پایگاه تحلیلی خبری دین آنلاین - آخرين عناوين اقتصاد :: نسخه کامل http://dinonline.com/news/economy Sun, 22 Oct 2017 20:56:57 GMT استوديو خبر (سيستم جامع انتشار خبر و اتوماسيون هيئت تحريريه) نسخه 3.0 http://dinonline.com/skins/default/fa/normal3/ch01_newsfeed_logo.gif تهيه شده توسط پایگاه خبری دین آنلاین http://dinonline.com/ 100 70 fa نقل و نشر مطالب با ذکر نام پایگاه خبری الف آزاد است. Sun, 22 Oct 2017 20:56:57 GMT اقتصاد 60 آیا تکنولوژی می‌تواند به معنویت سفر حج لطمه بزند؟ http://dinonline.com/doc/report/fa/7538/ به گزارش دین آنلاین به نقل از ایسلامیک مانتلی، امپراطوری عثمانی راه‌آهن حجاز را در سال 1908 به راه انداخت که قطارهای آن بین دمشق و مدینه تردّد می‌کرد و بدین واسطه حاجیان دیگر مجبور نبودند رهسپار یک سفر زمینی چهل روزه شوند و بسیاری آنها جانشان را در راه از دست بدهند. در عصر صنعتی، فن‌آوری حمل‌ونقل و لجستیک این امکان را به وجود آورد که تعداد فزاینده‌ای از مردم بتوانند در حج شرکت کنند. با تسهیل خدمات پروازی در سراسر جهان، این روند ادامه یافت و کار به جایی رسید که از صدهزار حاجی در سال 1950، اکنون در سال 2017 تعداد حجّاج به 2.3 میلیون تن رسیده است. تکنولوژی علاوه بر تسهیل در انتقال حجّاج به سرزمین حج، در افزایش سطح امنیت و بهینه‌سازیِ ارتباطات آنها نیز سهیم بوده است. دستبندهای ویژه‌ای که دولت سعودی به حاجیان ارائه می‌دهد، اطلاعات حاجی را در خود ذخیره می‌کنند تا در صورت جدا شدن فرد از کاروان یا بروز سوانحی (مشابه حادثۀ منا) بتوان فرد را شناسایی کرد. مراسم حجّ امسال بدون مشکل خاصّی برگزار شد، اما در هر حال دوستان و اعضای خانوادۀ حجّاج مایلند از موقعیت عزیزان خود مطّلع باشند. مثلاً اگر موقعیت یکی از بستگان آنها چند روز هیچ تغییری نکند یا زمانی که باید در مزدلفه باشند در جای دیگری باشند، خواهند فهمید که مشکلی پیش آمده و باید با ارائۀ موقعیت دقیقِ فرد، درخواست کمک کنند. این مسئله برای حاجیان مسن‌تر از اهمیت بیشتری برخوردار است. نرم‌افزارهایی نیز مخصوص گوشی‌های همراه طراحی شده؛ مثل برنامۀ «حج‌اَپ» که «عرب نیوز» ارائه داده است. «حج‌اَپ» هم برای حاجیان مناسب است، هم برای بستگان و دوستان آنها. این نرم‌افزار افزون بر ارائۀ اطلاعاتِ مکانی، تازه‌ترین اخبار حج را نیز در اختیار حجّاج قرار می‌دهد و به بستگان آنها دربارۀ سلامت و امنیت حاجیان اطمینان‌خاطر می‌بخشد. در مقایسه با گذشته که بستگان فرد باید مدّت‌ها منتظر تماس (دیربه‌دیر و غالباً پرهزینۀ) عزیزانشان می‌شدند، امروز اوضاع خیلی بهتر شده است. رسانه‌های اجتماعی نیز می‌توانند در تبلیغ دین اسلام و نشان دادن زیبایی‌ها و هماهنگی‌های مناسک حج به غیرمسلمانان (که اجازۀ راهیابی به مکه را ندارند) تأثیر بسزایی داشته باشند. وقتی اسنپ‌چت گزارشی از حج را در Mecca_Live منتشر کرد، تعداد کثیری از غیرمسلمانان با ابعاد مثبت دین اسلام آشنایی پیدا کردند. مسئولین حج در کنار رسانه‌های اجتماعی، از فضاهای دیجیتال دیگر نیز برای بهینه‌سازی حج بهره گرفته‌اند. آنها پورتال‌هایی برای زوّار به وجود آورده‌اند تا از طریق آن بتوانند پیش از سفر اطلاعات خود را افزایش دهند. دو وب‌سایت SaudiWelcomesTheWorld.org  و Hajj2017.org  سفر حج را شبیه‌سازی کرده‌اند. کاربر می‌تواند با مراجعه به این سایت‌ها یک حجّ مجازی را تجربه کند. اما با وجود تمام این ابعاد مثبت، ارتباط بین تکنولوژی و حج می‌تواند مشکل‌آفرین نیز باشد. تماس‌های تصویری و سلفی گرفتن‌ها می‌تواند از معنویت حجّ حاجیان حقیقی بکاهد. من در سال 2005 مناسک حج را به جا آوردم، در آن زمان هنوز گوشی‌های هوشمند جهان را به اشغال خود درنیاورده بود. دوست دارم باز هم به این سفر بروم، اما نگران اینم که نتوانم با آن همه آیفونی که احاطه‌ام کرده معنویت سفر قبلی را تجربه کنم. علاوه بر این، شاید با وجود پرواز‌های لاکچری، هتل‌های پرزرق‌وبرق و رسانه‌ها برای خیلی‌ها سخت باشد که به یاد داشته باشند که حج یک مناسک معنوی است. حج بر پایۀ نمادپردازی‌هایِ دینی و حبّ الهی استوار شده است، لذا اگر این سفر به هیجانات سرسام‌آورِ رسانه‌های اجتماعی آلوده شود، حفظ این معنویت دشوار خواهد شد. ما سرِ نماز از خودمان سلفی نمی‌اندازیم، پس چه دلیلی وجود دارد که وسط مناسک حج این کار را انجام می‌دهیم؟ اصل و اساس حج بسته به این است که حاجی تمام تعلّقات مادّی خود را که ممکن است در رابطۀ او با خدا ایجاد اختلال کند کنار بگذارد. مکالمات تلفنیِ دائمی پیرامون کعبه و صدای زنگ مداوم گوشی‌ها ممکن است حاجیان دیگر را از حال و هوای معنوی‌شان بیرون بکشد. حاجیان می‌توانند از تکنولوژی به نحوی کنترل‌شده استفاده کنند تا بدون این که به روح‌ خودشان و روح حج آسیبی برساند، کیفیت سفر حج آنها را ارتقا دهد. ]]> اقتصاد Thu, 12 Oct 2017 20:33:47 GMT http://dinonline.com/doc/report/fa/7538/ چگونه با پرداخت زکات می‌توان فقر را از ریشه کَند؟ http://dinonline.com/doc/note/fa/7408/ برای مسلمانان سراسر جهان، ماه رمضان هنگامۀ تفکّر، ایثار و دور هم جمع شدن با اعضای خانواده است. از طرف دیگر، در این ماه مبارک مسلمانان زکات مال خود را پرداخت می‌کنند و اعتقاد بر این است که شخصی که زکات مال خود را خارج می‌سازد، خود نیز پاک می‌شود. پول حاصل از زکات پتانسیل بکری برای کمک به توسعۀ پایدار جوامع دارد. بین اهداف توسعۀ پایدار و زکات وجوه مشترک قابل‌توجّهی وجود دارد. در دین اسلام پنج هدف اصلی تحت عنوان «مقاصد الشریعة» وجود دارد که شامل صیانت از ایمان، زندگی، نسل، نیروی عقلانی و ثروت است. بسیاری از اهداف توسعۀ پایدار (مبنی بر کاستن از فقر و گرسنگی، ارتقای سطح سواد و سلامت، دسترسی به آب و بهداشت، کاهش از نابرابری‌ها و حفاظت از محیط‌زیست) در این ارزش‌های اسلامی منعکس شده است. زکات به عنوان یکی از پنج ستون دین اسلام، بر همۀ مسلمانان واجب است و مسلمانان ملزمند که دست‌کم 2.5درصد(تعیین این درصد ادعای نویسنده است که به صورت کلی مطرح شده و گرنه پیداست که تعیین نصاب زکات در نزد مسلمانان یکسان نیست) از اندوختۀ خود را به فقرا و افراد مستحق پرداخت کنند. اما علی‌رغم پتانسیل عظیم زکات مبنی بر کمک به تحقّق اهداف توسعۀ پایدار، غالباً نسبت به نقشی که سازمان‌های زکات می‌توانند در این زمینه ایفا کنند بی‌توجّهی شده است. طبق برآوردها، سالانه چیزی بین 3 الی 5 تریلیون دلار برای نیل به اهداف توسعۀ پایدار موردنیاز است و در سرمایه‌گذاری فعلی تقریباً 1.4 تریلیون دلار کسری وجود دارد. سازمان‌های توسعه می‌توانند با همکاری با نهادهای مذهبی، این شکافِ 2.5 تریلیون دلاری را پر کنند. تقریباً 22 درصد جمعیت جهان را مسلمانان تشکیل می‌دهند. در سال 2015 منابع مالی اسلامی، از جمله زکات چیزی حدود 2 تریلیون دلار برآورد شد و پیش‌بینی می‌شود که تا سال 2020 این رقم از 3 تریلیون دلار نیز بگذرد. علاوه‌براین، هر سال چیزی بین 22 میلیارد الی 1 تریلیون دلار در قالب زکات در سراسر جهان اسلام خرج می‌شود. زکات اغلب به شکل غیررسمی میان افراد (مثلاً به صورت پرداخت نقدی به آشنایان نیازمند) دست‌به‌دست می‌شود و تنها یک چهارم کمک‌ها به نهادهای رسمی و مجاز حواله می‌شود. اما کم‌کم سازمان‌های اسلامی دارند به این نتیجه می‌رسند که پرداخت زکات برای رفع مشکلات دیرپاتری مثل کاهش فقر می‌تواند برای طیف گسترده‌تری از افرادِ نیازمند کارگشا باشد و راه‌حلّ پایدارتری برای مبارزه با فقر ارائه دهد. باید ذهنیت عموم را به نحوی تغییر دهیم که همگان بدانند زکات برنامه‌ای است که تحقّق تغییرات مثبت از طریق آن، مستلزم مدیریت حرفه‌ای است. در زمانه‌ای که دین اسلام با افراطی‌گری مرتبط دانسته شده، نشان دادن فواید و برکات این دین برای جامعه امری حائزاهمیت است. ]]> اقتصاد Tue, 27 Jun 2017 13:03:18 GMT http://dinonline.com/doc/note/fa/7408/ چرا در هند دین و معبدسازی یک تجارت سودآور است؟ http://dinonline.com/doc/note/fa/7366/ تلاش‌هایی صورت‌گرفته برای ترویج فرهنگ گردشگری بیشتر بر روی مثلث طلاییِ «دهلی-آگرا-جیپور» متمرکز بوده است. مقصد اکثر گردشگران خارجی (21درصد) ایالت تامیل نادو است. حدود 10درصد از گردشگران خارجی نیز دهلی را به عنوان مقصد خود برمی‌گزینند. اکثر گردشگران داخلی و خارجی ایالت‌های جنوبی را برای سفر انتخاب می‌کنند و این به خاطر وجود اماکن مذهبی مهمّی مثل شهر مادورای و تیروپاتی است. اکنون توریسم مذهبی به یک تجارت بسیار بزرگ در هند تبدیل شده است. این نشان‌دهندۀ چه چیزی است؟ نظرسنجی پیو حاکی از آن است که بالغ بر 25درصد مردم هند ظرف چهار، پنج سال گذشته مذهبی‌تر شده‌اند. میانگین خرجکرد مردم برای سفرهای مذهبی نیز در این دوره به بیش از دو برابر افزایش یافت. این روند در میان پیروان ادیان مختلف هند مشاهده می‌شود. این فعالیت اقتصادی و اشتغالِ حاصل از آن مایۀ خوشحالی است، اما باید دربارۀ تبعات دیگرِ افزایشِ تدیّن در میان مردم هند نیز تأمل کنیم. رشد گرایش به خرافات و دیانت‌های کورکورانه، سلطه‌جویانه و خشونت‌آمیز خطری است که جامعۀ هند را تهدید می‌کند. معبدسازی نیز تجارت پرسودی است و لذاست که عدّه‌ای اماکن عمومی را جهت ساخت معبد غصب می‌کنند. این در حالی است که در هند وقتی تندیس خدایان و دیگر تندیس‌های مذهبی در مکانی بنا می‌شود، دیگر نمی‌توان آنها را تخریب کرد. اکنون دین‌ورزی به تجارت بزرگی در هند تبدیل شده و دولت‌ها نیز مروّج «گردشگری مذهبی» هستند. در جامعۀ هند یک نوع رقابت ناگفته و ظریف در میان مردم شکل گرفته و همه می‌خواهند به یکدیگر بگویند که اعتقاد من و بت من بهتر از اعتقاد و بت دیگران است. جواهر لعل نهرو آرزو داشت منطق و روحیۀ علمی بر هندوستان حاکم شود. اما برعکس مردم هند هر روز بیش از پیش از تعصّبات و ایمان کورکورانه پیروی می‌کنند. منشأ بسیاری از ناسازگاری‌های اجتماعی و ایجاد اختلال در نظم عمومی دیانت‌های کورکورانه است. امروز می‌بینیم که چهره‌های سیاسی هند به جای این که راه درست را به مردم نشان دهند، خود مروّج دیانت کورکورانه هستند. البته سیاستمداران حق دارند خدایانی را که دوست دارند بپرستند، اما نه با هزینه‌ای که از جیب مالیات‌دهندگان می‌رود! مگر این که این کار نیز جزئی از تبلیغات تجاری آنها محسوب شود. ]]> اقتصاد Sat, 27 May 2017 23:14:21 GMT http://dinonline.com/doc/note/fa/7366/ برنامۀ بانک انگلیس مبنی بر ارائۀ ابزار نقدینگی برای بانک‌های اسلامی http://dinonline.com/doc/news/fa/7286/ به گزارش دین‌آنلاین به نقل از خبرگزاری رويترز، مدّت‌هاست که لندن درصدد است به یک کانون جهانی برای اقتصاد اسلامی تبدیل شود و حتّی برای این منظور در سال 2014 اوراق قرضۀ مستقلِّ اسلامی صادر کرد. ابزار پشتیبانی از بخش بانک‌داری اسلامیِ می‌تواند به انگلستان کمک کند تا تأثیرات منفی خروج از اتّحادیۀ اروپا را به سلامت پشت سر بگذارد.   اقتصاد اسلامی تابع اصولی مذهبی از قبیل ممنوعیت قمار و احتکار و سوداگری است و کسب بهره ممنوع است. این به معنای دشوار شدنِ دسترسی به بازار پول برای بانک‌های اسلامی است، به‌ویژه ابزار نقدینگیِ بهره‌محوری که بانک‌های مرکزی ارائه می‌دهند. به گفتۀ بانک انگلستان، احتمالاً این تسهیلات پس از بهار 2018 آماده خواهد شد و هنوز تصمیمی مبنی بر این که آیا تسهیلاتی برای نقدینگی بیمه نیز تدارک دیده شود گرفته نشده است. این ابزارِ پیشنهادی پیشرفت مطلوبی برای بانک‌های اسلامی بریتانیا خواهد بود. این بانک‌‌ها شامل «بانک گیت‌هاوس»، «بانک لندن»، «بانک لندن و خاورمیانه»، «بانک الرایان» قطر و یکی از واحدهای بانک‌های اسلامی قطر هستند. بانک انگلستان در قالب گزارش رایزنی خود عنوان داشت در الگوی پیشنهادی قیمت‌گذاری با استفاده از ابزارهای متعارف امکان‌پذیر خواهد بود و این چیزی است که این الگو را برای بانک‌های اسلامی جذّاب می‌سازد. به گفتۀ بانک مرکزی، براساس بازخورد حاصل از گزارش رایزنیِ پیشین، الگویی که در آن از قرارداد نمایندگی تحت عنوان «وکالت» استفاده شده بود ارجحیت دارد. افراد به بانک‌ مرکزی توصیه کردند که الگوی پیشنهادیِ بر مبنای «مرابحۀ» کالا می‌تواند خطرات حیثیتی دربرداشته باشد، زیرا بر سر مطابقت آن با قانون شرع اختلاف‌نظر وجود دارد. سهام‌داران تا 23 مه فرصت دارند که نظرات خود را اعلام کنند و بعد از آن بانک انگلستان کار خود را بر روی تسهیلات آغاز خواهد کرد. ]]> اقتصاد Fri, 07 Apr 2017 19:14:02 GMT http://dinonline.com/doc/news/fa/7286/ بهارعربی را فراموش کنید، این سرمایه‌داری است که قادر به تحوّل خاورمیانه است http://dinonline.com/doc/report/fa/7012/ به گزارش دین‌آنلاین به