پایگاه تحلیلی خبری دین آنلاین - آخرين عناوين مسیحیت :: نسخه کامل http://dinonline.com/religion/news/christian Sun, 22 Sep 2019 10:12:58 GMT استوديو خبر (سيستم جامع انتشار خبر و اتوماسيون هيئت تحريريه) نسخه 3.0 http://dinonline.com/skins/default/fa/normal3/ch01_newsfeed_logo.gif تهيه شده توسط پایگاه خبری دین آنلاین http://dinonline.com/ 100 70 fa نقل و نشر مطالب با ذکر نام پایگاه خبری الف آزاد است. Sun, 22 Sep 2019 10:12:58 GMT مسیحیت 60 دیگر ما را مورمون ننامید http://dinonline.com/doc/report/fa/7887/ راسل نلسون رهبر این کلیسا و همچنین مسن‌ترین عضو این کلیسا اعلام کرد که این شرایط نباید ادامه پیدا کند و از این به بعد باید نام کامل کلیسا مورد استفاده قرار بگیرد. نلسون دلیل این حرف خود را ارتباط مستقیم خدا با خود دانست و گفت خداوند به ذهن من الهام کرد که نام اصلی که بر کلیسا گذاشته بسیار اهمیت دارد و ما باید خودمان را با خواسته خداوند هماهنگ کنیم. او همچنین معتقدان را از استفاده مخفف نام کلیسا منع کرد. مورمون‌ها معتقدند نلسون ۹۴ ساله پیامبری است که با خدا رابطه مستقیم دارد. هدف از این تغییر شاید برای تحکم بخشیدن به رابطه این آیین با مسیحیت است. هدف دیگر می‌تواند دوری از اندک گروه طرفدارانی باشد که خود را قدیسان آخر الزمان نمی‌دانند. این افراد معمولاً از گروه‌های بنیادگرا مانند برادران متحد نبوتی apostolic united brethren هستند که همچنان چندهمسری را تأیید می‌کنند؛ اعتقادی که کلیسای قدیسان آخرالزمان از آن کناره گرفته است. در فرهنگ عامه، این کلیسا به خاطر نمایش کمدی موزیکالی به نام کتاب مورمون شهرت یافته است که در سراسر دنیا اجرا شده و فروش جالب توجهی داشته است. محتوای این نمایش تمسخر عقاید مورمون‌هاست و شاید این تغییر نام آیین به خاطر اجتناب این کلیسا از این نمایش باشد اگرچه این موضوع نامحتمل به نظر می‌آید چرا که در گذشته کلیسای قدیسان آخرالزمان، این نمایش را تحسین کرده بود و حتی در اعلان نمایش این جمله را تبلیغ می‌کرد که "شما نمایش را دیدید، حالا کتاب را بخوانید". بسیاری حتی این نمایش را عاملی برای پیوستن افراد جدید به این کیش ایمانی می‌دانستند. پس از اجرای اولیه نمایش در نیویورک، کلیسا به دنبال این بود که از طریق کمپین تبلیغاتی به نام "من مورمون هستم"، یا از طریق سریال مستندی به نام با "مورمون‌ها آشنا شوید"  آگاهی به این ایمان را افزایش دهد، اگرچه این تلاش‌ها اکنون بیهوده به نظر می‌آید. ]]> مسیحیت Sun, 25 Aug 2019 11:08:29 GMT http://dinonline.com/doc/report/fa/7887/ سکولاریزه کردن مدارس در ایرلند به کجا رسید؟ http://dinonline.com/doc/report/fa/8157/ بنابر یک نظرسنجی که در دوبلین انجام شد، بیش از یک‌چهارم والدین کودکان پیش‌دبستانی، مدارسی به‌لحاظ مذهبی چندگانه را ترجیح داده‌اند. در نتیجه حکومت اعلام کرد که از هر هشت مدرسه محلی کاتولیک یک مدرسه باید از قیمومیت کاتولیک‌ها خارج شود. نتیجه این امر پخش اعلامیه‌هایی توسط سه مدرسه کاتولیک دیگر با این مفاهیم بود: حذف قیمومیت کاتولیک‌ها بر مدارس یعنی پایان اجرای مراسم سنتی چون کریسمس و هالووین، پایان برنامه غذای سالم و باشگاه‌های کتابخوانی، کم‌ارزش‌کردن سالمندان در خانواده، سانسور کردن زبان ایرلندی، عدم امنیت در تورهای مدرسه، کاهش استانداردهای آموزش و در یک کلمه یعنی یک دردسر شبیه برگزیت. وزیر آموزش و پرورش ایرلند این اقدام مدارس کاتولیک را محکوم کرد و از آنها خواست از پخش اطلاعات نادرست خودداری کنند. همچنین نتیجه سپردن وظیفه واگذاری قدرت به خود مدارس کاتولیک این شد که این مدارس از دادن داده‌های عینی به والدین خودداری کنند و به آنها گفتند که در صورت رأی دادن به چندمذهبی‌شدن برخی مدارس، امکان تجدیدنظر برای آنها وجود نخواهد داشت. چنین امری مثلاً در مناطق حومه دوبلین باعث شد طرح تغییر مدارس کاتولیک به چندمذهبی نتواند رأی کسب کند.   