پایگاه تحلیلی خبری دین آنلاین - آخرين عناوين فرانسه لائیک با ریاست امانوئل ماکرون :: نسخه کامل http://dinonline.com/scenario/culture-politics/scenario37 Tue, 16 Jan 2018 18:46:16 GMT استوديو خبر (سيستم جامع انتشار خبر و اتوماسيون هيئت تحريريه) نسخه 3.0 http://dinonline.com/skins/default/fa/normal3/ch01_newsfeed_logo.gif تهيه شده توسط پایگاه خبری دین آنلاین http://dinonline.com/ 100 70 fa نقل و نشر مطالب با ذکر نام پایگاه خبری الف آزاد است. Tue, 16 Jan 2018 18:46:16 GMT فرانسه لائیک با ریاست امانوئل ماکرون 60 ماکرون از نگاه یک منتقد http://dinonline.com/doc/note/fa/7343/ در زمان جنگ سرد میان بلوک غرب و اتّحاد شوروی، عدّه‌ای بودند که «احمق‌های به‌درد‌بخور» نامیده می‌شدند. این افراد عضو حزب کمونیست نبودند، اما عملکردها و سخنانشان به نفع لنین و استالین بود. امروز در قرن بیست و یکم کمونیسم دیگر از جهان رخت بربسته، اما به جای آن اسلام‌گرایی رشد یافته و به یک تهدید جهانی تبدیل شده است. همان‌طور که کمونیسم «احمق‌های به‌دردبخور» را برای خود جمع می‌کرد، اسلام‌گرایی (یا توتالیتاریسم اسلامی) نیز «کافران به‌دردبخور» را برای خود جمع‌آوری می‌کند. اما در اینجا یک تفاوت وجود دارد؛ در زمان شوروی، احمق‌های به‌دردبخور روشنفکران بودند، اما امروز کافرانِ به‌دردبخور سیاستمداران هستند که یکی از آنها به‌تازگی رئیس‌جمهور فرانسه شده است. امانوئل ماکرون حامی تروریسم یا اسلام‌گرایی نیست، بلکه بدتر از آن، اصلاً به خطری که از جانب اسلام‌گرایان فرانسه را تهدید می‌کند توجّهی ندارد. شبه‌نظامیان اخوان‌المسلمین در حرکت سیاسیِ ماکرون نفوذ کرده‌اند. او پیرو حملاتی که در نوامبر سال 2015 در پاریس صورت گرفت، دلیل حملات را آن دانست که شانس مسلمانان برای اشتغال یک چهارم شانس غیرمسلمانان است. از نظر ماکرون، کسانی که کلاشینکوف به دوش و کمربند انتحاری به کمر از سوریه راهی فرانسه می‌شوند، احتمالاً به خاطر اعتراض به بیکاری و مشکلات اشتغال مسلمانان دست به اقدامات تروریستی می‌زنند! ماکرون تقریباً فرانسوی‌ها را به نژادپرستی و اسلام‌هراسی متّهم می‌کند و می‌گوید: "علّت قوی شدنِ توتالیتاریسم (تمامیت‌خواهی) آن است که اجازه داده‌ایم بی‌اعتمادی در جامعه‌مان ریشه بدواند و... لذا باید بخشی از مسئولیتِ معضل جهادگرایی را متحمّل شویم." ماکرون می‌گوید جامعۀ فرانسه باید تغییر کند و جامعه‌ای آزادتر باشد؛ منظور او آن است که جامعه باید بیشتر پذیرای اسلام باشد و آزادی مسلمانان افزایش پیدا کند. در بیست و چهارم آوریل، «اتحادیۀ سازمان‌های اسلامی فرانسه» که به عنوان نمایندۀ اخوان‌المسلمین در این کشور شناخته شده، علناً از مسلمانان خواست تا به ماکرون رأی دهند. چرا؟ آیا ماکرون مروّج اسلام‌گرایی است؟ بهتر است بگوییم او طرفدار جهانی‌شدن است و علناً از تعدّدفرهنگی حمایت می‌کند. لذا می‌توان گفت ماکرون اسلام‌گرایی را تهدیدی برای ملّت فرانسه تلقّی نمی‌کند، چراکه از نظر او، ملّت و فرهنگِ فرانسوی اصلاً وجود خارجی ندارد. او منکر آن است که کشور فرانسه از یک فرهنگ، تاریخ، ادبیات یا هنرِ مختصّ به خود برخوردار است. ماکرون می‌گوید فرهنگِ فرانسوی وجود ندارد و ما در فرانسه با فرهنگی متنوّع مواجه هستیم. به عبارت دیگر ماکرون معتقد است