نقل از تلگراف، این تنها مصر نیست که در پی تحول در الگوهای سیاست اقتصادی است؛ عربستان سعودی نیز به همین نتیجه‌گیری مصر رسیده است؛ این که اصلاحات هدف‌مند اقتصادی تنها راه برای حفظ قدرت است. هر دوی این کشورها شوک‌های بزرگ اقتصادی را ازسرگذرانده‌اند که باعث ناپایداری وضع موجود شده است. افت قیمت‌ نفت که عربستان مسبّب آن بوده، باعث شده است مازاد بودجه جای خود را به کسری کلان بودجه بدهد. در مصر سرمایه‌گذاران و توریست‌ها پس از انقلاب وحشت‌ کردند و جریان نقدینگی را متوقّف ساختند. در حال حاضر یک چهارم جمعیت مصر زیر خطّ‌فقر به سرمی‌برند. این بحران‌ها چالشی برای الگوهای اقتصادی مطلوب رژیم‌های خودکامۀ عربی هستند. دولت مصر و عربستان هر دو به این تکیه کرده‌اند که سالانه میلیاردها در قالب یارانۀ غذا یا سوخت به مردم خود ارائه می‌دهند. دو سوم سعودی‌ها و مصری‌ها در حوزۀ اقتصاد رسمی مشغول به کارند و دارای مشاغل دولتی هستند. بسیاری از مردم نیز در عرصۀ اقتصاد غیررسمی فعّال هستند؛ این قشر دارای هیچ‌گونه حقوق قانونی یا پروانۀ تجاری نیستند و مجبورند رشوه بدهند و با کاغذبازی‌های مملو از فساد دست به گریبان باشند. مهم‌ترین دارایی‌های ملّی تحت سیطرۀ سران دولت هستند؛ یعنی پادشاهی عربستان یا ارتش مصر. در عین حال، نرخ زادوولد نیز بسیار بالا است و این مستلزم تأمین امکانات و اشتغال‌زایی بیشتر است. در شرایطی که دارایی‌های دولت در نوسان است، تنها یک راه برای اشتغال‌زایی باقی‌ مانده و آن جذب سرمایه‌داران است. لذا این دو کشور عربی به انحاء مختلف تلاش دارند اصلاحاتی را پیاده سازند که در جذب سرمایۀ داخلی و خارجی مؤثّر باشند. چهل سال از ملّی‌سازی دارایی‌های نفتی عربستان گذشته و حال این کشور برنامۀ خصوصی‌سازی را در مقیاسی باورنکردنی آغاز کرده است. عربستان قصد دارد با فروش سهام فرودگاه‌ها، بانک‌ها و خدمات دولتی و حتّی بخشی از شرکت ملّی نفت خود، مبلغ 1/7 تریلیون دلار برای صندوق سرمایه‌گذاری ملّی خود جمع کند. همچنین وعده داده که موانع را از سر راه کسب‌وکارهای کوچک بردارد و سهم آنها از اقتصاد را افزایش دهد. به همین‌شکل، مصر نیز یک وام 12 میلیارد دلاری سه‌ساله از «صندوق بین‌المللی پول» برداشته است. گام نخست شناورسازی پوند مصر بود. دولت توافق کرده که سیاست پولی خود را سختگیرانه‌تر کند تا بدین‌ترتیب بتواند تورّم را تعدیل کند، یارانه‌ها و دستمزدها را کاهش دهد، وضعیت جواز تجاری و قانون ورشکستگی را بهتر کند و بازار کار و بخش انرژی را اصلاح سازد. البته این اصلاحات با موانعی بزرگ روبرو هستند. این یک داروی تلخ است، اما دولت‌های عربی دارند گزینه‌های دیگر را از دست می‌دهند. الگوی جاافتاده مبنی بر سلطۀ دولت و دولت رفاه قادر به پیشگیری از انقلاب نیست. اما شاید دست‌کم فعلاً سرمایه‌داری راه‌حلّ خوبی باشد. ]]> اقتصاد Wed, 07 Dec 2016 06:35:48 GMT http://dinonline.com/doc/report/fa/7012/ چرا پرداخت وجوهات و اعانات به نهادهای مذهبی کم شده است؟ http://dinonline.com/doc/report/fa/6916/ به گزارش دین‌آنلاین به نقل از نیویورک تایمز، میزان خیرات و صدقات مردم در مقایسه با سال 1990، تقریباً 50درصدکاهش داشته و این سیر نزولی همچنان ادامه دارد. بخشی از دلیل این امر کاهش شمار پیروان ادیان و مذاهب است. براساس پژوهش‌های مؤسسۀ پیو (2014)، 23درصدمردم آمریکا پیرو هیچ دینی نیستند و این رقم به نسبت سال 2007 تقریباً 16درصدکاهش داشته است. البته نمی‌توان با اطمینان گفت که کاهش اعانات به نهادهای مذهبی، به منزلۀ قطع انفاق‌های مردم است. چراکه بعضی از مردم روش‌های دیگری برای کمک کردن دارند. از سوی دیگر، در گذشته عموم متدیّنان به کلیسا اعتماد داشتند و حتّی اگر تعارضاتی در آن وجود داشت، یا حتّی اگر مخالف مواضع کلیسا بودند، باز هم  به آن پشت نمی‌کردند و اعاناتشان همچنان ادامه داشت. اما اکنون اگر شخصی به لحاظ تفکّر و ایدئولوژی مخالف مواضع یک نهاد باشد، تمایل کمتری به کمک کردن خواهد داشت و ممکن است اعانات خود را به جای دیگری ببرد. در کلیساها و کنیسه‌ها شاهد کاهش اعانات مردم هستیم، اما در مساجد وضعیت فرق می‌کند. مسلمانان امریکا با وجود مشکلات اقتصادی، از خیرات و صدقات خود نکاسته‌اند، چراکه از نگاه آنها انفاق نه فقط عملی صالح، بلکه اساس دین اسلام است. دلیل دیگر نیز آن است که مسلمانان می‌خواهند وجهۀ مثبت دین خود را که تروریسم آن را خدشه‌دار ساخته است به جهانیان نشان دهند.   *در بعضی از مذاهب مثل «کلیسای قدیسان آخرالزّمان» یا «مورمون‌ها» پیروان موظّفند سالانه 10درصداز درآمد خود را به کلیسا به عنوان عشریه دهند. *در کلیساها جمع‌آوری اعانات به این صورت است که در مراسم‌های عبادی پول جمع می‌شود، اما روال کنیسه‌ها متفاوت است. در اکثر کنیسه‌ها شهریۀ سالانه‌ای برای اعضا لحاظ شده است که همه (جز افراد بی‌بضاعت) ملزم به پرداخت آن هستند.   ]]> اقتصاد Mon, 07 Nov 2016 15:12:44 GMT http://dinonline.com/doc/report/fa/6916/ درآمد پیروان کدام ادیان بالای صدهزار دلار است؟ http://dinonline.com/doc/report/fa/6831/ به گزارش دین آنلاین به نقل  از تایم، براساس داده‌هایی که در یکی از مطالعات بزرگ پیو در سال 2014 گرد‌آوری شد،44% خانواده‌های یهودی آمریکا مجموعاً درآمدی بالای صدهزار دلار دارند. لذا یهودیان دارای بالاترین درآمدها در آمریکا هستند. در مرتبۀ بعدی نیز هندوها (36%) و بعد پیروان کلیسای اسقفی (35%) قرار گرفته‌اند. تعداد قابل‌توجّهی از این سه گروه در بازۀ درآمدیِ بین 50 هزار تا 99 هزار دلار جای دارند. روی‌هم‌رفته، تقریباً درآمد 70% از خانواده‌های یهودی، هندو و پیروان کلیسای اسقفی 50 هزار دلار یا بیشتر است. پیش از این که نتیجه‌گیری کنیم عقاید کلامی و دینی با سطح درآمد در ارتباط است، باید به خاطر داشته باشیم که موفقیت تحصیلی نقشی کلیدی در میزان درآمد افراد دارد. خانواده‌های پرسبیتری، انجیلی‌ و متدیست‌ نیز در میان گروه‌های دارای بالاترین درصد درآمد، یعنی بالای 100 هزار دلار هستند. اما ملحدان و لاادریون نیز همین‌طور هستند. طبق نظر پژوهشگران پیو، بالای یک چهارم اعضای هر یک از این گروه‌ها درآمدهای شش رقمی دارند و اعضای این گروه‌ها در مقایسه با عموم مردم دارای تحصیلات عالیۀ بالاتری هستند. در عین حال حدود 20% از خانواده‌های مورمون‌، مسلمان و کاتولیک‌ دارای بالای 100 هزار دلار درآمد هستند و تقریباً تمام بزرگسالان آمریکا همین رقمِ درآمد را دارند. به نظر می‌رسد در بین گروه‌های مذهبی «شاهدان یهوه» دارای پایین‌ترین سطح درآمد هستند؛ یعنی فقط 4% آنها درآمد شش رقمی دارند و تقریباً 50% آنها سالانه کمتر از 30 هزار دلار درآمد دارند. دو گروه «انجمن ملّی تعمیدیون» و «کلیسای خدا در مسیح» نیز دارای کمترین سطح درآمدها هستند و تقریباً نیمی از این خانواده‌ها کمتر از 30 هزار دلار درآمد دارند. چندان جای تعجّب نیست که یهودیان و هندوها دارای بیشترین درآمدها هستند. به هر حال معمولاً آنها دارای بالاترین سطح تحصیلات هستند. نتایج یکی از تحقیقات مؤسسۀ پیو حاکی از آن است که 58% یهودیان آمریکا فارغ‌التحصیل دانشگاه هستند و 28% نیز مدرک فوق‌لیسانس دارند (در حالی که این رقم در بین بزرگسالان آمریکا به‌ ترتیب 29% و 10% است). براساس یکی از پژوهش‌های پیو که در سال 2012 انجام شد، سطح تحصیلات هندوها از این هم بالاتر است و 85% آنها دارای مدرک کارشناسی و 57% آنها دارای مدرک کارشناسی ارشد هستند. ملحدان نیز معمولاً نسبت به کلّ جمعیت تحصیلات بالاتری دارند و 43% آنها دارای مدرک دانشگاهی هستند. در بین لاادریون نیز تقریباً همین درصد (42%) مدرک دانشگاهی دارند، اما تنها یک چهارم کاتولیک‌ها و پروتستان‌ها فارغ‌التحصیل دانشگاه هستند. در میان «شاهدان یهوه»، پرینس (خوانندۀ آمریکایی) به لحاظ ثروتمند بودنش یک استثناء است. اما او هم از این نظر که تحصیلات دانشگاهی ندارد، یک نمونۀ نوعی از «شاهدان یهوه» است. 63% اعضای این فرقه تنها تا سطح دبیرستان تحصیل کرده‌اند. حداقل شاهزاده بهانۀ خوبی برای این کار داشت و آن این بوده که در نوزده سالگی معاملۀ خوبی را امضا کرد و اولین آلبوم خود را منتشر ساخت.   ]]> اقتصاد Thu, 20 Oct 2016 15:45:33 GMT http://dinonline.com/doc/report/fa/6831/ رسوایی؛ حاجیانی که فریب مدیران تورها را خوردند http://dinonline.com/doc/report/fa/6803/ خانواده طارق خان یکی از خانواده‌هایی هستند که امسال در مناسک حج شرکت کردند، اما آژانس‌های مسافرتی بی‌وجدان که در کمین مسلمانان بریتانیا نشسته‌اند آنها را هم تیغ زدند. آن‌ها نفری چهار هزار یورو برای هزینه سفر خود پرداخته بودند و به آنها اطمینان داده شده بود که یک اتاق اختصاصی برای کلّ خانواده خواهند داشت. اما به‌محض ورود به هتل، خانم‌ها و آقایان از هم جدا شدند و مجبور شدند با غریبه‌ها هم‌اتاق شوند و هر هشت نفر باید از یک سرویس بهداشتی مشترک زهوار دررفته استفاده می‌کردند. سالانه حدود 25 هزار نفر از مسلمانان بریتانیا در مناسک حج شرکت می‌کنند. حجّاج سال‌ها پس‌انداز می‌کنند تا بتوانند مخارج این سفر سه‌هفته‌ای را بپردازند. خالد پرویز مدیر «انجمن حجّاج بریتانیا» است؛ خیریه‌ای که به‌منظور تسهیل برگزاری حج برای مسلمانان بریتانیا تأسیس شده است. او می‌گوید بسیاری از حجّاج از حقوق ابتدایی خود محرومند، اما مسئولان اهمیت چندانی به این معضل نمی‌دهند و هیچ‌کس دلّالان بی‌شرف را مجازات نمی‌کند. بسیاری از آژانس‌ها مدّعی‌اند که هم از طرف بریتانیا و هم از طرف عربستان مجوّز دارند، اما دروغ می‌گویند. هرساله خانواده‌های بسیاری شاکیانه از سفر حج بازمی‌گردند و تصاویر و فیلم‌های وضعیت نابسامان اتاق‌ها، نشت فاضلاب و هجوم سوسک‌ها را با خود به سوغات می‌آورند و می‌گویند اگر از این وضع شکایتی می‌کردیم، پاسخ می‌دادند کاری از دست ما برنمی‌آید، یا حتّی در بعضی موارد با خشونت تهدیدمان می‌کردند. احمدعلی میناس، یکی از حجّاج سال گذشته است؛ او این‌طور تعریف می‌کند که به آنها وعده هتل چهار ستاره داده شده بود، اما در عمل با یک بیغوله کثیف و مخروبه که فاصله زیادی از مسجدالحرام داشت مواجه شده بودند. او می‌گوید: "سیم‌های لخت برق از دستگاه تهویه هوا بیرون زده بود و هیچ امکاناتی برای نشستن و غذا خوردن وجود نداشت. درخور شأن انسان نبود که در آن هتل بماند! شصت‌نفری که در کاروان ما بودند، همگی از شرایط ناراضی بودند. مدیر کاروان برای جابجایی مسافران، اتوبوس‌های قدیمی و درب‌وداغان کرایه می‌کرد. هنگام بازگشت نیز برای صرفه‌جویی بیشتر، در نیمه‌شب ما را مجبور به ترک هتل کرد و ناگزیر شدیم ساعت‌ها در خیابان‌های جدّه بدون آب و غذا و محلّی برای نمازخواندن معطّل بمانیم. در پرواز بازگشت نیز یک توقف هفده‌ساعته در بیروت داشتیم و بااینکه به ما گفته شده بود در این مدت در هتل اقامت خواهیم داشت، وقتی رسیدیم خبری از هتل نبود و مجبور بودیم در فرودگاه منتظر بمانیم." وقتی به بریتانیا بازگشتند و میناس به مسئول تور شکایت کرد، صد یورو به‌عنوان غرامت به او پرداخت کردند که او نپذیرفت. یکی از مسئولان شرکت در پاسخ به گاردین گفت شخص دیگری مسئولیت آن شرکت را برعهده‌گرفته و مالک جدید هیچ ارتباطی با کاروانی که میناس با آن سفر کرده بود ندارد و سفر حج ارائه نمی‌دهد. مؤسسه «استانداردهای مسافرتی» نیز اظهار داشت که درباره شرکت تحقیق می‌کند، اما هیچ پاسخ دیگری نداد.   ]]> اقتصاد Tue, 11 Oct 2016 22:59:28 GMT http://dinonline.com/doc/report/fa/6803/ درآمد دین در آمریکا بیش از مجموع عواید گوگل و اپل است http://dinonline.com/doc/news/fa/6691/ سهم اجتماعی-اقتصادیِ دین در جامعۀ امریکا براساس تجزیه و تحلیلی تجربی، ارزش مؤسّسات دینی در امریکا 2/1 تریلیون دلار براورد می‌شود. این مؤسّسات شامل تسهیلات بهداشت و سلامت، مدارس، مهدکودک‌ها، خیریه‌ها، رسانه‌ها، کسب و کارهای مرتبط با حوزۀ دین، بازارهای فروش اغذیۀ حلال می‌شود. هزینه‌های برنامه‌های اجتماعی و انسان‌دوستانه و دستمزد کارکنان و مخارجِ مجامع مذهبی نیز در زمرۀ مبلغ این ارزش‌گذاری قرار می‌گیرد. برایان گریم (Brian Grim) این را برآوردی محافظه‌کارانه می‌داند. او می‌گوید بیش از 344 هزار مجمع مذهبی‌ای که در سراسر امریکا وجود دارند، مجموعاً صدها هزار پرسنل دارند و کالا و خدماتی به ارزش میلیاردها دلار خریداری می‌کنند. طبق گزارش‌ها، بیش از 150 میلیون نفر از مردم امریکا، یعنی تقریباً نیمی از جمعیت این کشور، عضو مجامع و گروه‌های مذهبی هستند. با این که تعداد این افراد رو به کاهش است، اما با این حال در طی پانزده سال گذشته، مجموع پولی که نهادهای دینی صرف برنامه‌های اجتماعی کرده‌اند، سه برابر شده و به 9 میلیارد دلار