موافقان این طرح معتقدند این وظیفه حکومت است که به مردم توضیح دهد که تغییر مدارس از کاتولیک به چندمذهبی موجب هرج و مرج نخواهد شد و فقط معیارهای اخلاقی و دینی که مدرسه بر اساس آن اداره می‌شود از کاتولیک به چندمذهبی تغییر خواهد یافت. علاوه بر این، برخی مراسم خاص کاتولیک که هر روزه وقت فراوانی از زمان مدرسه را می‌گیرد به ساعات خارج از مدرسه منتقل خواهد شد. اجرای چنین طرحی باعث می‌شود حقوق کودکان غیرکاتولیک که از آموزش‌های مذهبی محروم هستند و معلمان غیرکاتولیک که معمولاً در روند استخدام مورد تبعیض قرار می‌گیرند مورد توجه قرار بگیرد، چنانکه این طرح به فرایند جداسازی دین از حکومت در ایرلند نیز یاری خواهد رساند. ]]> مسیحیت Sat, 18 May 2019 19:45:43 GMT http://dinonline.com/doc/report/fa/8157/ پاپ: هرگونه سوء استفاده جنسی در کلیسا را گزارش دهید http://dinonline.com/doc/news/fa/8162/ این حکم پیشگامانه همراه با تضمین حفاظت از کسانی که گزارش می‌دهند داده شده است که این امر مستلزم وجود سیستم‌هایی در هر اسقف‌نشین برای دریافت این گزارش‌ها به صورت محرمانه است. اقدام واکنشی پاپ ممکن است موجب ایجاد موج جدیدی از ادعاها و شکایت‌های جدید در دنیای مسیحیت کاتولیک شود. این جدیدترین اقدام پاپ در مقابل رسوایی‌های جنسی کلیسای کاتولیک است که مدتها پاپ را درگیر مبارزه با آن کرده است. بسیاری در این فاصله پاپ فرانسیس را به شکست در اقدام مؤثر متهم کردند.   گزارش دادن در این قانون جدید به کلیسا محدود شده و شامل پلیس نیست. واتیکان اعلام کرده است که این موضوع به سیستم‌های قانونی گزارش دهی مختلف در کشورهای جهان مرتبط است که  امکان ایجاد یک سیستم واحد غیرممکن می‌سازد؛ همچنین درگیری پلیس در این امر، در کشورهایی که مسیحیان اقلیت تحت نظری هستند ممکن است برای آنها خطرناک باشد. بسیاری از گروه‌ها و سران کلیسا از حکم جدید حمایت کرده‌اند. کاردینال مارک اولت، رئیس مجمع اسقف‌ها معتقد است: " ما سال‌ها کشیش‌ها را مجبور کرده‌ایم از قوانین سخت پیروی کنند؛ پس چرا اسقف‌ها و دیگر مقامات کلیسا باید از چنین امری مستثنی باشند؟" کارلس سیسلونا، سراسقف و بالاترین مقام تحقیقاتی واتیکان در حوزه جرائم جنسی می‌گوید: "مردم باید بدانند که اسقف‌ها در خدمت مردم هستند. آن‌ها بالاتر از قانون نیستند و اگر اشتباه کردند باید اشتباه آنها گزارش شود." ]]> خانواده Fri, 10 May 2019 23:31:19 GMT http://dinonline.com/doc/news/fa/8162/ پنج واقعیت دربارۀ کاتولیک‌ها در اروپا http://dinonline.com/doc/report/fa/8108/ در این نوشتار نگاهی داریم به پنج واقعیت دربارۀ کاتولیک‌ها در اروپا: 1. اروپا زمانی موطن اکثر کاتولیک‌های جهان بود، اما امروز دیگر این طور نیست. در سال 1919، 65% از تمام کاتولیک‌ها در اروپا زندگی می‌کردند. اما یک قرن بعد یعنی در سال 2010 نسبت کاتولیک‌هایی که در اروپا زندگی می‌کردند به 24% کاهش پیدا کرد. در حال حاضر آمریکای لاتین در مقایسه با اروپا و جاهای دیگر، میزبان کاتولیک‌های بیشتری (39%) است و تعداد قابل‌توجّهی از کاتولیک‌ها نیز در جنوب صحرای آفریقا (16%) و منطقۀ آسیا و اقیانوسیه زندگی می‌کنند. 2. کشورهای اروپایی‌ای که بیشترین تعدادِ کاتولیک‌ها را در خود سکنا داده‌اند، عمدتاً در جنوب و مرکز اروپا واقع شده‌اند. برای مثال دست‌کم سه‌چهارم از افراد بزرگسال در لهستان (87%)، ایتالیا (78%) و پرتغال (77%) و همچنین اکثر ساکنان اسپانیا (60%) و مجارستان (56%) کاتولیک هستند. اما این الگو استثناهایی نیز دارد: 72% جمعیت ایرلند و 75% جمعیت لیتوانی کاتولیک هستند. جمعیت‌ زیادی از کاتولیک‌ها نیز در جاهای دیگر قارّۀ اروپا پراکنده شده‌اند، از جمله در بریتانیا و هلند (هر کدام 19%) و همچنین اکراین (10%). 