفاداران یکشنبه" نام دارند که مذهبی‌ترین گروه هستند. این افراد نه تنها به صورت فعال به انجام اعمال مذهبی می‌پردازند بلکه عمیقاً در جمع گروه مذهبی خود حضور دارند.   "خدا و کشورباوران" گروه دوم هستند که کمتر در گروه‌های کلیسایی یا دیگر گروه‌های مذهبی فعال هستند اما همانند وفاداران یکشنبه، عقاید سنتی مذهبی فراوانی دارند که بر دیدگاه آنان درباره مسائل اجتماعی و سیاسی تأثیر دارد. آن‌ها بیش از هرگروهی مهاجران را تهدید قلمداد می‌کنند.   گروه سوم شامل اقلیت‌های نژادی و قومی است که "دین‌داران گوناگون" نامیده می‌شوند و به لحاظ جمعیت‌شناسی و باورها متفاوت هستند. برخی از آنها به خدای کتاب مقدس باور دارند و برخی دیگر خدا را به عنوان یک نیروی معنوی می‌دانند که در اجسام مادی و طبیعت حلول شده است.   در طیف مقابل گروه‌های مذهبی، "سکولارهای حتمی" قرار دارند که نسبت به بقیه گروه‌ها کمتر مذهبی هستند. این گروه شامل افراد ثروتمند و تحصیل‌کرده امریکا می‌شود که عموماً سفیدپوست و مذکر هستند و خود را مذهبی و معنوی نمی‌دانند و هرگونه اعتقاد از جمله اعتقاد به خدا و کتاب مقدس را رد می‌کنند. اکثر آنها حتی وجود هرگونه نیروی فراتر از انسان را نمی‌پذیرند.   "مخالفان مذهب" گروه پنجم هستند که به وجود نیرویی معنوی و بالاتر معتقدند اما به خدا و کتاب مقدس قائل نیستند. بسیاری از این افراد به انوع جدیدی از عقاید باور دارند و خود را معنوی اما غیر مذهبی می‌دانند. آن‌ها نسبت به دین سازماندهی شده نظر شدیداً منفی دارند و معتقدند که کلیساها نفوذ بسیاری بر امور سیاسی دارند و در کل دین بیشتر از آنکه مفید باشد مضر است.   در بین گروه‌های بسیار مذهبی و غیر مذهبی دو گروه میانه قرار دارند: یکی از آنها که "مذهبی‌های معتدل" نام دارند، کسانی هستند که به خدا و کتاب مقدس معتقدند و ۴۰ درصد آنها هر روز عبادت می‌کنند اما نسبتاً تعداد کمی از آنها در خدمات و مراسم مذهبی شرکت می‌کنند. اکثر این افراد معتقدند اعتقاد به خدا شرط لازم اخلاق‌مدار بودن انسان نیست. گروه بعدی "بیداران معنوی" نام دارند که دارای نوعی عقاید مربوط به دوران جدید هستند. آن‌ها به خدا و یا نیروی معنوی فراتر اعتقاد دارند اگرچه اکثرشان به خدای کتاب مقدس اعتقاد ندارند و تعداد کمی در طول هفته در خدمات و مراسم مذهبی شرکت می‌کنند. در این تقسیم‌بندی، دسته‌بندی سنتی رایج افراد بر اساس دین آنها مورد نظر قرار گرفته نشده است اما در نظر گرفتن آن، می‌تواند ترکیب مذهبی هرگروه را روشن‌تر کند. مثلاً در گروه اول که وفاداران یکشنبه نام گرفتند، پروتستان‌ها بیشتر حضور دارند اما این گروه شامل کاتولیک‌ها، مورمون‌ها، شاهدان یهوه، یهودیان، مسلمانان و هندوها نیز می‌شود. همچنین با وجود اینکه عقاید سیاسی در این دسته‌بندی ملاک نبوده، دیدگاه‌های حزبی و سیاسی افراد در جایگیری آنها در گروه‌های بسیار مذهبی یا کمتر مذهبی تأثیر بارزی دارد. مثلاً جمهوری‌خواهان بخش اکثریت گروه‌های بیشتر مذهبی یعنی وفاداران یکشنبه و خدا و کشورباوران را شکل می‌دهند در حالی که دموکرات‌ها اغلب در دو گروه غیر مذهبی قرار دارند. به همین ترتیب در حالی که محافظه‌کاران در دو گروه مذهبی‌تر عضویت دارند، گروه‌های کمتر مذهبی به سمت گرایش‌های چپ متمایل هستند. در مجموع مرکز تحقیقات پیو براساس این دسته‌بندی، به دنبال جایگزین کردن آن با طبقه‌بندی سنتی بر اساس ادیان و اعتقادات نیست بلکه به دنبال راهی جدید و مکمل برای بررسی دین و زندگی عمومی در امریکاست.     ]]> فرهنگ عمومی Sat, 15 Sep 2018 06:46:21 GMT http://dinonline.com/doc/news/fa/7929/ نسل جدید سیاه‌پوست نسبت به نسل جدید غیرسیاه‌پوست مذهبی‌تر است http://dinonline.com/doc/report/fa/7898/ به گزارش دین‌آنلاین، مرکز تحقیقات پیو با بررسی و مطالعه جوانان متولد سال‌های ۱۹۸۱ تا ۱۹۹۶ بر اساس چهار عامل تعهد مذهبی(اعتقاد به خدا، اهمیت مذهب از نظر خود افراد، عبادت و حضور در مراسم مذهبی) به دست آورده است که حدود ۶۱ درصد از سیاه‌پوستان جوان روزانه حداقل یک‌بار عبادت می‌کنند در حالی که ۳۹ درصد نسل جدید غیر سیاه‌پوست چنین عملی را انجام می‌دهند. این تحقیق نشان می‌دهد ۳۸ درصد از نسل جدید سیاه‌پوستان حداقل هفته‌ای یک‌بار در خدمات مذهبی شرکت می‌کنند، این امر در نسل جدید غیرسیاه‌پوست ۲۵ درصد است، اگرچه در بین خود سیاه‌پوستان نیز نسل جدید نسبت به نسل قدیمی کمتر مذهبی هستند. عبادت روزانه، حضور در مراسم مذهبی و اهمیت دین در زندگی برای نسل جدید کمتر از نسل قدیمی است. با این حال اعتقاد به بهشت و احساس عمیق نسبت به جهان در بین همه سیاه‌‌پوستان به‌صورت برابر در میزان بالایی قرار دارد. ]]> فرهنگ عمومی Fri, 14 Sep 2018 16:06:25 GMT http://dinonline.com/doc/report/fa/7898/ آفریقا با آتئیسم مواجه می‌شود http://dinonline.com/doc/report/fa/7903/ گروه‌های آتئیست در افریقا تأکید می‌کنند که علم و تفکر انتقادی روش بهتری برای درک دنیای طبیعی است. یکی از این گروه‌ها که برجستگی بیشتری یافتند آتئیست‌های کنیا هستند که برای ثبت روز آتئیست‌ها به عنوان روز تعطیل عمومی تلاش می‌کنند. رهبر این گروه می‌گوید: "ما از دولت می‌خواهیم که تعطیل عمومی را به عنوان یک روش برای بالا بردن آگاهی درباره آتئیسم در کنیا اعلام کند." آن‌ها در کشوری به دنبال قرار دادن علم و شکاکیت‌گرایی به جای دین هستند که حدود ۸۰ درصد مردم مسیحی و ۱۰ درصد مسلمان هستند. در نیجریه نیز آتئیست‌ها مورد توجه قرار گرفته‌اند و به دنبال ایجاد قوانین عمومی هستند که به جای دین تحت تأثیر علم و تفکر انتقادی باشد. آن‌ها گروهی با عنوان "جامعه آتئیست نیجریه" شکل داده‌اند که به دنبال نیجریه سکولار است. در کشورهای افریقای زیر صحرایی، مانند غنا، افریقای جنوبی، زیمباوه و اوگاندا نیز آتئیست‌ها سازمان یافته‌اند و تعداد طرفداران آنها رو به افزایش است اگرچه به طور کلی گروه کوچکی را تشکیل می‌دهند. آتئیست‌ها در کنیا حدود ۶۵۰ نفر تخمین زده شده‌اند که در مقایسه با ۶۰ نفر در سال ۲۰۱۴ افزایش یافته‌اند. همچنین جامعه آتئیست نیجریه حدود ۵۰۰۰ نفر عضو دارد. محققان معتقدند که آتئیست‌ها در آینده برای جذب طرفداران بیشتر وارد یک درگیری بزرگ خواهند شد چرا که آینده مسیحیت به افریقا وابسته است و طبق گزارش مرکز تحقیقات پیو تا سال ۲۰۶۰ بیش از ۴۰ درصد مسیحیان از افریقای زیرصحرایی خواهند بود. از طرف دیگر مسلمانان نیز در این قاره تا ۲۷ درصد مسلمانان جهان را تا سال ۲۰۶۰ تشکیل خواهند داد در حالی که سهم آتئیست‌ها ۲ درصد از کل جمعیت قاره خواهند بود. جس موگامبی استاد فلسفه و مطالعات مذهبی در نایروبی می‌گوید: "آتئیسم و اگنوتیسیم در تفکر سنتی افریقا رد شده هستند. بسیاری از کنیایی‌ها