رسیده است. از بین پنجاه خیریۀ برتر در امریکا نیز، بیست خیریه مذهبی هستند و مجموع عواید آنها 3/45 میلیارد دلار است. در این گزارش به بررسیِ «مرکز پژوهش‌های پیو» اشاره شده که نشان می‌دهد در هفتۀ گذشته دو سوم از افراد مذهبی پول، اجناس یا وقت خود را وقف فقرا کرده‌اند. در حالی که اعانات اشخاصی که چندان مذهبی نیستند 41 درصد بوده است. برایان گریم و همکار او ملیسا گریم (Melissa Grim) از مؤسسۀ نیوزیوم (Newseum) در واشنگتن، از عواید دین در امریکا سه برآورد ارائه داده‌اند. کمترین برآورد که 378 میلیارد دلار است، تنها عواید نهادهای دینی را لحاظ کرده است. برآورد میانه، یعنی 2/1 تریلیون دلار شامل برآورد ارزش بازاریِ کالاها و خدماتی است که نهادهای دینی و کسب و کارهای مذهبی ارائه می‌دهند. بالاترین برآورد نیز که عواید دین را در جامعۀ امریکا سالانه 8/4 تریلیون دلار ارزیابی می‌کند، شامل درآمد آن دسته از خانواده‌های امریکایی‌ می‌شود که وابستگی‌های مذهبی دارند. در این تحلیل ارزش دارایی‌های مالی یا عینیِ گروه‌های مذهبی لحاظ  نشده است. همچنین هزینۀ اتّفاقات منفی‌ای که در بعضی جوامع مذهبی رخ می‌دهند، مثل سوءاستفادۀ بعضی روحانیان از کودکان، شیّادی‌ها و احتمال این که فضاهای مذهبی به پایگاهی برای افراطی‌گری و خشونت تبدیل شده باشند در نظر گرفته نشده است. نتیجه‌گیری تحلیل آن بود که بی‌شک حوزۀ دین جزء مهمّی از کلّ اقتصاد امریکا است و زندگی اکثریت مردم امریکا را تحت تأثیر خود قرار داده است. ]]> اقتصاد Sat, 17 Sep 2016 06:37:41 GMT http://dinonline.com/doc/news/fa/6691/ ناخشنودی مردم مکه از تغییرات، پس از پایان مناسک حج http://dinonline.com/doc/report/fa/6687/ حجاج در حال طوافِ خانۀ کعبه، سر بالا کردند تا به مناره‌های مسجدالحرام نظاره کنند. اما برج ساعت «ابراج‌البیت» که در عین حال یک هتل لوکس بدنام، مجتمع تجاری و دومین ساختمان بلند جهان است از عظمت مناره‌ها کاسته بود. سال آینده نیز حجّاج شاهد «ابراج کدی» بزرگ‌ترین هتل جهان خواهند بود. در حقیقت با این که مناره‌ها همانند بسیاری از دیگر بخش‌های شهر بازسازی‌شده‌اند، اکنون یادگار دوران قدیم مکّه محسوب می‌شوند. حال جرثقیل‌ها و داربست‌ها میانۀ آسمان مکّه را اشغال کرده‌اند و خاطرنشان می‌کنند که شهر در دست توسعۀ عظیم دولتی است تا بتواند جمعیت فزایندۀ حجاج را مدیریت کند. با این که حجّاج از سر عبودیت و به قصد عبادت خداوند به مکّه می‌آیند و اکثراً نشانۀ ماندگاری از خود بر چهرۀ شهر باقی نمی‌گذارند، اما وقتی می‌روند دو میلیون بومی شهر با تغییراتی که حج بر سیمای شهر برجای گذاشته است باقی می‌مانند. در دهۀ 1960، پییش از این که هزینۀ سفر مقرون‌به‌صرفه‌تر شود، تعداد حجّاج تقریباً دویست‌ هزار نفر بود. اما طبق اظهارات شهردار مکّه، امروز این تعداد به دو یا سه میلیون حاجی افزایش یافته است و تعداد عمره‌گزاران نیز دوازده میلیون نفر است. با توجه به این که عربستان با افت قیمت نفت مواجه است، انتظار می‌رود که عواید حاصل از صنعت توریسمِ مکّه به منبع اقتصادی بزرگ‌تری برای عربستان سعودی تبدیل شود. طبق برنامه‌های فعلی، تصمیم بر این است که تا سال 2020 تعداد حجّاج تا چندین میلیون نفر افزایش پیدا کند. از بناهای هزار سالۀ شهر تعداد انگشت‌شماری باقی مانده‌اند. تپّه‌ها و دژ عثمانی جای خود را به برج ساعت پادشاه داده‌اند و منزل خدیجه همسر اول پیامبر نیز به سرویس بهداشتی عمومی تبدیل شده است. اما دربارۀ هزاران خانه و محله‌هایی که برای توسعۀ هرچه بیشتر شهر تخریب شده‌اند حرفی زده نمی‌شود. از پانزده محلۀ قدیمی شهر مکّه، سیزده محلّه کاملاً تخریب و بازسازی شده‌اند تا فضای بیشتری برای ساخت هتل‌ها و فضاهای تجاری بزرگ‌تر مهیّا شود. هیچ‌کس به اندازۀ آقای سامی عنقاوی در این زمینه اطّلاع ندارد. عنقاوی که معمار است و اکنون در شهر جدّه زندگی می‌کند، دوران طفولیت خود را در موطن آباء و اجدادی‌اش مکّه گذرانده است. پدر او نیز همانند بسیاری از دیگر ساکنین مکّه راهنمای محلّی زائرین حج و عمره بود. عنقاوی‌ها در شعب علی زندگی می‌کردند که یکی از محلات مکّه است و گفته می‌شود محلّ تولد پیامبر اسلام بوده است. اما خانۀ آنها نیز در