3. کاتولیک‌های ساکن در کشورهای حوزۀ مرکز و شرق اروپا در مقایسه با کاتولیک‌های ساکن کشورهای غرب اروپا متدیّن‌تر هستند. کاتولیک‌های ساکن در مرکز و شرق اروپا بیش از دیگران هر ماه به کلیسا می‌روند (متوسط 44% در برابر 33%)، هر روز به دعا و نیایش می‌پردازند (36% در برابر 13%)، دین را در زندگی خود بسیار مهم می‌دانند (31% در مقابل 13%) و به خدا ایمان دارند (91% در مقابل 80%). اکثر کاتولیک‌های اکراین (56%) می‌گویند که دست‌کم یک بار در روز به دعا و نیایش می‌پردازند، حال آن که تقریباً از هر ده فرانسوی یک نفر (9%) چنین ادّعایی دارد. این اختلاف شرقی-غربی در میان کاتولیک‌ها حاکی از یک پویاییِ کلان‌تر در سطح منطقه است: به طور کلّی، در سراسر قارۀ اروپا، معمولاً ساکنان کشورهای مرکز و شرق اروپا صرف‌نظر از گرایش مذهبی‌شان، متدیّن‌تر از مردمان اروپای غربی هستند. 4. کاتولیک‌های شرق و مرکز اروپا معمولاً به لحاظ اجتماعی محافظه‌کارتر از غربی‌ها هستند. در همۀ کشورهای غرب اروپا اکثر کاتولیک‌ها طرفدار ازدواج هم‌جنس‌گرایان هستند، از جمله تعداد بسیاری از کاتولیک‌های هلند (92%) و بلژیک (83%). اما بیشتر کاتولیک‌ها در مرکز و شرق اروپا با ازدواج هم‌جنس‌گرایان مخالف هستند، مثلاً در اکراین و بوسنی از هر ده نفر، نه نفر مخالف این قضیه‌اند. کاتولیک‌های ساکن مرکز و شرق اروپا معمولاً بیشتر موافق سقط‌جنین قانونی هستند تا ازدواج هم‌جنس‌ها، اما حمایت از سقط‌جنین قانونی هنوز در میان کاتولیک‌های ساکن غرب اروپا بسیار پایین‌تر است (متوسط 47% در مقابل 71%). 5. کاتولیک‌های ساکن در غرب اروپا در مقایسه با کاتولیک‌های کشورهای دیگر، بیشتر پذیرای مسلمانان هستند. دست‌کم نیمی از کاتولیک‌های اکثر کشورهای غرب اروپا می‌گویند که حاضرند یک مسلمان را به عنوان عضوی از خانوادۀ خود بپذیرند. برای مثال 69% از کاتولیک‌های اسپانیا و 57% از کاتولیک‌های سوئیس چنین ادّعایی دارند. اما در شرق و مرکز اروپا تعداد بسیار کمتری از کاتولیک‌ها حاضرند چنین چیزی را بپذیرند؛ در مجارستان این رقم 21% و در لاتویا 15% است. در این مورد نیز اختلافات منطقه‌ای در نگرش‌های کاتولیک‌ها دربارۀ مسلمانان نمایانگر شکاف عمیق شرقی-غربی در اروپا است. ]]> اخبار Thu, 17 Jan 2019 21:25:35 GMT http://dinonline.com/doc/report/fa/8108/ چرا پاپ نگران کلیسای کاتولیک امریکاست؟ http://dinonline.com/doc/report/fa/8004/ کلیسای کاتولیک با داشتن حدود هفده هزار ناحیه، بزرگ‌ترین سازمان مذهبی در امریکا است. اما باوجود وسعت نفوذ فراوان، این کلیسا در دهه‌های اخیر با چالش‌هایی روبه‌رو شده است. کاهش طرفداران، کمبود کشیش برای تبلیغ دین و رسوایی‌های اخلاقی برخی از کشیشان مواردی است که برتری کلیسای کاتولیک را دچار چالش می‌کند. اگر بخواهیم درباره کاتولیک‌های امریکایی سخن بگوییم به‌طورکلی می‌توان پنج نکته مهم را درباره آنها بیان کرد: ۱. درمجموع ۵۱ میلیون کاتولیک بزرگ‌سال در امریکا زندگی می‌کنند: این جمعیت حدود یک‌پنجم کل مردم امریکا را شکل می‌دهد و با توجه به تحقیق مرکز پیو در سال ۲۰۱۴، تعداد کاتولیک‌ها از ۲۴ درصد در سال ۲۰۰۷ به ۲۱ درصد در سال ۲۰۱۴ کاهش یافته است. ۲. کاتولیسیسم بیشترین میزان کاهش معتقدان از طریق تغییر آیین به آیین دیگر را در سنت‌های مذهبی در امریکا داشته است: درمجموع ۱۳ درصد جمعیت امریکا را افرادی شکل می‌دهد که سابقاً کاتولیک بوده و به‌عنوان معتقد به این مذهب بزرگ شده اما اکنون یا بی‌دین هستند یا به مذاهب و ادیان دیگر چون پروتستانتیسم روی آورده‌اند. در مقابل فقط ۲ درصد از امریکایی‌ها دین خود را در بزرگ‌سالی به کاتولیسیسم تغییر داده‌اند. یعنی از هر ۶.