که در خاک فرانسه، فرهنگ و سنّت‌های فرانسوی بر فرهنگ‌های وارداتی اولویت و ارجحیتی ندارد. ]]> فرانسه لائیک با ریاست امانوئل ماکرون Fri, 12 May 2017 20:40:58 GMT http://dinonline.com/doc/note/fa/7343/ شکنندگی سیاست: پل ریکور دربارۀ انتخابات فرانسه به ما چه می‌آموزد http://dinonline.com/doc/note/fa/7346/ دو هفتۀ پیش همین دستیار در پارکینگ کارخانۀ «ویرلپول» با جمعیتِ خشمگین و نومیدِ کارگرانی مواجه شد که قرار بود به‌زودی از کار بیکار شوند. با مشاهدۀ عملکرد ماکرون در همین فضای پارکینگ، می‌توانستیم مصداق عینیِ تأملات ریکور را دربارۀ سیاست و اخلاق مشاهده کنیم. ریکور هرگز نتوانست به اندازۀ میشل فوکو یا ژاک دریدا معروف شود، اما می‌توان گفت او در میان روشنفکران فرانسوی، «آمریکایی‌ترین» روشنفکر نسل خود بود. ریکور سال‌ها در دانشگاه شیکاگو به تدریس پرداخت و آثار او به لحاظ معرفتی و شباهت‌شان به آثار متفکّران انگلیسی-آمریکایی، دست‌کم در میان آثار دیگر فلاسفۀ فرانسوی منحصربه‌فرد هستند. ریکور یک پروتستانیِ متدیّن، و در عین حال سخت طرفدار وحدت‌گرایی و همبستگی کلیسا بود. او در حوزۀ نقد ادبی و نقد کتاب مقدّس فعالیت‌های مهمّی انجام داد و برای تعریف استراتژی‌های روایی و فلسفی‌ای که نیچه، مارکس و فروید از آنها برای برملا ساختنِ دروغ‌ها و توهّمات ذهن آگاه استفاده می‌کردند، اصطلاح «هرمنوتیک تردید» را وضع کرد. ریکور از تردید و سوءظن مدافعه نمی‌کرد، بلکه مدافع اومانیسم بود و با نگاهِ منطق به اندیشه‌ها و آرمان‌های متباین می‌نگریست. از دیدگاه ریکور، یک زندگی اخلاقی که رشد و شکوفایی فردی و جمعی انسان را محقّق می‌سازد، مستلزم آن است که انسان خود را جای دیگران بگذارد؛ ارزش و عزّت دیگران را دقیقاً هم‌سنگ ارزش و عزّت خود بداند و بالعکس. اگر انسان از گنجایش «نگرانیِ انتقادی» برخوردار باشد، نسبت به درد و رنج دیگران هشیارتر و آسیب‌پذیرتر می‌شود. ریکور تأکید می‌کند که این درد و رنج صرفاً منحصر به آلام جسمانی یا روحی-روانی نیست، بلکه کاهش یا از میان رفتن قدرت عملکرد را نیز شامل می‌شود. اذعان به منحصربه‌فرد بودنِ دیگران، پذیرش این که حلّ مشکلات کار آسانی نیست و این که درگیری‌ها باید جای خود را به گفتگو بدهند، خلق یک فضا حتّی در پارکینگ، همه و همه بازتاب اخلاقی هستند که معلّم ماکرون مطرح ساخته بود. ماکرون در همان پارکینگ اتّفاقی را که می‌توانست به یک درگیری منجر شود، به گفتگو تبدیل کرد و به کارگران وعده‌هایی داد. ریکور می‌گوید انسان با وعده دادن، دو دسته انتظارات به وجود می‌آورد؛ انتظاراتی که دیگران از او دارند و انتظاراتی که از خودش دارد. وقتی قولی می‌دهیم، گویا با مخاطب پیمانِ وفاداری می‌بندیم و خود را مرهونِ ارزش و عزّت دیگران قرار می‌دهیم. انسان با عمل کردن به وعده‌های خود، به مرور زمان شخصیت خود را منسجم‌تر و سزاوار عزّت‌نفس بیشتری می‌سازد. از نظر ریکور، انسجام و استحکام زندگی ما باید بر مبنای پایبندی‌مان به وعده‌هایی که به خود و دیگران می‌دهیم مورد قضاوت قرار گیرد. ریکور هنگامی که در دانشگاه پاریس پیش‌کسوت بود، در زمان شورش دانشجویان در سال‌های 1968 و 1969، همان کاری را کرد که ماکرون در کارخانۀ ویرلپول انجام داد. وقتی فهمید گروهی از دانشجویان تندرو اجازه نمی‌دهند اساتید وارد