زیرمجموعۀ نخستین مرحلۀ توسعۀ مسجدالحرام در دهۀ 1950 تخریب شد. خانوادۀ او دو مرتبۀ دیگر نیز به خاطر توسعۀ اجباریِ شهر وادار به جابجایی شدند. این معمار 65 ساله مؤسس «مرکز پژوهش‌های حج» است و سه دهۀ گذشتۀ عمر خود را صرف پژوهش و ثبت اماکن تاریخی دو شهر مکّه و مدینه کرده است. عنقاوی در سال 2012 در مصاحبه‌ای با گاردین اظهار داشت: "آنها در حال تبدیل کردن این مأمن الهی به یک دستگاه هستند؛ آن را تبدیل می‌کنند به شهری که دارای هیچ هویت و میراث و فرهنگ و محیط‌زیست طبیعی‌ای نیست." قصۀ زندگی عنقاوی حکایت حال بسیاری از خانواده‌های مکّی است. زندگی مردم این شهر از دیرباز بر صنعت حج متّکی بوده است، اما حال این مردم با شروع دور جدید توسعۀ مکّه، بیش از پیش احساس ناخرسندی می‌کنند. خانم جواهر السدیری یکی از اساتید «دانشگاه کندی هاروارد» (Harvard’s Kennedy School) می‌گوید بومیان مکّه دائماً ناگزیر بوده‌اند درآمد، اشتغال و سبک زندگی خود را تغییر دهند تا با شهری انطباق پیدا کنند که هر روز بیشتر از روز قبل سعی دارد آنها را از چهرۀ خود حذف کند. این تغییرات در شرف بروز خصومت‌ها قرار دارد. با از میان رفتن محله‌ها، اقتصادهای غیررسمی‌ای که حیات جوامع بومی را حفظ می‌کرد (سبزی‌فروش‌ها، کفاش‌ها یا راهنماها) در معرض خطر قرار گرفته‌اند. حال مشارکت بومیان شهر در صنعت حج دشوارتر از پیش شده و آنها مجبور به رقابت با شرکت‌های بزرگ شده‌اند: هتل‌ها جای خانه‌های شخصی و رستوران‌های زنجیره‌ای فست‌فود جای دکه‌های کوچک اغذیه‌فروشی را گرفته‌اند. تنها منبع درآمد بالا و تضمین‌شده مختصّ خانواده‌هایی است که صاحب ملک هستند. خانواده‌های مکّی که اکنون خارج از این شهر زندگی می‌کنند، مدت‌ها است که منزل خود را به زائران مهاجر اجاره داده‌اند. السدیری می‌گوید: " اغراق نمی‌کنم؛ آنها با اجاره دادن خانۀ خود در موسم حج، درآمدی کسب می‌کنند که می‌تواند برای امرار معاش یک سالشان کفایت کند." اما با توجه به این که اکنون قیمت یک متر زمین در نواحی محاط بر مسجدالحرام صد هزار یورو است، بسیاری از مالکین زمین خود را یا به دولت، یا به بساز و بفروش‌ها فروخته‌اند. این یعنی بخش اعظم شهر اکنون تحت مالکیت بساز و بفروش‌ها است و منافع بخش خصوصی بر آن حاکم است. مکّه مجبور است به خاطر نگرانی‌های روزافزون مالی، زائرین مهاجر را به ساکنین بومی خود اولویت ببخشد، هرچند که این دو گروه به‌شدّت در هم تنیده شده‌‌اند. شاید بتوان گفت جوامع مهاجر آسیب‌پذیرترین قشر شهر هستند. السدیری می‌گوید 45 درصد جمعیت کنونی مکّه مهاجرین غیرسعودی هستند. این مهاجرین از برمه (تقریباً 250 هزار نفر)، نیجریه و جوامع آسیای جنوبی آمده‌اند. السدیری می‌گوید برمه‌ای‌ها از جهات بسیاری برگ برنده را در مکّه دارند. با این که برمه‌ای‌ها افرادی منزوی هستند، اما از نظم و انضباط فوق‌العاده‌ای برخوردارند. برمه‌ای‌ها برخلاف گروه‌های دیگر مهاجران از سال 1948 به بعد به در پی پناهندگی سیاسی به عربستان آمدند و در سال 2015 نیز این کشور برای نخستین بار به بسیاری از آنها حق اقامت دائمی داد. بسیاری از مهاجران مستندنشده نیز حاجیانی هستند که مدّت اعتبار ویزای آنها به پایان رسیده، اما همچنان در شهر رحل اقامت افکنده‌اند! تعدادی از آنها به خاطر فضای معنوی شهر، عدّه‌ای برای امرار معاش و بعضی از مسن‌ترها نیز برای جان سپردن در شهر مانده‌اند. السدیری می‌گوید آمار رسمی‌ای وجود ندارد، اما دولت روی چنین اشخاصی چشم می‌بندد و اجازه می‌دهد در شهر بمانند. صحیح نیست که مسلمانان را مجبور به ترک مکّه کنیم، چراکه هر فرد مسلمانی مکّه را خانۀ دوم خود می‌داند. اما با توجه به توسعه‌ها این قشر نیز به حواشی شهر رانده می‌شوند و در معرض آسیب قرار دارند. براساس نقشۀ عظیمی که در سال 2011 طرح‌ریزی شد، بنا بود بومیان همگی به محلّی به نام «دروازۀ مکّه» که محله‌ای به مساحت شانزده کیلومتر مربع با خانه‌های ارزان‌قیمت است منتقل شوند. اما در عمل، اهالی مکّه با تخریب خانه‌هایشان وجه ناچیزی دریافت می‌کنند و رهسپار روستاهای حومۀ شهر می‌شوند و در آنجا زاغه‌های جدیدی را می‌سازند. ]]> اقتصاد Thu, 15 Sep 2016 06:00:18 GMT http://dinonline.com/doc/report/fa/6687/