۵ نفری که کاتولیک بودن را کنار گذاشته‌اند تنها یک نفر به کاتولیسیسم تغییر مذهب داده است. چنین درصدی از کاهش در میان معتقدان را هیچ سنت مذهبی در امریکا تجربه نکرده است. ۳. کاتولیسیسم در امریکا ازنظر نژادی و قومی دارای تنوع است: حدود ۶۰ درصد کاتولیک‌های امریکایی سفیدپوست، یک‌سوم لاتین و گروه کوچکی سیاه‌پوست و آسیایی امریکایی یا متعلق به نژادها و اقوام دیگر هستند. بر اساس آمار تعداد کاتولیک‌های لاتین در حال افزایش است. ۴. در مقایسه با مذاهب دیگر، کاتولیک‌های نسبتاً بیشتر در امریکا پراکنده هستند: ۲۷ درصد از کاتولیک‌ها در جنوب، ۲۶ درصد در شمال غربی، ۲۶ درصد در غرب و ۲۱ درصد در قسمت‌های غربی مرکز امریکا زندگی می‌کنند. ازآنجایی‌که اکثر اسپانیایی‌زبان‌ها کاتولیک هستند، رشد این گروه اکثریت جمعیت کاتولیک‌ها را از سمت شمال شرق و مرکز به جنوب و غرب سوق می‌دهد.  ۵. بسیاری از امریکایی‌ها معتقدند که کلیسای کاتولیک باید دچار تغییرات اساسی شود: برای مثال ۶۰ درصد کاتولیک‌های امریکایی معتقدند باید به کشیش‌ها مجوز ازدواج داده شود و همچنین زنان باید اجازه کشیش شدن داشته باشند. همچنین نیمی از آنها به قانونی شدن ازدواج همجنس‌گرایان در امریکا اعتقاد دارند. بااین‌حال حمایت ازاین‌گونه تغییرات در بین کسانی که در مراسم مذهبی شرکت می‌کنند کمتر از کسانی است که شرکت نمی‌کنند. ۶. به لحاظ سیاسی کاتولیک‌های امریکا حدوداً به ۴۷ درصد دموکرات و ۴۶ درصد جمهوری‌خواه تقسیم می‌شوند: گرایش سیاسی کاتولیک‌های امریکایی به تفاوت قومی و نژادی آنها مرتبط است. مثلاً اسپانیایی‌زبان‌ها اکثر دموکرات هستند درحالی‌که ۵۴ درصد از کاتولیک‌های سفیدپوست به جمهوری‌خواهان گرایش دارند. ۷. اکثریت بزرگی از کاتولیک‌های امریکایی پاپ فرانسیس را تحسین می‌کنند اگرچه نشانه‌های نارضایتی از او در حال رشد است: در سال ۲۰۱۴، ۵۴ درصد از کاتولیک‌های امریکایی به عملکرد پاپ فرانسیس درباره رسوایی‌های جنسی در کلیسا نمره عالی یا خوب دادند اما طی تحقیق جدید مرکز پیو، پس از گزارش اخیر درباره رسوایی کلیسا در سال ۲۰۱۸  این آمار به ۳۱ درصد کاهش یافته است. همچنین محبوبیت کلی پاپ فرانسیس نسبت به ۸۴ درصد در ژانویه ۲۰۱۸، به ۷۲ درصد در ماه اخیر رسیده است. ]]> مسیحیت Sun, 13 Jan 2019 21:14:28 GMT http://dinonline.com/doc/report/fa/8004/ گزارشی ویژه درباره نژادپرستی و برده‌داری باپتیست‌ها http://dinonline.com/doc/report/fa/8093/ بر اساس این گزارش در قرن ۱۸، هر چهار استاد اصلی این مدرسه علوم دینی برده‌دار بوده‌اند. همچنین مهم‌ترین فرد این مدرسه، جوزف براون، بخش زیادی از اموال خود را از طریق بهره‌کشی از سیاه‌پوستان در معادن به دست می‌آورده است. بر اساس این گزارش حتی پس از لغو برده‌داری در امریکا، در قرن‌های ۱۹ و ۲۰ این دانشکده علوم دینی همچنان با برابری نژادی به مخالفت پرداخته و با تأکید بر پایین بودن زیستی و ذاتی سیاه‌پوستان، از سروری و مقام بالای سفیدپوستان حمایت کرده است. گزارش جدید نظر متخصصان این حوزه را جلب نکرده است. آن‌ها معتقدند اگرچه بر اساس شواهد این گزارش، مدرسه علوم دینی باید به دلیل تاریخ نژادپرستانه خود سرزنش شود، اما آنچه در این گزارش ارائه شده موضوع شگفت‌آور و جدیدی نیست؛ چراکه اساس شکل‌گیری گروه بابتیست جنوبی در سال ۱۸۴۵ و جدایی آن از باپتیست شمالی بر مبنای اختلاف بر سر مسئله برده‌داری بود. جمار تیس بی، تاریخ‌شناس متخصص مسائل نژاد و دین معتقد است: "این گزارش آغاز راه رهبران این مدرسه علوم دینی برای حل چالش‌هایی است که در گذشته روبه‌رو بوده‌اند. آن‌ها باید با اقلیت‌های قومی و نژادی به گفتگو بپردازند و به نوعی آشتی نژادی برسند."   