کنیا را یک کشور خدا ترس می‌دانند پس از نظر آنها آتئیست‌ها پرستش گران شیطان هستند." بسیاری از آتئیست‌ها به خاطر خودداری از شرکت در اعمال مذهبی در افریقا از کار برکنار شده‌اند و عده‌ای نیز از خانواده طرد شده‌اند. ویلیبارد لاگو می‌گوید: "آتئیست‌ها در قاره‌ای که مفهوم خدا در آن حتی تا عمق جوامع سنتی افریقایی نفوذ کرده است بسیار غریبه به نظر می‌آیند." ]]> فرهنگ عمومی Fri, 31 Aug 2018 19:20:38 GMT http://dinonline.com/doc/report/fa/7903/ چرا ایمان روز به روز در سراسر جهان فراگیرتر می شود؟ http://dinonline.com/doc/report/fa/7899/ به گزارش دین‌آنلاین، طبق بررسی‌های سال ۲۰۱۵ مسیحیان که بزرگ‌ترین گروه دینی را شکل می‌دهند ۲.۳ میلیارد نفر هستند که شامل ۳۱.۲% کل جمعیت جهان می‌شود. مسلمانان (۱۰۸ میلیارد یا ۲۴.۱%)، هندوها (۱.۱ میلیارد یا ۱۵.۱%) و بودایی‌ها (۵۰۰ میلیون یا ۶.۹%) بقیه جمعیت جهان را تشکیل می‌دهند. همچنین گروه‌های کوچکتری نیز مانند حامیان ادیان سنتی (۴۰۰ میلیون یا ۶%) و ادیان کوچکتر مثل شیخیه و جینیسم (۵۸ میلیون یا ۱%) و یهودیت (۱۴ میلیون یا ۲/۰%) دسته‌بندی‌های بعدی معتقدان را تشکیل می‌دهند. در کنار اینها ۱.۲ میلیارد یا ۱۶ درصد جمعیت جهان می‌گویند به دین خاصی وابستگی ندارند. البته این بدین معنا نیست که آنها آتئیست هستند بلکه برخی یا شاید اکثر آنها نوعی احساس عمیق معنوی یا اعتقاد به خدا یا خدایان و نیروهای هدایت کننده دارند ولی خود را با دین خاصی معرفی نمی‌کنند. اما در پاسخ به این سؤال که کدام ادیان و در کدام مناطق دنیا در حال رشد هستند باید گفت که اگرچه دین در اروپا و آمریکای شمالی رو به کم‌رنگ‌شدن است در مناطق دیگر جهان رو به رشد است. متوسط سن افراد جهان ۲۸ سال است. مسلمانان و هندوها متوسط سنی کمتر یعنی ۲۳ و ۲۶ دارند در حالی که حامیان بقیه ادیان دارای متوسط سنی بالاتری مانند مسیحیت ۳۰ سال، بوداییسم ۳۴ سال و یهودیت ۳۶ سال هستند. اسلام سریع‌ترین رشد را در بین ادیان دارد و سرعت رشد مسلمانان دوبرابر سرعت رشد جمعیت جهان است. از سال ۲۰۱۵ تا ۲۰۶۰ ساکنان جهان ۳۲% افزایش خواهد داشت، در حالی که پیش‌بینی می‌شود جمعیت مسلمانان تا آن زمان ۷۰% رشد خواهد کرد. اگرچه مسیحیان نیز به ویژه با زادوولد در افریقای با رشد ۳۴ درصدی افزایش قابل توجه ای خواهند داشت اما به نظر می‌آید مسیحیت جایگاه اول خود را تا اواسط قرن جاری به اسلام خواهد داد. دیگر ادیان نیز با رشد جمعیت روبه‌رو خواهند بود، مثلاً هندوها ۲۷% و یهودیان ۱۵% افزایش خواهند یافت، در حالی که درصد رشد بین افرادی که به دین خاصی وابستگی ندارند تنها ۳% رشد خواهد کرد که با توجه به رشد جمعیت کلی جهان این گروه در آینده، گروه کوچکتری نسبت به اکنون در در مقایسه با جمعیت جهان شکل خواهند داد. این افزایش جمعیت مؤمنان جهان چالش‌های بسیاری برای جهان خواهد داشت. ما از آغاز بشریت تاکنون درگیری‌های بسیاری  بین ادیان و مذاهب مختلف دیده‌ایم و همچنین در دهه‌های اخیر اشکال بسیاری از این درگیری‌ها را شاهد بوده‌ایم از جمله مسلمانان تندرو یا درگیری شیعه و سنی در خاورمیانه، درگیری بوداییان با مسلمانان در روهینگیا و درگیری‌های خشونت‌آمیز بین مسیحیان و مسلمانان در آفریقا. از طرف دیگر دونالد ترامپ انتخابات ریاست جمهوری را با حمایت ویژه سفیدپوستان اونجلیکال