کافه‌تریا شوند، به امید باز کردن باب گفتگو وارد سالن شد. یکی از دانشجویان به ریکور نزدیک شد و درب سطل‌زباله را روی سر او گذاشت. این صحنۀ جالب که ممکن بود برای ماکرون نیز اتّفاق بیافتد، گویای همان واقعیت ناخوشایندی است که ریکور آن را «شکنندگی سیاست» خواند. امروز پنجاه سال از آن روز گذشته و سیاست از آن زمان نیز شکننده‌تر شده است. انسجام و استحکام جمهوری فرانسه در معرض تهدید نسل جدیدی از افراطیون ایدئولوژیکی قرار گرفته و بسته به توانایی ماکرون در محقّق ساختن وعده‌هایش، یا زنده خواهد شد یا خواهد مرد. ]]> فرانسه لائیک با ریاست امانوئل ماکرون Fri, 12 May 2017 20:33:47 GMT http://dinonline.com/doc/note/fa/7346/ اصلاحات ماکرون در برخورد دولتی با مسلمانان http://dinonline.com/doc/report/fa/7348/ رئیس‌جمهور جدید فرانسه، امانوئل ژان میشل ماکرون معتقد است که همگان باید بتوانند با حفظ عزّت و شرف خود از هر دینی که می‌خواهند پیروی کنند. این رئیس‌جمهور 39 ساله پس از ناپلئون جوان‌ترین فردی است که در رأس حکومت کشور فرانسه قرار گرفته است. ماکرون زمانی بانکدار بوده و وعده داده تا همۀ مردم را با پیشینه‌های مختلفی که دارند متّحد سازد. یکی از وعده‌های اصلی کمپین او آن بوده که با ایستادن در مقابل نظام «پوچ» سیاسیِ فرانسه، پرچم‌دار یک «انقلاب دمکراتیک» باشد. ماکرون می‌گوید: "ما در فرانسه با هیچ دینی مشکلی نداریم." وی که پیشتر وزیر اقتصاد فرانسه بوده است جملۀ معروفی دارد که می‌گوید «قلب و محور سکولاریسم» اتّخاذ یک موضع بی‌طرفانه است. او اذعان دارد که فرانسه در رابطه با سیاست امنیتی مرتکب خطاهایی شده است. ماکرون معترف است که رفتار دولت فرانسه با مسلمانان غیرمنصفانه‌ بوده و همه باید از این آزادی و اختیار برخوردار باشند که با حفظ عزّت خود از هر دینی که مایلند تبعیت کنند. ماکرون اظهار داشت که ما یک هویت واحد فرانسوی نداریم و گذشتۀ فرانسه یک گذشتۀ افسانه‌ای است. او در نقد سخنان رئیس‌جمهور سابق یعنی فرانسوا اولاند گفت: "فرانسوی بودن یک تفکّر انتزاعی نیست." اولاند در ماه آوریل عنوان داشته بود که فرانسوی بودن را می‌توان یک تفکّر دانست، نه یک هویت. ماکرون معتقد است که فرانسوی بودن یعنی "اراده داشتن و خواستن". ماکرون به عنوان یک سیاستمدار میانه‌رو شناخته شده است. او در شهر آمیان در یک خانوادۀ متموّل به دنیا آمده است. پدرش پزشک و مادرش استاد دانشگاه پیکاردی بود. خانوادۀ او مذهبی نبودند، اما ماکرون به اصرار خودش در دوازده سالگی به عنوان یک کاتولیک رومی غسل تعمید داده شد. ماکرون حامی اصل سکولاریسم است. ماکرون با قانون منع حجاب در دانشگاه‌ها مخالف بود. از نظر او هیچ قانون و ضابطۀ جدید دیگری نباید برای منع و محدودسازی حجاب یا استفاده از دیگر نمادهای مذهبی در داخل دانشگاه‌ها وضع شود. ماکرون در مصاحبه‌های متعدّد خود تأکید داشته که هدف از وضع سکولاریسم آن نبوده که جمهوری‌خواهی ترویج شود. وی همچنین صراحتاً از مسلمانان درخواست کرد تا در اماکن عمومی به قوانین احترام بگزارند. او می‌گوید قوانین مذهبی فراتر از حدّ جمهوری فرانسه هستند و در قوانین این کشور بر قوانین مذهبی ارجحیت دارند. ]]> فرانسه لائیک با ریاست امانوئل ماکرون Fri, 12 May 2017 20:19:17 GMT http://dinonline.com/doc/report/fa/7348/