بسیاری از باپتیست‌های جنوبی امیدوارند گزارش جدید آخرین باری باشد که آنها با گذشته نژادپرستانه گروه مذهبی خود روبه‌رو می‌شوند. گروه باپتیست جنوبی امروزه در امریکا دومین گروه پروتستان کشور با جمعیت حدود ۱۵ میلیون نفر را شکل می‌دهد.   ]]> مسیحیت Thu, 27 Dec 2018 19:15:06 GMT http://dinonline.com/doc/report/fa/8093/ چرا کلیساهای تاریخی سیاه‌پوستان امریکا تعطیل می‌شوند؟ http://dinonline.com/doc/report/fa/8089/ بر اساس برآوردها، حدود شش هزار تا ده هزار کلیسا سالانه به دلیل کاهش حضور مردم در کلیساها بسته می‌شوند. در این میان کلیساهای تاریخی آفریقایی امریکایی بیشتر با این مسئله رو به رو هستند. تقریباً همه این کلیساها در جنوب امریکا رو به تعطیلی می‌روند. برخی از این کلیساها پس از جنگ داخلی امریکا و لغو آپارتاید و برخی دیگر پس از قوانین جداسازی "جیم کرو" که باعث ممنوعیت حضور سیاه‌پوستان در کلیساهای سفیدپوستان شد، بنا شده بودند. از جمله کلیساهایی که با کاهش تعداد یا تعطیلی رو به رو شدند می‌توان به کلیسای اسقف‌نشین شمال کالیفرنیا اشاره کرد که زمانی نمایندگی ۶۰ کلیسا در همان منطقه را بر عهده داشت، اما اکنون تعدادی از این کلیساها تعطیل شده‌اند و از تعداد باقی مانده تنها ۳ کلیسا دارای کشیش تمام وقت هستند. همچنین کلیسای اسقفی ظهور در نیویورک نیز دو سال گذشته بسته شد و حداقل یک کلیسای دیگر در سال آینده در خطر تعطیلی قرار دارد. کلیسای مقدسین که در روزهای گذشته به صورت رسمی تعطیل شد، در سال ۱۸۹۲، پنج سال پس از اجرای قوانین جیم کرو بنا شد. این کلیسا با وجود اینکه اولین کلیسای اسقفی سیاه‌پوستان در شمال کالیفرنیا نبوده، به علت فعالیت کشیش‌های سیاه‌پوست نامدار در آن مورد توجه قرار گرفت؛ چنانکه در طول سال‌ها فعالان آن در مسائلی چون کمک به کودکان نیازمند فعالیت قابل توجهی داشته‌اند. "رو تیلور"، کاهش تعداد کلیساهایی چون کلیسای مقدسین را دارای تأثیر مستقیم بر روند استخدام کشیش‌های سیاه‌پوست می‌داند. به گفته او "۷۵ درصد از کشیش‌های سیاه‌پوست تربیت شده کلیساهای تاریخی سیاه‌پوستان هستند. این کلیساها مردم سیاه‌پوست را تا مقامات بالای کلیسایی رساندند و بنابراین نبود آنها ممکن است به معنای پایان تربیت کشیش‌های سیاه‌پوست باشد. براساس تحقیق مرکز پیو فقط ۴ درصد از اعضای کلیسای اسقفی را سیاه‌پوستان تشکیل می‌دهند. اعضای کلیسای مقدسین اکنون در کلیسای اسقفی دیگر حضور می‌یابند اما تصمیم ندارند خانه قدیمی خود را ترک کنند. آنها به دنبال بازسازی بنای کلیسا و با همکاری گروه دیگری  تبدیل آن به مکانی برای اجتماع هستند. ]]> مسیحیت Sun, 23 Dec 2018 23:05:59 GMT http://dinonline.com/doc/report/fa/8089/ باورهای دینی مسیحیان اروپای غربی http://dinonline.com/doc/report/fa/7995/ مسیحیانی که فقط چندبار در سال به کلیسا می‌روند اکنون اکثریت جمعیت اروپای غربی را شکل می‌دهند که در مقابل افرادی قرار می‌گیرند که حداقل ماهی یک‌بار در کلیسا حضور پیدا می‌کنند. برای مثال در بریتانیا تعداد مسیحیانی که در مراسم مذهبی شرکت نمی‌کنند ۵۵ درصد و تعداد کسانی که شرکت می‌کنند ۱۸ درصد است. این افراد همچنین درصد بیشتری نسبت به کسانی که به هیچ دینی اعتقاد ندارند مانند آتئیست‌ها و اگنوستیک‌ها در اروپای غربی را شکل می‌دهند. سوال اینجاست که معنای هویت مسیحی در اروپای غربی چیست و چه چیزی باعث