پیروز شد، آرژانتینی‌ها با کلیسای کاتولیک در چالش هستند و ویکتور اوربان نخست وزیر جناح راست مجارستان با استفاده از مفهوم حمایت از فرهنگ مسیحی به دنبال توجیه عقاید ضدمهاجر خود است. با همه اینها، تنها نتایج رشد مؤمنان، نتایج بد نیستند بلکه میلیون‌ها مؤمن در جهان می‌زیند که در پروژه‌های اجتماعی شرکت و به فقرا کمک می‌کنند. برای نمونه به مشارکت کلیساها، مساجد و کنیسه‌ها در بانک‌های غذایی و پروژه‌های حمایت از پناهندگان، جنبش کلیسا در امریکا بر ضدعقاید ضدمهاجرتی ترامپ و مقادیر زیاد اعانه جمع‌آوری شده توسط خیریه‌های مسلمان برای کمک به مناطق دورافتاده و نیازمند جهان می‌توان اشاره کرد. ]]> فرهنگ عمومی Wed, 29 Aug 2018 22:05:24 GMT http://dinonline.com/doc/report/fa/7899/ باور مذهبی جوانان در جهان و ایران رو به کاهش است http://dinonline.com/doc/report/fa/7892/ به گزارش دین‌آنلاین به نقل از مرکز تحقیقات پیو، تحقیقات اخیر نشان می‌دهد که جوانان، بسیار کمتر خود را مذهبی، معتقد به خدا یا مناسک‌گزار می‌دانند، ولی این فقط یک پدیده امریکایی نیست؛ تحقیقات مرکز پیو بین ۱۰۶ کشور در دهه اخیر نشان می‌دهد باور مذهبی بین جوانان در سراسر دنیا کمتر شده است.   اگرچه ارتباط فاصله سنی و تعهد مذهبی در برخی از جوامع بیشتر دیده می‌شود ولی به‌طورکلی در همه جوامع با شرایط اقتصادی و اجتماعی مختلف وجود دارد؛ در کشورهای درحال توسعه یا توسعه‌یافته، در کشورهای مسلمان یا کشورهای با اکثریت مسیحی و در کشورهای مذهبی یا سکولار. برای نمونه، جوانان با سن پایین‌تر از ۴۰ سال نسبت به سنین بالاتر، کمتر دین را موضوع خیلی مهمی در زندگی خود می‌دانند، این موضوع نه تنها درباره کشورهای ثروتمند و سکولار مانند کانادا، ژاپن یا سوئیس بلکه در کشورهای مذهبی و کمتر ثروتمند مانند ایران، لهستان و نیجریه نیز صادق است. البته با وجود اینکه این امری گسترده است اما نمی‌توان گفت جهانی است؛ چرا که در بسیاری از کشورها چنان تفاوت آماری آشکاری بین میزان مذهبی بودن جوانان و سنین بالاتر دیده نمی‌شود.   در مقابل اما در اکثر کشورهایی که چنین تفاوتی دیده می‌شود جوانان نسبت به مسن‌ترها کمتر مذهبی‌اند. در بین ۱۰۶ کشور بررسی شده توسط مرکز پیو، در ۴۶ کشور، جوانان بین ۱۸ تا ۳۹  نسبت به سنین بالاتر از ۴۰ سال کمتر نسبت به مذهب اهمیت قائلند. در ۵۸ کشور تفاوت بارزی بین جوانان و مسن‌ترها در مذهبی بودن دیده نمی‌شود و تنها در دو کشور گرجستان و غنا، جوانان نسبت به سنین بالاتر مذهبی‌تر هستند. این موضوع که در بسیاری از کشورها جوانان کمتر مذهبی هستند ممکن است دلایل متفاوتی داشته باشد. برخی از محققان معتقدند افراد به‌صورت طبیعی با بالا رفتن سن مذهبی‌تر می‌شوند. اما برخی دیگر معتقدند این  موضوع نشانه این است که جهان رو به سکولاریزه شدن می‌رود.   اگرچه قسمت‌هایی از جهان در حال سکولاریزه شدن هستند در مجموع نمی‌توان گفت جمعیت مذهبی جهان رو به کمتر شدن است؛ چرا که رشد جمعیت در مناطق و کشورهای مذهبی جهان بیشتر است و میزان باروری بیشتر و جمعیت جوان‌تری دارند. پس اگر چنین سطحی از رشد ادامه بیابد جمعیت کشورهای مذهبی بیشتر و افرادی که دین نقش مهمی در زندگی‌شان دارد افزایش بیشتری خواهد داشت.   ]]> فرهنگ عمومی Tue, 28 Aug 2018 21:46:45 GMT http://dinonline.com/doc/report/fa/7892/