تفاوت بین مسیحیانی که اعمال مذهبی انجام نمی‌دهند و کسانی که به طور کلی بی‌اعتقاد به دین هستند وجود دارد. تحقیقات مرکز پیو بر روی ۱۲۰۰ مسیحی که در مراسم کلیسا شرکت نمی‌کنند نشان داد که هویت مسیحی در اروپای غربی اهمیت فراوانی دارد، اگرچه این هویت مسیحی به لحاظ سیاسی، اجتماعی و فرهنگی با هویت کسانی که در کلیسا حضور می‌یابند و همچنین افراد غیرمعتقد متفاوت است: -اگرچه بسیاری از مسیحیانی که اعمال مذهبی را انجام نمی‌دهند به خدایی که در انجیل ذکر شده اعتقاد ندارند اما آنها به یک نیروی معنوی و بالادست اعتقاد دارند، در مقابل کلیساروها به خدای انجیل باور دارند و بخش زیادی از بی‌اعتقادها به هیچ‌گونه خدا یا نیروی برتر و معنوی اعتقاد ندارند. -مسیحیانی که در مراسم مذهبی شرکت نمی‌کنند دید مثبت‌تری در مقایسه با بی‌دین‌ها نسبت به کلیسا دارند اگرچه دیدگاه‌های آنها نسبت به مسیحیانی که به کلیسا می روند کمتر مثبت است. -هویت مسیحی در اروپای غربی رابطه قدرتمندی با دیدگاه منفی نسبت به مهاجران و اقلیت‌های مذهبی دارد، بنابراین مسیحیان، چه آنهایی که کلیسا می‌روند و چه آنهایی که نمی‌روند در مقایسه با غیرمذهبی‌ها نسبت به مهاجران و اقلیت‌های مذهبی چون مسلمانان و یهودیان بیشتر نگاه منفی دارند. -مسیحیانی که به کلیسا نمی‌روند نسبت به کلیساروها کمتر علاقه به بیان دیدگاه‌های ناسیونالیستی دارند اگرچه آنها در مقایسه با بی اعتقادها بیشتر به این موضوع اعتقاد دارند که فرهنگ آنها برتر از دیگران است و کسی واقعاً هویت ملی دارد که از تبار آن ملیت باشد( مثلا کسی واقعا اسپانیایی است که پیش زمینه اسپانیایی داشته باشد.) -اکثریت مسیحیانی که در مراسم مذهبی شرکت نمی‌کنند و اکثر غیرمذهبی‌ها سقط جنین و ازدواج همجنس‌گرایان را مجاز می‌دانند، در مقابل مسیحیانی که مراسم مذهبی در کلیسا را به جا می‌آورند نسبت به این دو موضوع بیشتر محافظه‌کار هستند اگرچه در بین آنها نیز بخش مهمی و در بعضی کشورها اکثریت به مجاز بودن سقط جنین و ازدواج همجنس گرایان قائل هستند. - تقریبا همه مسیحیان کلیسارو فرزندان خود را به عنوان مسیحی پرورش می‌دهند. این موضوع در بین مسیحیانی که در مراسم کلیسا شرکت نمی‌کنند کمتر است، اما اکثریت آنها نیز فرزندان خود را با باور مسیحی بزرگ می‌کنند در حالی که غیرمذهبی‌ها هیچ دینی برای فرزند خود قائل نمی‌شوند. - اکثر اروپایی‌های غربی معتقدند که دین باید از حکومت جدا باشد اما اقلیت ۳۵ درصدی از مسیحیانی که به کلیسا نمی‌روند معتقدند حکومت باید از ارزش‌های دینی دفاع کند، این اعتقاد در بین مسیحیانی که در اعمال مذهبی کلیسا شرکت می‌کنند رایج است و در بین غیرمعتقدان کمترین طرفدار را دارد. در مجموع مسیحیانی که در مراسم مذهبی کلیسا شرکت نمی‌کنند در عقاید مذهبی، سیاسی و اجتماعی با کلیساروها و افراد غیر مذهبی  تفاوت‌های فراوانی دارند. در بعضی از موضوعات آنها بیشتر به کلیساروها و در برخی دیگر به غیر معتقدان شباهت دارند. ]]> مسیحیت Fri, 14 Dec 2018 23:38:41 GMT http://dinonline.com/doc/report/fa/7995/ آنها دین خود را به این دلایل تغییر می‌دهند http://dinonline.com/doc/report/fa/8078/ به گزارش دین‌آنلاین، بر اساس تحقیق مرکز پیو در سال ۲۰۱۵، حدود ۵۹ درصد از تحصیل‌کردگان دانشگاهی به دنبال تغییر جمعیت دینی خود هستند، در حالی که این درخواست فقط در بین ۳۸ درصد از افرادی که دیپلم یا تحصیلات کمتری دارند وجود دارد. همچنین افراد با درآمد بالا گرایش بیشتر برای تغییر کلیسا نسبت به افراد با درآمد پایین دارند. تحصیلات و درآمد همچنین در چگونگی یافتن جمعیت یا کلیسای جدید مؤثر است. افراد با درآمد بالا نسبت به افراد با درآمد پایین امکان بیشتری برای تحقیق درباره گروه‌های مذهبی جدید را دارند. برای مثال در بین ۵۰ درصد از امریکایی‌هایی که به دنبال تغییر جمعیت ایمانی خود هستند، ۴۴ درصد از کسانی که از خانواده با درآمد  ۷۵۰۰۰ دلار یا بیشتر هستند درباره جمعیت مذهبی جدید به صورت آنلاین مطالعه می‌کنند. در حالی که این موضوع در بین افراد از خانواده‌های با درآمد بین ۳۰۰۰۰ تا ۷۴۹۹۹  دلار حدوداً ۳۴ درصد و در بین افراد از خانواده‌های با درآمد کم‌تر ۳۰۰۰۰ دلار ۲۸ درصد است. علاوه بر این، افراد ثروتمندتر معمولاً پیش از انتخاب یک گروه جدید، برای حضور در عبادتگاه یا کلیسای مربوطه و شرکت در مراسم مذهبی یا مشورت با دوستان و همکاران خود گرایش بیشتری دارند. تحصیلات حتی رابطه محکم‌تری نسبت به درآمد با نحوه تحقیق درباره جمعیت دینی جدید دارد که شاید دلیل آن یادگیری روش‌ها و مهارت‌های بررسی و تحقیق بیشتر در دوران تحصیل باشد. برای مثال حدود ۷۱ درصد از دانشجویان دانشگاه پیش از پذیرفتن جمعیت دینی جدید با اعضای کلیسا صحبت می‌کنند؛ در حالی که این میزان در بین افراد با تحصیلات کمتر ۶۳ درصد است. همچنین افراد تحصیل‌کرده نسبت به افراد با تحصیلات کمتر، تمایل بیشتر برای مطالعه آنلاین درباره گروهی که قصد پیوستن به آن را دارند، حضور در مراسم دینی آنها و مشورت با دوستان و همکاران دارند. همچنین عوامل دیگری برای گرایش افراد به گروه‌ها و کلیساهای جدید وجود دارد که میزان گرایش به هر کدام از این عوامل نیز با میزان تحصیلات و میزان درآمد رابطه دارد. برای مثال جایگاه و مکان کلیسا و شیوه اجرای مراسم دینی و پرستش در کلیسا در انتخاب افراد تحصیل‌کرده و ثروتمند تأثیر بیشتری دارد در حالی که افراد با تحصیلات یا درآمد کمتر معمولاً در انتخاب کلیسای جدید، مسائلی چون وجود آموزش‌های دینی برای کودکان در کلیسا، وجود فعالیت‌های داوطلبانه در کلیسا و حضور دوستان و آشنایان خود در کلیسای مزبور را دلایل مهم‌تری تلقی می‌کنند. ]]> مسیحیت Thu, 13 Dec 2018 11:59:34 GMT http://dinonline.com/doc/report/fa/8078/ روسیه درگیرودار ارتدوکس و آتئیسم http://dinonline.com/doc/report/fa/8033/ روسیه شاهد احیای دین است. کلیسای ارتدوکس پس از ۷۰ سال قوانین خداناباورانه در حکومت شوروی سابق، در حال بازیابی است. در سال ۱۹۹۱، یک سال پس از سقوط شوروی، دو سوم مردم در روسیه خود را بی‌دین می‌دانستند. اکنون ۷۱ درصد از روس‌ها خود را مسیحی ارتدوکس معرفی می‌کنند. اکنون می‌توان سخنرانی‌های مذهبی در تلویزیون روسیه مشاهده کرد، با مراسم مذهبی در سن پترزبورگ مواجه شد و در مسکو تعداد زیادی از افراد را دید که برای آب مقدس صف کشیده‌اند. حتی موزه داروین مسکو در طول تعطیلات کریسمس، از درخت کریسمس استفاده می‌کند. ولادیمیر پوتین، رئیس جمهور روسیه حامی این احیای دین است و هم‌زمان از آن در عرصه ملی و بین‌المللی سود می‌برد. سال گذشته او دخالت خود در سوریه را در راستای حمایت از مسیحیان در مقابل داعش توصیف کرد. نه تنها کلیسای ارتدوکس چنین اقدامی را جنگ مقدس دانست، بلکه برخی از مسیحیان انجیلی امریکایی نیز از این سیاست‌های محافظه‌کارانه اجتماعی پوتین تقدیر کردند. روسیه از مسیحیت ارتدوکس محافظه‌کار در قرن ۱۹، به رهبر مبلغ آتئیسم در قرن ۲۰ تبدیل شد. هنگامی که لنین در روسیه به قدرت رسید عقیده داشت زمانی که سرمایه‌داری از بین برود، ایمان و دین نیز محو خواهد شد. این دیدگاه برگرفته از سکولاریسم کلاسیک بود؛ بدین مضمون که با مدرن شدن جوامع، مردم به بی‌ایمانی روی می‌آورند. برای لنین و رهبر پس از او استالین، آتئیسم چیزی نبود که احتیاج به تفکر داشته باشد و به‌سادگی به‌معنای عدم حضور دین بود که با تبدیل اتحادیه شوروی به یک جامعه مدرن به صورت طبیعی ایجاد می‌شد. نکته مهم دیگر برای رهبران اتحادیه شوروی، قدرت کلیسای ارتدوکس بود. پس از انقلاب روسیه همه احزاب سیاسی مخالف، غیرقانونی و همه ایدئولوژی‌های دیگر، ممنوع شدند، ولی دینداری شخصی در شوروی و در نتیجه مساجد، کلیساها و کنیسه‌ها قانونی باقی مانند. به گفته یکی از مقامات شوروی سازمان‌های مذهبی تنها سازمان‌های ضدانقلابی بودند که پس از انقلاب قانونی ماندند. تحت رهبری لنین و استالین نهادهای آتئیستی چون اتحادیه ستیزه‌جویان آتئیست ایجاد شدند که با سازمان‌های مذهبی به مبارزه پرداختند. اگرچه کلیساها و مکان‌های مذهبی در آن دوران قانونی بودند، مقامات راه‌هایی برای انحلال آنها یافته بودند، از جمله اینکه برخی از این مکان‌ها را به مقرهای  آتئیستی تبدیل کردند. با وجود سرکوب عمومی مسیحیت ارتدوکس، عقاید و اعمال مذهبی به عنوان بخشی از زندگی روزمره مردم باقی ماند و مقامات سیاسی عموماً اجرای اعمال دینی را به ویژه در مناطق روستایی تحمل می‌کردند.   پس از وقوع جنگ جهانی دوم، سازمان‌های مذهبی دیگر به عنوان تهدیدی سیاسی برای اتحادیه شوروی محسوب نمی‌شدند و در سال ۱۹۲۷ کلیسای ارتدوکس حمایت خود را از حزب کمونیست اعلام کرد. استالین دیگر کلیسای ارتدوکس را تهدیدی برای موقعیت حکومت نمی‌دانست و می‌توانست از آن به‌عنوان وسیله‌ای برای تبلیغ وطن‌پرستی در داخل کشور و جلب نظر متحدان خارجی استفاده کند. بنابراین هنگامی که دریافت مسیحیت ارتدوکس به لحاظ سیاسی مفید است دیگر احتیاجی به تبلیغ آتئیسم نمی‌دید، پس تعداد زیادی از انتشارات، موزه‌ها و مؤسسه‌های آتئیستی به دستور او بسته شدند. استالین احساس می‌کرد که می‌تواند کلیسای ارتدوکس را کنترل کند اما عقاید مذهبی در زندگی روزمره و اجرای اعمال دینی خارج از کلیساها به آسانی قابل کنترل نبودند و این موضوع توجه رهبران پس از استالین را جلب کرد، به طوری که خروشچوف تصمیم گرفت نهادهای آتئیستی را که توسط استالین بسته شده بودند دوباره فعال کند و عقاید مذهبی شخصی را نیز در زندگی روزمره مردم از بین ببرد. خروشچوف آخرین فردی بود که واقعاً به کمونیسم باور داشت و جانشینان پس از او به رکود دچار شدند چرا که تعداد کسانی که به کارآمد بودن سوسیالیسم اعتقاد داشتند روز به روز کمتر می‌شد. این مقامات به نتیجه رسیدند که تنها حذف دین از عرصه عمومی و خصوصی کارساز نیست و باعث ایجاد افرادی آتئیست نمی‌شود که به کمونیسم وفادار باشند. بنابراین رهبران اتحادیه شوروی تصمیم گرفتند که به کمونیسم فضایی معنوی با مفاهیم مثبت ببخشند، به طوری که معنای آتئیسم شوروی از عدم حضور دین و اعتقاد به علم و عقلانیت به مسئله‌ای معنوی تبدیل شود. این تصمیم با اعمالی چون جایگزینی مراسم تولد و ازدواج رسمی به جای مراسم غسل تعمید و ازدواج در کلیسا به عرصه عمل وارد شد. در دوران پس از فروپاشی شوروی، مسیحیت ارتدوکس به عنوان عنصری مشروعیت‌دهنده به حکومت استفاده شده است و پوتین آن را  به‌عنوان دین حکومت می داند. با این حال اگرچه در دوران کنونی اکثر روس‌ها خود را مسیحی می‌دانند، فقط ۶ درصد هر هفته به کلیسا می‌روند و ۱۷ درصد روزانه عبادت می‌کنند. اکثریت مردم روسیه به کلیسا تعهدی ندارند و با نظرات کلیسای ارتدوکس هماهنگ نیستند. آنها در موضوعاتی مانند سقط جنین یا طلاق برخلاف نظریات کلیسای ارتدوکس عمل می‌کنند.  به طور کلی موضوع مذهب و آتئیسم در روسیه همواره به‌عنوان مسئله‌ای برای کسب مشروعیت توسط مقامات سیاسی گوناگون مورد استفاده قرار گرفته، به طوری که مسائل سیاسی باعث پوشانده شدن واقعیت پیچیده دین در روسیه شده است. ]]> مسیحیت Sat, 10 Nov 2018 17:43:48 GMT http://dinonline.com/doc/report/fa/8033/